II SAB/Bk 21/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Sędziowie sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), sędzia WSA Andrzej Melezini, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 października 2015 r. wniosków J. W. z dnia 17 września 2015 r. i 21 września 2015 r. o wyłączenie sędziego WSA Marka Leszczyńskiego i sędziego NSA Mieczysława Markowskiego w sprawie ze skargi J. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SAB/Bk 76/11 ze skargi na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia inwestycyjnego p o s t a n a w i a: oddalić wnioski o wyłączenie sędziego WSA Marka Leszczyńskiego i sędziego NSA Mieczysława Markowskiego. Wnioskiem z dnia 17 września 2015 r. J. W. zwróciła się o wyłączenie sędziego WSA Marka Leszczyńskiego od orzekania w niniejszej sprawie. Jako podstawę prawną wskazała art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."). Skarżąca wskazała na następujące okoliczności, które wywołały jej wątpliwość co do braku bezstronności sędziego w tej sprawie: - orzekając w sprawie II SA/Bk 6/13, jako sędzia sprawozdawca i przewodniczący składu orzekającego, bezpodstawnie oddalił skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bk 32/12 dotyczącej decyzji wydanej w sprawie umorzenia postępowania przed organem I instancji z wniosku o rozbiórkę zbiornika na gnojowicę, z powodu nie uznania skarżącej jako strony postępowania. Skarżąca wskazała, że sędzia naraził ją na koszty sporządzenia kasacji od tego wyroku; - w sprawie II SA/Bk 138/12 sędzia uznał, że Dyrektor [...] Oddziału ARiMR w Ł. wykonał wyrok WSA w Białymstoku z dnia 1 grudnia 2011 r. II SAB/Bk 46/11 w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Zdaniem skarżącej Sąd nie wskazał żadnego przepisu prawa, że umowa o dofinansowaniu podlega informacji publicznej. Sędzia nie dostrzegł, że wyrok nie został wykonany; - w wyniku rozpoznania skargi na niewłaściwie wykonanie wyroku przez Wojewodę [...], Sąd pod przewodnictwem sędziego Marka Leszczyńskiego, będącego sprawozdawcą, wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2013 r. II SA/Bk 20/12 oddalił skargę. Zdaniem skarżącej Sąd nie skontrolował sprawy w zakresie jej przedmiotu. Powyższe świadczy w ocenie skarżącej, że sędzia Marek Leszczyński naruszył jej konstytucyjne prawo, określone w art. 45 Konstytucji RP oraz art. 6 EKPCz, przez niesprawiedliwe osądzenie jej spraw. Strona podniosła ponadto, że sędzia Marek Leszczyński był już siedmiokrotnie wyłączany od orzekania w jej sprawach. Z kolei we wniosku z dnia 21 września 2015 r. o wyłączenie sędziego Mieczysława Markowskiego skarżąca wskazała na następujące okoliczności, które wywołały jej wątpliwość co do braku bezstronności tego sędziego w niniejszej sprawie: - orzekając jako przewodniczący składu w sprawie II SA/Bk 649/11 wyrokiem z dnia 22 lutego 2012 r. bezpodstawnie oddalił skargę; - w sprawie II SA/Bk 6/13 sędzia wydał zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, działając ewidentnie na niekorzyść skarżącej. Zarządzenie to zostało uchylone; - w dniu 9 stycznia 2013 r. sędzia wystosował wezwanie o nadesłanie 3 odpisów skargi. Przekazane odpisy leżały w aktach sądowych luzem przez okres prawie 6 miesięcy. Sędzia nie nadał biegu pismu procesowemu przez ten okres mimo, że wyznaczono termin rozprawy na 3 września 2013 r. W efekcie naruszono procedurę stanowiącą o przewlekłości postępowania; - przedstawił mijające się z prawdą oświadczenie, że wniosek o wyłączenie sędziego Jacka Pruszyńskiego od orzekania w sprawie II SAB/Bk 8/12 został rozpoznany negatywnie wraz z instancją odwoławczą, podczas gdy NSA rozpoznał zażalenie pozytywnie. Stanowisko swoje sędzia zataił przed skarżącą bowiem nie zostało jej doręczone. Ewidentnie zatem działał na jej szkodę; - w sprawie II SAB/Bk 56/13 działając jako Przewodniczący Wydziału błędnie określił przedmiot zaskarżenia, a po prawidłowym oznaczeniu tego przedmiotu poinformował pełnomocnika skarżącej, że to skarżąca sprostowała przedmiot zaskarżenia. Zdaniem skarżącej niekompetencja własna i błędy zostały scedowane na nią. Skarżąca twierdzi, że sędzia działa wbrew jej interesowi prawnemu i potrafi tworzyć wyroki oparte na nieprawdziwych faktach. Strona podniosła ponadto, że sędzia Mieczysław Markowski był już dwukrotnie wyłączany od orzekania w jej sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do art. 22 § 2 p.p.s.a., postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. W uzasadnieniu obydwu wniosków powołuje się na własne, subiektywne przekonanie o niesłuszności podjętych przez Sąd rozstrzygnięć w wymienionych przez nią sprawach oraz rzekomych błędach sędziego świadczących o negatywnym nastawieniu do jej osoby. Podkreślenia jednak wymaga, że nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego sama okoliczność, że brał on udział w wydanych wcześniej orzeczeniach niezgodnych z oczekiwaniami strony. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy, czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu I instancji. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że niekorzystne dla niej rozstrzygnięcia wynikały z braku obiektywizmu sędziego i okoliczność ta nadal obiektywnie istnieje, mogąc wpłynąć na wynik postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie. Okoliczność, że sędzia został wyłączony od orzekania w innych sprawach skarżącej również nie może sama w sobie podważać jego bezstronności w niniejszej sprawie. W orzecznictwie niejednokrotnie podkreślono, że wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a. ma zapewnić obiektywizm Sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (zob. np. postanowienie NSA z dnia 1 października 2014 r. II OZ 1008/14 i przywołane tam orzecznictwo, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podkreślenia przy tym wymaga, że sędzia Marek Leszczyński oraz sędzia Mieczysław Markowski złożyli pisemne oświadczenia, że nie istnieją żadne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w niniejszej sprawie. Przedmiotowe oświadczenia korzystają z domniemania wiarygodności ze względu na autorytet sprawowanego urzędu, którego to domniemania wnioskodawczyni w żaden sposób nie obaliła. Sąd nie stwierdza również, aby w sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę do wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18 § 1 pkt 1 - 7 p.p.s.a.) Nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosków skarżącej, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 19 oraz art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a.