II SAB/Bk 57/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 kwietnia 2013 r. wniosku J. W. o wyłączenie sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego od orzekania w sprawie ze skargi J. W. na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie niewykonania postanowienia wyznaczającego termin do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania w celu stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego od orzekania w niniejszej sprawie. Pismem z [...] marca 2013 r. J. W. złożyła w sprawie niniejszej, wszczętej z jej skargi na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie niewykonania postanowienia wyznaczającego termin do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania w celu stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, wniosek o wyłączenie od orzekania sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego. Wnioskodawczyni wskazała, że ww. sędzia uczestniczył w orzekaniu w sprawie sygn. akt II SA/Bk 32/12, w której oddalona została skarga na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie rozbiórki zbiornika na gnojowicę, bezpodstawnie twierdząc o braku interesu prawnego Skarżącej. Wnioskowany do wyłączenia sędzia złożył oświadczenie, z którego wynika, że nie istnieje okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w sprawie niniejszej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu, bowiem nie zachodzą przesłanki uzasadniające wyłączenie sędziego Jacka Pruszyńskiego od orzekania w niniejszej sprawie. Z uwagi na zawarty w art. 18 § 1 pkt 1 – 7 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) katalog "silniejszych" przesłanek wyłączenia, Sąd wziął je także po uwagę przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy, oprócz wskazanego przez Wnioskodawczynię art. 19 p.p.s.a., Ze względu na fakt, że w sprawie niniejszej nie zachodzą przesłanki zawarte w art. 18 § 1 pkt 1 – 7 p.p.s.a., a zwłaszcza przesłanka wskazana w punkcie 6a ww. przepisu, rozważeniu podlegał fakt, czy istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego, niezależnie od przyczyn wskazanych w ww. przepisie. Wskazać należy, że w orzecznictwie wypracowano stanowisko, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest, zatem wystarczająca sama wątpliwość strony w tym zakresie, bądź wyłącznie utrata zaufania, co do bezstronności sędziego. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania sprawy (postanowienie NSA z 15.09.2008 r., II FZ 397/08, CBOSA). Uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia również prowadzenie przez niego rozprawy z naruszeniem przepisów postępowania, czy też niewłaściwa postawa sędziego oraz wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie (postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 863/04, CBOSA). Nie jest też dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem (postanowienie NSA z 21 grudnia 2011r., I OZ 1068/11). Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że orzeczenie wydane z udziałem sędziego, które wskazała Skarżąca, nie uprawnia do wniosku o wystąpieniu obiektywnych wątpliwości, co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Pokazują natomiast, że strona subiektywnie odbiera sędziego jako "nieprzychylnie do niej nastawionego", czego jednak nie uzasadnia odwołaniem się do przesłanek obiektywnych, a jedynie do zarzutów dotyczących sposobu zastosowania przepisów procesowych i materialnych. Te natomiast mogą być przedmiotem stosownych środków zaskarżenia, ale same w sobie nie uzasadniają jeszcze wyłączenia. Podsumowując należy stwierdzić, że obowiązek wyłączenia sędziego istnieje zawsze wówczas, gdy powstają wątpliwości, co do jego bezstronności, a charakter wątpliwości musi być obiektywny. Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w sprawie niniejszej, bowiem okoliczności przemawiające, zdaniem strony, za wyłączeniem sędziego, mają walor subiektywny, opierający się na braku zaufania strony do sędziego, przy czym – w ocenie sądu – nieznajdującego potwierdzenia we wskazanej przez Skarżącą sprawie. Jeszcze raz podkreślić należy, że sam fakt, iż strona podnosi zarzuty dotyczące nieprawidłowości w orzekaniu w innej sprawie, nie stanowi wystarczającej przesłanki, uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a., wyłączenie sędziego. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że zachodzą między nią a sędzią takie stosunki, które powodują wyłączenie od orzekania. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżącej, co do wadliwego i jej zdaniem niewłaściwego sposobu orzekania we wcześniejszej sprawie z udziałem Skarżącej. Poza tym istotne znaczenie ma fakt wyraźnego oświadczenia przez sędziego o nieistnieniu przesłanek wykluczających go od udziału w składzie orzekającym sprawy, które to oświadczenie nie zostało obalone przekonującym kontrdowodem, a które to oświadczenie korzysta z domniemania prawdziwości ze względu na autorytet sprawowanego urzędu. Ze wskazanych powyżej względów, na podstawie art. 18 § 1 i art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.