II SAB/Bk 54/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 listopada 2014 r. sprawy ze skargi S. G. na bezczynność Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. w przedmiocie informacji publicznej 1. zobowiązuje Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. do załatwienia wniosku skarżącego S. G. z dnia 14 maja 2014 r., w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi, 2. stwierdza, że bezczynność Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. nie wymierza grzywny Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w B., 4. zasądza od Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. na rzecz skarżącego S. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem, sporządzonym w dniu 14.052014r., a doręczonym organowi w dniu 20.05.2014r., Pan S. G. zwrócił się do Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. o udostępnienie informacji publicznej: - czy lekarz weterynarii W. W. był wyznaczony do wykonywania czynności na podstawie decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. oraz zawartej umowy w latach 2012 i 2013; - czy w miesiącach sierpień, wrzesień i październik 2012r. lekarz weterynarii W. W. wykonywał swoje obowiązki na podstawie wyznaczenia Powiatowego Lekarza Weterynarii w B., a jeżeli tak to w jakich dniach; W odpowiedzi na złożony wniosek Powiatowy Lekarz Weterynarii w B., pismem z dnia 10.06.2014r. poinformował, że "Pan lekarz weterynarii W. W. w latach 2012, 2013 był urzędowym lekarzem wyznaczonym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. w pozostałym zakresie informacji nie udzielamy w związku z ochroną danych osobowych". W dniu 18.08.2014r. Pan S. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, za pośrednictwem Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. skargę na bezczynność Powiatowego Lekarza Weterynarii w B., w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił organowi nieudzielenie informacji zgodnie z wnioskiem, przekroczenie terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zaniechanie powiadomienia o powodach opóźnienia oraz zaniechanie wydania decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji w żądanym zakresie. W konsekwencji skarżący wniósł o zobowiązanie Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, ukaranie Powiatowego Lekarza Weterynarii w B, jako winnego niezałatwienia sprawy w terminie i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Lekarz Weterynarii w B. wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Organ uznał, że w świetle art. 6 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej żądania skarżącego, zawarte we wniosku z dnia 14.05.2014r. nie stanowią informacji publicznej. Dlatego też organ nie miał obowiązku udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w wyżej wymienionym wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył, co następuje: Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w udzieleniu informacji publicznej na wniosek. Do stwierdzenia, że organ pozostawał w bezczynności w tym zakresie, w pierwszej kolejności, należy ustalić, czy żądania zawarte we wniosku skarżącego z dnia 14.05.2014r. stanowią informację publiczną i czy podmiot, do którego się o nie zwrócono miał obowiązek udostępnienia informacji. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6.09.2014r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Obszerne orzecznictwo w tym zakresie wskazuje, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacją publiczną będą zatem pytania zadane organowi przez skarżącego we wniosku z dnia 14.05.2014r., bowiem jak sam organ przyznaje w piśmie z dnia 10.06.2014r., lekarz weterynarii Pan W. W. był urzędowym lekarzem wyznaczonym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. Skoro więc wymieniony wyżej lekarz był "urzędowym lekarzem" – to pełnił funkcję publiczną. Dlatego też daty wykonywania przez niego obowiązków, w zakresie powierzonej mu funkcji, stanowią także informację publiczną. Nie podlegają one ochronie danych osobowych, jak to podnosi organ – nie wskazując jednak żadnej podstawy prawnej wynikającej z przepisów tejże ustawy. Należy przytoczyć pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, z którym skład Sądu w niniejszej sprawie w pełni się zgadza, że w przypadku osób pełniących funkcje publiczne ochrona prawa do prywatności nie może obejmować działalności publicznej tej osoby ani też sfery działań i zachowań, które ogólnie są pojmowane jako osobiste lub prywatne, jeżeli wiążą się ściśle z działalnością publiczną (wyrok w sprawie II SAB/Kr 164/12, CBOSA). W sytuacji przyjęcia publicznego charakteru zawnioskowanych przez skarżącego danych – wymaga następnie ustalenia czy organ pozostawał w bezczynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia, gdy w terminie ustalonym przez prawo zobowiązany podmiot nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu, bądź nie podjął czynności, do której był zobowiązany. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. W ustawie o dostępie do informacji publicznej określone zostały obowiązki podmiotu, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Podmiot taki powinien: - udostępnić żądaną informację publiczną (jeśli jest w jej posiadaniu) w terminie wskazanym w art. 13 (bez zbędnej zwłoki, ewentualnie nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku), chyba że terminy te nie mogą zostać dochowane, wówczas należy powiadomić stronę o przyczynach opóźnienia oraz o terminie w jakim udostępnienie nastąpi, nie dłuższym niż 2 miesiące od złożenia wniosku. - wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji np. gdy występują ustawowe przeszkody do jej udostępnienia w postaci np. ochrony osobowych (art. 16 ust. 1). - wydać decyzję o umorzeniu postępowania, jeśli informacja nie może zostać udostępniona w sposób i w formie określonym we wniosku (art. 166 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2). - poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada informacji publicznej lub że żądane informacje nie stanowią informacji publicznych (vide np. wyrok NSA z dnia 19.02.2014r. I OSK 1401/13, CBOSA). W niniejsze sprawie wniosek skarżącego z dnia 14.05.2014r. wpłynął do organu w dniu 20.05.2014r. Odpowiedź organu nastąpiła pismem sporządzonym i wysłanym w dniu 10.06.2014r., jeszcze przed wywiedzeniem skargi do Sądu Administracyjnym, co nastąpiło w dniu 31.07.2014r. Przedmiotowa odpowiedź, zdaniem Sądu, nie może zostać oceniona jako prawidłowe załatwienie wniosku z przyczyn wskazanych wcześniej w niniejszym uzasadnieniu. Ponadto udzielono jej po upływie czternastodniowego terminu wynikającego z art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej – co przemawia za uznaniem pozostawania organu w bezczynności. W świetle powyższego należało zobowiązać go do rozpoznania wniosku z dnia 14.05.2014r. skarżącego, w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku w sprawie niniejszej, mając na uwadze wytyczne zawarte w tymże uzasadnieniu. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Ocena charakteru bezczynności pozostawiona została do uznaniu sądu orzekającego, ponieważ ustawa nie zakreśla kryteriów, jakie przesądzają o tym czy bezczynność rażąco narusza prawo czy też nie. W sytuacji bezczynności z rażącym naruszeniem prawa chodzi o istotne uchybienie obowiązującemu przepisami prawa. W konkretnej sprawie organ pozostawał w zwłoce w przedmiocie udzielenia odpowiedzi tylko 7 dni, zaś niepowiadomienie skarżącego o powyższej zwłoce wynoszącej tydzień jest naruszeniem prawa, ale trudno uznać je za rażące. W konsekwencji Sąd nie orzekł o ukaraniu Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.), orzekł jak w punktach 1 i 2 wyroku. W przedmiocie zaś kosztów orzekł na podstawie art. 200 cytowanej powyżej ustawy.