II SAB/Bk 27/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Starosty M. w przedmiocie zbiornika wodnego p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.- II SAB/Bk 27/06 UZASADNIENIE W dniu [...] stycznia 2006r. J. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na bezczynność Starosty M. w sprawie nie załatwienia jej pisma z dnia [...] października 2003r., które to pismo skierowała do Wojewody P., Burmistrza M. oraz do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w B.. Skarżąca wskazała, iż Wojewoda P. pismem z dnia [...] listopada 2003r. nr [...] przesłał jej sprawę do Starosty M. celem jej rozpatrzenia. Ten jednak przez dwa lata nie zajął się jej sprawą, przez co rażąco naruszył przepisy art. 6 – 10 kpa oraz art. 77 kpa. Wobec powyższego skarżąca wnosi o rozpatrzenie jej problemu i wyciągnięcia wniosków w stosunku do osób, które łamią prawo. Jako podstawę wywiedzionej skargi na bezczynność skarżąca wskazała przepis art. 227 kpa. W odpowiedzi na skargę Starostwo Powiatowe w M. wyjaśniło, iż przedmiotowe pismo dotyczące uciążliwości zbiornika wodnego położonego na działce nr [...] we wsi J., gm. M., zostało przesłane do Starostwa za pośrednictwem P. Urzędu Wojewódzkiego w dniu [...] listopada 2003r. Wskazano, iż z notatki służbowej sporządzonej w dniu [...]09.2005r. przez obecnego kierownika Wydziału Architektury, Urbanistyki i Inwestycji Starostwa Powiatowego wynika, iż wyżej wymienione pismo J. S., zostało odnalezione przez byłego kierownika nie istniejącego Wydziału Architektury, Urbanistyki i Ochrony Środowiska, i przekazane obecnemu kierownikowi. W dalszej części odpowiedzi na skargę Powiatowe Starostwo w M. przedstawiło szczegółowo czynności, które podjęto w powyższej sprawie, począwszy od dnia [...]10.2005r. do dnia [...]01.2006r. W trakcie rozprawy przeprowadzonej w dniu 18 kwietnia 2006r. pełnomocnik organu administracyjnego wnosił o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia lub umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dn. 25.07.2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta, sprawowana jest wyłącznie pod względem zgodności wydawanych aktów z przepisami prawa, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 powołanej ustawy). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność oznaczony jest w art. 3 § 2 pkt 1-4 powołanej ustawy. Skarga ta może być wniesiona w wyniku nie wydania przez organ w określonym przepisami terminie: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę, co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych niż określone powyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Dodatkowo do wniesienia skargi na bezczynność konieczne jest spełnienie warunku zawartego w treści art. 52 § 1 ustawy stanowiącego, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Treść § 2 omawianego przepisu wyjaśnia, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku winna wyczerpać środki prawne przewidziane w art. 37 kpa. Zgodnie z treścią tego przepisu na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, stronom przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie to służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy. Wniesienie tego środka odwoławczego stanowi warunek formalny wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą na bezczynność organu do sądu administracyjnego, niezależnie od pozytywnego czy negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia (vide: Wyrok NSA z dnia 24.05.2001, sygn. IV SA 572/99, ONSA 2002/3/116). W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony. Jak wyżej wspomniano skarga na bezczynność została złożona do WSA w Białymstoku w dniu [...] stycznia 2006r., natomiast w dniu [...] marca 2006r. J. S. dołączyła do akt sprawy sądowej skargę kierowaną do Wojewody P. na niezgodne z prawem przeprowadzenie postępowania przez Burmistrza, Starostę i Wojewodę w sprawie zagrodzenia wjazdu do gospodarstwa pod pozorem ogrodzenia zbiornika wodnego na działce nr [...] we wsi J., Gm. M., opatrzoną datą [...]03.2006r. a zatem już po wniesieniu skargi do tutejszego Sądu. W tym stanie rzeczy nie ulega wątpliwości, iż wymóg art. 52 § 1 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony, albowiem w dacie wniesienia skargi na bezczynność jakiekolwiek postępowanie zażaleniowe nie zostało wszczęte. Skarga niniejsza jako przedwczesna, wniesiona bez zachowania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym była zatem niedopuszczalna. Skarga podlegałaby również odrzuceniu w przypadku uznania, za jej podstawę przepisu art. 227 kpa. Skarżąca zarzuca, bowiem organowi I instancji bezczynność polegającą na nie załatwienie jej pisma z dnia [...] października 2003r., opierając skargę o treść art. 227 kpa. Skarga, o której stanowi wskazany wyżej artykuł ma za przedmiot wszelkie działanie, bezczynność lub zaniechanie każdego organu państwowego, organu jednostki samorządu terytorialnego, organu organizacji społecznej lub też ich pracowników, jest to "nieograniczony środek kontroli wszelkiej działalności (w tym zaniechań) aparatu państwowego" (J. Lang, Współdziałanie administracji ze społeczeństwem, Warszawa 1985, s.79). Ma ona znamiona środka uruchamiającego kontrolę następczą. Dotyczy, bowiem nagannych sytuacji, które już powstały, ponieważ chodzi o ocenę skutków działania już podjętego lub działań będących w toku, jak też bezczynność właściwych organów. Zgodnie jednak z wyrokiem NSA z dn. 11.02.2002r. II SA/Wr 3121/01 (nie publ.) Sąd administracyjny "nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII kpa, a więc związanych z krytyką należytego wykonania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227kpa)". Konsekwencją powołanego orzeczenia jest uznanie, iż w przypadku skierowania takiej skargi do sądu administracyjnego musi być ona odrzucona jako niedopuszczalna (Kodeks postępowania administracyjnego, B. Adamiak, J. Borkowski. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck 2004r. wyd. 6., str. 816). Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.