II SAB/Bk 36/06

PostanowienieWSA w Białymstoku2006-06-29

Skład orzekający: Elżbieta Trykoszko, Stanisław Prutis, Małgorzata Roleder

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie zwrotu kosztów remontu budynku, który ma charakter cywilnoprawny, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy o charakterze cywilnoprawnym, jaką jest zwrot kosztów remontu budynku. Tego typu spory należą do właściwości sądów powszechnych. W związku z tym, skarga na bezczynność organu w tej materii podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący D. K. domagał się od Burmistrza Miasta J. zwrotu kosztów remontu budynku poniesionych w latach 1963-1966. Organ odmówił wypłaty, wskazując na brak dokumentów potwierdzających remont i jego koszt oraz na przedawnienie roszczenia. Po kolejnych pismach skarżącego i zażaleniu na bezczynność organu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło, że zarzut bezczynności jest nieuzasadniony i sprawa ma charakter cywilnoprawny. Skarżący wniósł skargę do WSA w Białymstoku na bezczynność organu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis, asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Burmistrza Miasta J. w przedmiocie zwrotu kosztów remontu budynku p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę 2. przyznać adwokatowi B. G. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 292,80 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego wykonane na zasadzie prawa pomocy. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. Pismem z dnia [...] maja 2002r. D. K. zwrócił się do Urzędu Miasta i Gminy w J. o dokonanie wypłaty funduszu pieniężnego, który był wpłacony na konto Urzędu, na wykonanie remontów przez okres od 1963 do 1966 r. w kwocie po 600 zł miesięcznie. W uzasadnieniu żądania D. K. podniósł, iż Urząd Miasta i Gminy w J. wyrażał zgodę na wypłacenie przedmiotowego funduszu pieniężnego, czego jednak do chwili obecnej nie dokonał. Z odpowiedzi udzielonych na to pismo przez Burmistrza J. wynika, iż żądana należność powstała z tytułu wpłat dokonywanych przez Gminną Spółdzielnię "S. Ch." w J. za najem lokalu rodziców wnioskodawcy na konto Funduszu Gospodarki Mieszkaniowej Urzędu Miasta i Gminy w J. Wypłaty dokonywane były z tak zgromadzonych środków na podstawie przedstawionych przez właścicieli dowodów wykonania remontu lokalu. W latach osiemdziesiątych rodzice wnioskodawcy występowali o wypłatę przedmiotowej należności, lecz odmówiono im jej ze względu na nie przedstawienie żądanych dowodów (kosztorysów, rachunków) potwierdzających przeprowadzony remont oraz jego koszt. Ponieważ w dalszym ciągu wnioskodawca nie przedłożył dokumentów uzasadniających jego roszczenie a organ również ich nie posiada, Burmistrz J. poinformował D. K. pismem z dnia [...] lipca 2002r. o braku podstaw do uwzględnienia wymienionego na wstępie żądania. Nadto organ wskazał, iż przedmiotowe roszczenie stanowi już zaszłość, gdyż w myśl art. 118 kc górna granica przedawnienia roszczeń majątkowych wynosi 10 lat od chwili, gdy stały się one wymagalne. W dniu [...] lipca 2002r. D. K. skierował do Urzędu Miasta w J. odwołanie od udzielonej mu odpowiedzi odmawiającej wypłaty spornej należności. Wobec nienadania temu pismu biegu, w dniu [...] stycznia 2004 r. D. K. wystąpił z "żądaniem usunięcia stanu zwłoki w postępowaniu administracyjnym Nr [...] trwającym nieprzerwanie, od co najmniej 1982r.". Następnie, w dniu [...] marca 2004r. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. zażalenie na bezczynność Burmistrza J. polegającą na niezałatwieniu jego wniosku wszczynającego postępowanie. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. zwróciło zażalenie stronie, stwierdzając, iż do załatwienia sprawy jest właściwy sąd powszechny. Po czym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 kpa, uwzględniło żądanie strony i uchyliło własne postanowienie z [...] kwietnia 2004 r. oraz stwierdziło, że zarzut bezczynności Burmistrza J. w przedmiocie załatwienia sprawy rozpoczętej wymienionym na wstępie wnioskiem jest nieuzasadniony. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem D. K. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który uznając ją za spóźnioną postanowieniem z dn. [...] lutego 2005r. sygn. akt II SAB/Bk 10/04 orzekł o jej odrzuceniu. Wymienione postanowienie w wyniku złożonej od niego skargi kasacyjnej zostało następnie uchylone postanowieniem NSA z dn. 24.03.2006r. sygn. akt I OSK 828/05, w którym Sąd wskazał na konieczność wyjaśnienia okoliczności czasu nadania skargi przez D. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dn. 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Zakres tej kontroli określa § 2 i § 3 cyt. przepisu. Na wstępie podnieść należy, iż skarga D. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia [...] kwietnia 2004r. została wywiedziona do tutejszego Sądu w terminie. Wskazane postanowienie skarżący otrzymał w dniu [...] kwietnia 2004r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem [...] maja 2004r. Z dowodu nadania skargi listem poleconym w Urzędzie Pocztowym w N. Ł. wynika, iż przesyłka została nadana w dniu [...] maja 2004r., a zatem została wniesiona w terminie (k. 107 akt sprawy). Jednocześnie analiza dotychczas zebranego materiału dowodowego w sprawie wskazuje, że spór ma charakter cywilnoprawny, do którego rozpoznania właściwy jest sąd powszechny (art. 2 § 1 kpc). Sprawa będąca przedmiotem niniejszej skargi dotyczy zwrotu kosztów remontu budynku i nie ma charakteru sprawy z zakresu prawa administracyjnego, której załatwienie może nastąpić aktem administracyjnym. W tym stanie rzeczy żądanie skarżącego nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 w zw. z pkt. 8 powołanej wyżej ustawy, nie dotyczy bowiem sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 § 1 pkt 1 kpa, a więc indywidualnej sprawy rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej. Pozytywne ustalenie tego faktu przemawia za odrzuceniem skargi, jako niedopuszczalnej. Mając na uwadze powyższe Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dn. 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach orzeczono zaś zgodnie z art. 250 powołanej wyżej ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w związku z § 2 ust. 3 i 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.)

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło