II SAB/Bk 26/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie; 2. oddalić wniosek skarżącej E. G. o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca E. G. reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika procesowego wniosła w dniu 13 lutego 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Wójta Gminy W. w udostępnieniu informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 23 stycznia 2017 r. wniesionym drogą elektroniczną. W skardze zawarła wniosek o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego (art. 200 w związku z art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że wnioskowana informacja publiczna została przekazana Skarżącej w dniu 17 lutego 2017 r. W piśmie procesowym z dnia 13 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że wycofuje skargę w powyższej sprawie wobec udzielenia wnioskowanej informacji, co w jego ocenie jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Dodatkowo, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrócił się o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Oświadczenie o cofnięciu skargi wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania zostało podtrzymane w piśmie procesowym z dnia 23 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stwierdzić dodatkowo należy, że w przypadku skarg na bezczynność skarżący ma prawo cofnąć skargę w całości, a więc również w zakresie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie cofnięcie skargi jest dopuszczalne i prawnie skuteczne. Dlatego też – wobec jednoznacznego oświadczenia przez pełnomocnika skarżącej, iż cofa on skargę na bezczynność organu wniesioną do tutejszego Sądu – postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. Odnosząc się z kolei do wniosku pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wyjaśnić należy, że wobec cofnięcia skargi wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. Zwrot kosztów postępowania przysługuje bowiem stronie skarżącej co do zasady jedynie w razie uwzględnienie skargi (art. 200 p.p.s.a.), ewentualnie w razie umorzenia postępowania, lecz wyłącznie z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., tj. w sytuacji skorzystania przez organ - po otrzymaniu skargi - z instytucji autokontroli. Wówczas jednak podstawą umorzenia postępowania sądowego jest art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., będące skutkiem skutecznego cofnięcia skargi, nie daje natomiast podstaw do orzeczenia o zwrocie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, a jedynie do zwrotu wpisu od skargi, o ile cofnięcie skargi nastąpiło do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie zachodziła jednak konieczność zwrotu skarżącej wpisu od skargi, albowiem takowy wpis dotychczas nie został przez nią uiszczony (referendarz sądowy postanowieniem z dnia 21 marca 2017 r. odmówił zaś skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych). Z tego też względu, z uwagi na brak podstawy prawnej, wniosek pełnomocnika skarżącej w zakresie dotyczącym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego nie mógł zostać uwzględniony. Takie też stanowisko, co do tego, że w razie cofnięcia skargi stronie nie przysługuje żądanie zasądzenia na jej rzecz innych, poniesionych kosztów postępowania wyraził też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OZ 814/16 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.