II SAB/Bk 45/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia O. P. Cz. w S. na bezczynność Burmistrza S. w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej - oddala skargę.- Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności. W dniu 7 maja 2012 r. Stowarzyszenie O. złożyło do Burmistrza S. wniosek o udostępnienie wglądu do akt wszystkich spraw publicznych, które nie są tajne w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznych. W pierwszej kolejności Stowarzyszenie wnioskowało o "udostępnienie do wglądu całości akt w sprawie: sprzedaży działki gminnej przy ul. K. w S., oddania Żydom za darmo działki gminnej przy ul. L., a także akt dotyczących byłej szkoły podstawowej we wsi S., która 1 stycznia 2011 r. uległa w części spaleniu". W piśmie z dnia 16 maja 2012 r., organ odpowiadając na wniosek, podał że nie każdy dokument w teczce danej sprawy zawiera informację publiczną. W związku z tym zobowiązano wnioskujące Stowarzyszenie do sprecyzowania o udostępnienie jakich dokumentów wnosi. Poinformowano także, że po otrzymaniu odpowiedzi udostępnienie dokumentów nastąpi w siedzibie organu po wcześniejszym telefonicznym ustaleniu dnia i godziny. W dniu 17 maja 2012 r. zainteresowane Stowarzyszenie złożyło skargę na Burmistrza S. na nieudzielanie odpowiedzi w ustawowym terminie i odmowę dostępu do informacji publicznej. Skarga ta uchwałą Rady Miejskiej w S. z dnia [...] maja 2012 r. została uznana za niezasadną. W tym samym dniu Stowarzyszenie złożyło skargę do sądu administracyjnego. W piśmie procesowym z dnia 2 lipca 2012 r. Stowarzyszenie sprecyzowało, że skarga dotyczy bezczynności organu polegającej na odmowie dostępu do informacji publicznej. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podał, że nie można mu przypisać bezczynności, gdyż podjął niezbędne działania w celu prawidłowego i szybkiego rozpatrzenia wniosku skarżącego Stowarzyszenia. To w wyniku zwłoki wnioskodawcy, w odpowiedzi na wezwanie organu, wystąpiła przeszkoda w udostępnieniu żądanych informacji. Organ podał, że po sprecyzowaniu wniosku zostanie on niezwłocznie rozpatrzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszej skargi uczyniono bezczynność Burmistrza S. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej obejmującej akta wszystkich sprawa publicznych w szczególności całość akt postępowania w sprawach: sprzedaży działki gminnej przy ul. K. w S., oddania Żydom za darmo działki gminnej przy ul. L., a także akt dotyczących byłej szkoły podstawowej we wsi S., która 1 stycznia 2011 r. uległa w części spaleniu Bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy nie wydaje on w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo podjęcia określonych czynności. Prawo do uzyskiwania informacji zagwarantowane jest w Konstytucji RP. W myśl jej art. 61 ust. 1 prawo to obejmuje uzyskiwanie informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne i o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2 tego przepisu). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względów na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3 tego przepisu). Zasady i tryb udzielania informacji publicznej określa ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy). Z kolei przepis art. 6 ust. 1 ustawy określa przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu. Obejmuje on m. in. informacje o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, prowadzonych rejestrach, ewidencjach, archiwach oraz sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych, o danych publicznych, w tym treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, stanowiskach w sprawach publicznych zajętych przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych, treści innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej. W orzecznictwie przyjęto, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne lecz odnosząca się do tych podmiotów (np. wyrok NSA z 20 października 2002 r., II SA 1956/02, Lex nr 78062). Informacją jest nie tylko prawo do informacji przetworzonej, ale też prawo wglądu do dokumentów (akt, materiałów) będących w posiadaniu tego organu (wyrok WSA w Warszawie z 16 stycznia 2004 r., II SAB 364/03, Lex nr 162285, wyrok WSA w Rzeszowie z 7 listopada 2007 r., II SA/Rz 438/07, Lex nr 340151). Akta sprawy administracyjnej jako odnoszące się do działania podmiotów publicznych, tzn. organów władzy publicznej, stanowią informację publiczną (powołany wyżej wyrok NSA z 20 października 2002 r., II SA 1956/02, Lex nr 78062, wyrok NSA z 11 maja 2006 r., II OSK 812/05, Lex nr 236465). Niewątpliwie jednak akta postępowania administracyjnego mogą zawierać dokumenty zarówno prywatne jak i urzędowe, zaś ustawa o dostępie do informacji publicznej uprawnia do wglądu do dokumentów urzędowych (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit a ustawy). Pojęcie tego dokumentu zostało zaś zdefiniowane w art. 6 ust. 2 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem dokumentem urzędowym jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. W orzecznictwie przyjęto, że dokumenty prywatne, jako takie, nie stanowią informacji publicznej (wyrok NSA z 11 maja 2006 r., II OSK 812/05, Lex nr 236465). Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na przesłanki określone w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy, tzn. ze względu na ochronę informacji niejawnych i innych tajemnic ustawowo chronionych (państwowa, służbowa, skarbowa, statystyczna) oraz prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Z powyższego wynika, że złożenie wniosku przez osobę wykonującą prawo do informacji nie nakłada na podmiot zobowiązany obowiązku automatycznego udostępnienia informacji, gdyż w pierwszej kolejności powinien on stwierdzić, czy przepisy komentowanej ustawy znajdują zastosowanie w danej sytuacji, a następnie w przypadku pozytywnej odpowiedzi powinien ocenić, czy nie zachodzą przesłanki ograniczające dostępność informacji, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy. W rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczył udostępnienia akt wszystkich spraw publicznych ze szczególnym uwzględnieniem całości akt trzech konkretnie wskazanych postępowań. Dlatego zasadnie organ w piśmie z dnia 16 maja 2012 r., zobowiązał wnioskujące Stowarzyszenie do sprecyzowania o udostępnienie jakich dokumentów wnosi. Dopiero na podstawie sprecyzowanego wniosku organ mógłby podjąć czynności zmierzające do udostępnienia akt postępowania lub wydać decyzję odmawiającą do nich dostępu. Stwierdzić należy, że skoro organ wskazuje na potrzebę dokładniejszego sprecyzowania żądania - mającego na celu umożliwienie udzielenia informacji, zaś wnioskodawca odmawia takiego sprecyzowania, nie można, zatem zasadnie przypisywać organowi bezczynności. W tym przypadku, to raczej żądającemu informacji publicznej można przypisać bezczynność w postaci braku zwykłego współdziałania niezbędnego do uzyskania danej informacji (wyrok WSA w Warszawie z 14 maja 2007 r., II SAB/Wa 170/06, Lex nr 344207). Mając powyższe na uwadze skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)