II SAB/Bk 29/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r. sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Burmistrza D. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań 1. zobowiązuje Burmistrza D. do wydania w terminie 1 miesiąca od daty zwrotu akt organowi, postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącej E. G. z dnia [...].09.2011 r.; 2. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Burmistrzowi D. grzywnę w wysokości 1.000 (słownie: tysiąc) złotych; 4. zasądza od Burmistrza D. na rzecz skarżącej E. G. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] września 2011 r., E. G. (dalej powoływana także jako Skarżąca) wystąpiła do Burmistrza D. z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją tegoż organu z dnia [...] sierpnia 2011 r. o nr [...]o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji polegającej na budowie budynku kurnika o obsadzie 90 DJP wraz z niezbędną infrastrukturą na działkach o nr geoid. [...]i [...]w obrębie wsi T. gm. D. Skarżąca argumentowała, iż mimo że była stroną postępowania nie została jej doręczona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, co pozbawiło ją możliwości złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca, pismem z dnia [...] października 2011 r., na podstawie art. 37 K.p.a. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, argumentując że Burmistrz D. nie podjął żadnych czynności zmierzających do rozpoznania jej wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. nr [...]uwzględnił zażalenie Skarżącej i wyznaczyło Burmistrzowi D. dodatkowy termin do [...] grudnia 2011 r. na załatwienie sprawy. W wyznaczonym terminie Burmistrz D. nie podjął żadnych czynności. W dniu [...] stycznia 2012 r., Skarżąca wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Burmistrza D., polegającą na nierozpoznaniu wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] sierpnia 2011 r. o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji. U uzasadnieniu skargi, Skarżąca wskazała, że Burmistrz D., mimo wyznaczenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B.dodatkowego terminu na załatwienie sprawy nie podjął żadnych czynności w sprawie. W piśmie z dnia 27 marca 2012 r., Burmistrz D. przesyłając Sądowi skargę, wyjaśnił, iż trawa postępowanie wyjaśniające w tej sprawie. Na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r., pełnomocnik organu wyjaśnił, iż wniosek Skarżącej o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji środowiskowej nie został załatwiony, z wyjątkiem pisma z dnia [...] marca 2012 r. o wskazanie przez skarżącą interesu prawnego do występowania w sprawie. Brak podejmowania czynności przez organ, pełnomocnik tłumaczył przekazaniem akt sprawy Burmistrzowi S., prowadzącemu postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest oczywiście zasadna. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż w spornej sprawie zostały wyczerpane przesłanki formalne do skutecznego złożenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej. Przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a). W razie skargi na niewydanie postanowienia w ustawowo określonym terminie służy w postępowaniu administracyjnym zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, zgodnie przepisem art. 37 § 1 K.p.a. W sprawie niniejszej, tryb powyższy został wyczerpany, bowiem Skarżąca w dniu [...].10.2011 r. złożyła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na niezałatwienie w terminie jej wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podzieliło zarzuty Skarżącej i postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. wyznaczyło Burmistrzowi D. dodatkowy termin do [...] grudnia 2011 r. na załatwienie sprawy. W terminie tym organ nie podjął żadnych czynności w celu załatwienia wniosku Skarżącej. Podkreślić należy, iż celem skargi na bezczynność organu administracyjnego jest zwalczanie braku działania (zaniechania) polegającego na niezałatwianiu sprawy administracyjnej. Jak przyjmuje się w doktrynie oraz orzecznictwie bezczynność organu administracji publicznej zachodzi w sytuacji, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji czy innego aktu. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności czy bezczynność organu została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 86; wyrok NSA z 05.11.1987r., SAB 23/87, ONSA 1988/1/13; wyrok NSA z 22.12.1998r., III SAB 77/98, LEX nr 36590; wyrok WSA w Warszawie z 08.06.2004r., III SAB/Wa 8/04, LEX nr 160109) Zgodnie z treścią art. 35 §1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Terminy te należy traktować jako maksymalne (wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 września 2006 roku, VII SAB/Wa 40/06, LEX nr 255859). Zgodnie natomiast z art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczynę zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Należy też zaznaczyć, że zgodnie z art. 61 § 1 K.