II SAB/Bk 38/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w Dz. na bezczynność Komendanta Powiatowy Policji w B. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie, 2. stwierdzić, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności. Wnioskodawca – M. sp. z o.o. z siedzibą w Dz. w dniu 23 kwietnia 2012 r. zwróciła się do Komendanta Powiatowego Policji w B. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie kopii dokumentacji z postępowania prowadzonego pod syg. [...] w sprawie zaistniałego w dniu 10 września 2011 r. zdarzenia drogowego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr 1/2012, na podstawie art. 16 ust. 1 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), Komendant Powiatowy Policji w B. odmówił udzielenia dostępu do wnioskowanej informacji publicznej w części dotyczącej danych osobowych. W uzasadnieniu podano, że udostępnienie danych personalnych zawartych w dokumentach czynności wyjaśniających w sprawie o wykroczenie stanowiłoby naruszenie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dane takie są chronione przez ustawę o ochronie danych osobowych. Wnioskująca spółka skargą sporządzoną w dniu 7 maja 2012 r. (data wpływu do organu 10 maja 2012 r.) zarzuciła Komendantowi Powiatowej Policji w B. bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 17 kwietnia 2012 r. W uzasadnieniu skargi wskazano, że spółka prowadzi działalność brokerską i w sprawie o odszkodowanie reprezentuje żonę ofiary przedmiotowego wypadku. Strona skarżąca wywiodła, powołując się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2010 r., II SAB/Wa 200/09, że akta prowadzonych przez organ Policji spraw, bez względu na ich rodzaj i charakter, zawierają informację o jego działalności i posiadają walor informacji publicznej. W związku z tym akta takich spraw podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W sprawie niniejszej, co prawda KPP wydał decyzję administracyjną, którą odmówił dostępu do informacji publicznej w części dotyczącej danych osobowych, jednakże w pozostałej części informacji publicznej nie udzielił. Tym samym, w ocenie skarżącej spółki, zachodzi bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej w zakresie nie objętym decyzją. W związku z tym spółka wniosła o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 17 kwietnia 2012 r. oraz orzeczenie o zwrocie od organu na jej rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ w piśmie z dnia 16 maja 2012 r. poinformował wnioskującą spółkę, że skargę na bezczynność uwzględnił w całości w trybie autokontroli i przesłał żądane dokumenty po ich zanonimizowaniu. Ustosunkowując się do tego pisma, skarżąca spółka podtrzymała skargę i wskazała, że uzasadnieniem takiego stanowiska jest to, iż organ udostępnił tylko część informacji publicznej, a część tej informacji została zanonimizowana chociaż nie zawiera danych w rozumieniu ustawy o ochronie danych osobowych. Spółka w sposób szczegółowy wyliczyła dane, które jej zdaniem, nie powinny być zanonimizowane. Nadto podniosła, że w przypadku nieudostepnienia informacji publicznej z uwagi na ochronę danych osobowych, skarżąca nie ma innej możliwości jak tylko złożenie skargi na bezczynność. Zanonimizowane akta udostępnione stronie skarżącej zostały dołączone do akt sądowych na skutek postanowienia Sądu wydanego na rozprawie w dniu 5 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. nr 270) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 ww. ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-2 tego przepisu lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe – pkt 3. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, jeżeli po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe niewątpliwie w przypadku wydania przez organ administracji aktu lub interpretacji lub dokonania czynności po wniesieniu skargi na bezczynność organu, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd. Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeśli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej dokonania. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest bowiem stan z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności do tego momentu czyni postępowanie w sprawie bezczynności bezprzedmiotowym (vide: uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08 ). W niniejszej sprawie po wniesieniu przez wnioskującą spółkę skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w B., została jej udostępniona informacja publiczna w zakresie kopii dokumentacji z postępowania prowadzonego w sprawie zaistniałego w dniu 10 września 2011 r. zdarzenia drogowego. Na skutek udostępnienia tej informacji stan bezczynności przestał istnieć. Biorąc pod uwagę stanowisko skarżącej spółki, zgodnie z którym udostępniona informacja została bezpodstawnie zanonimizowana, albowiem nie zawierała danych w rozumieniu ustawy o ochronie danych osobowych, stwierdzić należy że w sprawie sporna jest kwestia zasadności odmowy udostępnienia informacji publicznej w żądanym zakresie. Wbrew temu co podnosi skarżąca w przypadku nieudostepnienia informacji publicznej z uwagi na ochronę danych osobowych, skarga na bezczynność nie jest właściwym trybem kwestionowania zasadności wyłączenia jawności w udostępnianej informacji publicznej. W takiej sytuacji skarżąca spółka powinna zaskarżyć do sądu administracyjnego decyzję Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] kwietnia 2012 r., którą na podstawie art. 16 ust. 1 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), odmówiono udzielenia dostępu do wnioskowanej informacji publicznej w części dotyczącej danych osobowych. Dopiero w takim w postępowaniu Sąd skontroluje czy organ zasadnie stwierdził, że żądane informacje dotyczą danych osobowych. W tym miejscu wyjaśnić należy, że do dnia 29 grudnia 2011 r., a więc do dnia uchylenia art. 22 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 204, poz. 1195) - art. 1 pkt 9 ustawy zmieniającej, podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, przysługiwało prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji. Treść art. 22 ust. 1 była następująca: podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną, niż informacja niejawna, tajemnica skarbowa lub tajemnica statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji. Do czasu uchylenia tego przepisu powody decyzji odmawiającej dostępu do informacji publicznej miały wpływ na dopuszczalność skargi, a tym samym – na właściwość sądu (powszechnego lub administracyjnego). Znowelizowaną treścią art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ustawodawca przekazał wszystkie sprawy z tego przedmiotu sądom administracyjnym wyłączając tym samym dotychczasową kognicję sądów powszechnych w zastrzeżonych dla nich sprawach. Oznacza to, że sąd administracyjny jest właściwy do przeprowadzenia kontroli legalności decyzji pod względem wszystkich podanych w niej powodów odmowy udostępnienia informacji publicznej. Aby jednak sąd mógł dokonać takiej kontroli przedmiotem skargi należy uczynić decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej a nie bezczynność organu. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie nosi cech rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie prawa można uznać, w ocenie Sądu, długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu. W sprawie niniejszej od dnia wpłynięcia wniosku z dnia 23 kwietnia 2012 r. organ podejmował działania w sprawie, przede wszystkim już w dniu 30 kwietnia 2012 r. wydał rozstrzygnięcie o odmowie udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej danych osobowych a na datę wyrokowania udostępnił żądaną informację w wersji zanonimizowanej.