II SAB/Bk 57/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie wydania pozwolenia na przebudowę i ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.- J. B. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w związku z, jak to określił, "niezałatwioną od 1996 r. sprawą wydania jego działce pozwolenia na kapitalną przebudowę wraz ze zmianą sposobu zagospodarowania oraz później wydania warunków zabudowy". W uzasadnieniu skargi wskazał, że od 1996 r. stara się uzyskać pozwolenie na zabudowę działki lub też jej wykupienie przez Gminę B. Starania te nie przynoszą skutku, bowiem urzędnicy odmawiają uwzględnienia jego próśb powołując się na zaprojektowane na tym terenie skrzyżowanie drogowe. Takie postępowanie organów utrudnia nie tylko zabudowę działki, ale i jej sprzedaż. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wyjaśnił, że decyzją z [...].04.1996 r. odmówiono skarżącemu ustalenia warunków zabudowy dla działki nr [...] przy ul. P. w B. z uwagi na inne przeznaczenie planistyczne terenu – skrzyżowanie. Od tego czasu był wielokrotnie informowany o niemożliwości załatwienia jego wniosków o wykup lub zamianę działki, ewentualnie o wydanie dla niej warunków zabudowy. J. B. sprzedał działkę w dniu 22.11.2006 r. Decyzją z [...].04.2007 r. umorzono postępowanie zainicjowane zgłaszanymi przez niego wnioskami. W dniu 04.04.2011r. J. B. złożył skargę na działanie Prezydenta Miasta B. oraz podległych mu pracowników, która została rozpoznana przez Radę Miejską B. w trybie przepisów Działu VIII Kpa, o czym skarżącego poinformowano. Skargi na bezczynność Gminy B. w kwestii wykupu i wydania warunków zabudowy były też rozpoznawane przez WSA w Białymstoku, ostatnio postanowieniem z 23.11.2010 r. w sprawie II SAB/Bk 73/10. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 12.08.2011 r. wezwano skarżącego do wykazania, że przed złożeniem skargi składał zażalenie na bezczynność organu (k. 1). W odpowiedzi na to wezwanie skarżący przedłożył kserokopię wniosku z 28.02.2011 r. o przyznanie rekompensaty za utratę wartości nieruchomości (k. 9), postanowienie o przekazaniu go SKO w B. (k. 11) oraz pismo SKO z 28.03.2011 r. o przekazaniu wniosku Radzie Miejskiej B. (k. 12). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na bezczynność podlega odrzuceniu. W przypadku skarg na bezczynność organów podstawowe znaczenie ma art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, interpretowanym w powiązaniu z jego § 2 pkt 1 – 4 "a", skarga na bezczynność jest dopuszczalna wówczas, gdy w postępowaniu administracyjnym organ ma obowiązek wydać decyzję, postanowienie lub dokonać innej czynności rozstrzygającej o prawach i obowiązkach stron – a przedmiotowych działań nie podejmuje. Skarga na bezczynność może zatem dotyczyć tylko i wyłącznie takiej sytuacji, w której organ na wniosek uprawnionej strony nie wszczyna postępowania administracyjnego, chociaż powinien lub też nie podejmuje czynności w toczącym się postępowaniu. Nie można zatem skarżyć bezczynności wówczas, gdy nie toczy się żadne postępowanie administracyjne. Ze złożonej do akt sprawy niniejszej odpowiedzi na skargę wynika, że aktualnie Prezydent nie prowadzi żadnego postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania warunków zabudowy dla działki nr [...]. Natomiast postępowanie o wykup lub zamianę tej działki ostatecznie zakończono decyzją z [...].04.2011 r. Nie toczy się zatem żadne postępowanie dotyczące działki nr [...]. Jak wyżej wskazano, skarga na bezczynność może dotyczyć tylko zaniechania organu w toczącym się postępowaniu. Niedopuszczalna jest zatem taka skarga na bezczynność, która zarzuca niedziałanie organu pozostające poza biegiem jakiegokolwiek postępowania. Taka sytuacja w sprawie ma miejsce, co czyni złożoną skargę niedopuszczalną. Z akt wynika również, że toczyło się postępowanie ze skargi J. B. na działanie Prezydenta Miasta. Przedmiotowa skarga na działanie została rozpoznana przez Radę Miejską w B. w trybie przepisów Działu VIII Kpa tzw. tryb skargowo – wnioskowy. Rozstrzygnięcia kończące takie postępowanie nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, zatem i skarga na bezczynność w tych sprawach nie przysługuje. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Jedynie na marginesie wskazać należy, że skarżący był wzywany do wskazania, czy składał zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 Kpa. Tej okoliczności nie wykazał, jednak nawet gdyby tak się stało – nie mogłoby to zadecydować o rozpoznaniu skargi na bezczynność. Została ona bowiem złożona w sytuacji, gdy nie toczy się żadne postępowanie administracyjne i z tego powodu podlega odrzuceniu. Nie może spowodować merytorycznego rozpoznania takiej niedopuszczalnej skargi na bezczynność fakt jej poprzedzenia zażaleniem złożonym na podstawie art. 37 Kpa.