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Z kolei w myśl art. 147 K.p.a, wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 (brak udziału strony w prowadzonym postępowaniu) następuje na żądanie strony. Wznowienie postępowania jak i odmowa jego wznowienia następuje w drodze postanowienia (art. 149 § 1 i 3 K.p.a.). Odnosząc powyższe do realiów rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że Burmistrz D., mimo złożenia przez Skarżącą w dniu [...] września 2011 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] sierpnia 2011 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, nie wydał żadnego z postanowień wskazanych w art. 149 § 1 lub 3 K.p.a. Potwierdzeniem powyższego jest także postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2011 r., w którym organ wyższego stopnia wyznaczył Burmistrzowi D. dodatkowy termin - do [...] grudnia 2011 r. na rozpatrzenie wniosku Skarżącej, czego organ I instancji nie uczynił. W tych okolicznościach sprawy ewidentnym jest, że Burmistrz D. nie załatwił wniosku w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Organ nie wydał bowiem aktu w formie określonej w K.p.a. Wskazać wręcz należy, iż Burmistrz D. nie tylko nie wydał postanowienia, o którym mowa w art. 149 § 1 lub 3 K.p.a, ale nie podjął żadnych innych czynności w sprawie, mogących wskazywać na prowadzenie postępowania. Za takie nie może być uznane pismo adresowane do Skarżącej z dnia [...] marca 2012 r. o wskazanie przepisu prawa, mogącego uznać Skarżącą za stronę, albowiem zostało ono wysłane blisko dwa miesiące po złożeniu przez Skarżącą skargi do Sądu na bezczynność organu w niniejszej sprawie. W świetle powołanych wyżej przepisów i wskazanych faktów, należało stwierdzić, iż Burmistrz D. pozostaje w bezczynności w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia [...] września 2011 r., co uzasadniało zobowiązanie tego organu do wydania postanowienia, w terminie 1 miesiąca od daty zwrotu akt organowi - art. 149 p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu orzeka, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem Sądu, bezczynność Burmistrza D. w sprawie miała charakter rażącego naruszenia prawa, albowiem w okresie od [...] września 2011 r. do [...] marca 2012 r., mimo wyznaczenia przez organ wyższego stopnia dodatkowego terminu na załatwienie sprawy, Burmistrz D. nie podjął żadnych czynności w sprawie. Przez pół roku w sprawie nie podjęto żadnych czynności, mimo złożenia przez Skarżącą zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, a następnie skargi do sądu administracyjnego. Takiego, nagannego postępowania organu nie można niczym usprawiedliwić, w szczególności nie może nią być podnoszona przez pełnomocnika okoliczność, przekazania akt sprawy dotyczącej środowiskowych uwarunkowań inwestycji dla innego organu - Burmistrza S., prowadzącego postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Obowiązkiem Burmistrza D. było rozpoznanie, w terminach przewidzianych w K.p.a. wniosku Skarżącej o wznowienie postępowania administracyjnego, dlatego też powinien zadbać o techniczne możliwości (posiadanie akt sprawy) do jego rozpatrzenia. Nie ulega zatem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym - art. 35, art. 36 oraz art. 149 § 1 i 3 K.p.a.), a także naruszył, wynikającą z art. 12 K.p.a zasadę szybkości postępowania oraz wyrażoną w art. 8 K.p.a. zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. Tym samym, bezczynność Burmistrza D. miała miejsce z rażącym naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 149 ust. 2 p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Art. 154 § 6 p.p.s.a. stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnej przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w poprzednim roku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Sąd za zasadne uznał wymierzenie organowi grzywny z urzędu, mając na uwadze okres trwania stanu bezczynności oraz fakt rażącego naruszenia podstawowych zasad prowadzenia postępowania administracyjnego. Sąd uznał, że adekwatna będzie kwota grzywny w wysokości tysiąca złotych - jedna z niższych kwot jaką mógł wymierzyć Sąd, która nie przekracza nawet miesięcznego wynagrodzenia w roku 2011. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w punktach 1, 2 i 3 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., na których wysokość złożył się wpis w kwocie 100 PLN.