II SAB/Bk 64/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 listopada 2011 r. sprawy ze skargi T. C. na bezczynność Burmistrza S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. T. C., dalej powoływany także jako Skarżący, w dniu 4 lutego 2011 r., złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej w formie nagrań na nośniku CD-ROM z I, III, IV, V, VI i VII Sesji Rady Miejskiej w S. Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] Burmistrz S. odmówił wnioskodawcy udostępnienia nagrań na nośniku CD-ROM z w/w Sesji Rady Miejskiej w S. W wyniku rozpatrzenia odwołania Skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] uchyliło rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W obszernym uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał argumenty przemawiające za udostępnieniem informacji -nośników CD-ROM dla wnioskodawcy. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Burmistrz S., decyzją z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...] odmówił Skarżącemu udostępnienia nagrań z I, III, IV, V, VI i VII Sesji Rady Miejskiej w S. Organ wskazał, iż zapis na nośniku elektronicznym przebiegu sesji Rady Gminy ma charakter techniczny a udostępnieniu podlegają protokoły, które stanowią dokładne odzwierciedlenie przebiegu sesji. Organ zaznaczył, iż żądana informacja publiczna jest dostępna w każdej chwili w formie protokołu z danej sesji. Na powyższą decyzję Skarżący złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., które decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższą decyzję, Burmistrz S. pismem z dnia 13 czerwca 2011 r., poinformował Skarżącego o możliwości odsłuchania nagrań przebiegu poszczególnych sesji Rady Miejskiej z nośnika CD-ROM w obecności pracownika Urzędu Miejskiego w S., w godzinach pracy urzędu. Pismem z dnia 27 czerwca 2011 r., Skarżący ponownie zażądał wydania nagrań na podstawie złożonych uprzednio wniosków o udostępnienie informacji publicznej w formie nagrań sesji Rady Miejskiej w S. Podkreślił, że podmiot udostępniający informację publiczną jest obowiązany zapewnić możliwość kopiowania informacji publicznej, przeniesienia jej na odpowiedni, powszechnie stosowany nośnik informacji, a nie jedynie zapewnić dostęp do przeglądania informacji w urzędzie. W dniu 28 czerwca 2011 r. Skarżący złożył ponowny wniosek o udostępnienie informacji publicznej, o treści zbliżonej do wniosków z dnia 4 lutego 2011 r. Pismem z dnia 30 czerwca 2011 r., Burmistrz S. poinformował Skarżącego, że udostępnienie informacji we wskazany przez Skarżącego sposób (pliki komputerowe) jest niemożliwe. Zaznaczył, że jedynym dokumentem zapewniającym dostęp do informacji publicznej w zakresie funkcjonowania Rady Miejskiej w S. jest protokół z sesji. Stosownie do § 42, 43 i 48 Statutu Gminy S. protokół z sesji jest jedynym dokumentem, który odzwierciedla przebieg sesji i jako dokument przechowywany jest w Urzędzie Miejskim w S. Nagrania z obrad nie są materiałami, które w pełni jej rejestrują, nie odzwierciedlają przebiegu sesji, gdyż nie rejestrują dokumentów pisemnych dołączonych obligatoryjnie z mocy Statutu Gminy do protokołu. Pismem z dnia 4 lipca 2011 r., Skarżący ponownie zażądał wydania nagrań na podstawie złożonych wniosków o udostępnienie informacji publicznej w formie nagrań sesji rady Miejskiej w S. W piśmie z dnia 22 lipca 2011 r., adresowanym do Skarżącego, Burmistrz S. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wskazał także, że kwestię rejestracji nagrań obrad sesji Rady Miejskiej w S. na nośnikach CD-ROM skierował pod obrady Rady, w kontekście zmiany Statutu Gminy S. pod kątem wykreślenia zapisów dotyczących elektronicznej rejestracji obrad. W dniu 16 sierpnia 2011 r., Skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Burmistrza S. polegającą na braku rozpatrzenia do chwili obecnej wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udostępnienia nagrań z sesji Rady Miejskiej w S. na nośniku CD-ROM wniesionym do Burmistrza S. w dniu 4 lutego 2011 r. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz S. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż w sprawie nie doszło do bezczynności organu administracji publicznej, a jedynie organ prezentował w sprawie inne stanowisko i odmienny pogląd w niż Skarżący w kwestii możliwości udostępnienia informacji publicznej. Zaznaczył, że sprawa dwukrotnie był rozpatrywana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., który decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. umorzyło postępowanie w sprawie. Jednocześnie wskazał, że z dniem 31 sierpnia 2011 r. weszły w życie zmiany Statutu Gminy S., w wyniku których sesje Rady nie są nagrywane a wyłącznie protokołowane. Natomiast zgodnie z zapisami Statutu obowiązującymi do 30 sierpnia 2011 r. nagrania sesji miały tylko i wyłącznie charakter roboczy do sporządzenia protokołu i nigdy nie były traktowane jako informacja publiczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Celem skargi na bezczynność organu administracyjnego jest zwalczanie braku działania (zaniechania) polegającego na niezałatwianiu sprawy administracyjnej. Jak przyjmuje się w doktrynie oraz orzecznictwie o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Przy czym zasadnym jest wyjaśnić, iż w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych sąd administracyjny orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy istniejący w dniu orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (J. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Wydanie 3, Warszawa 2008, s.329). Na wstępie należy zaznaczyć, iż postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu w zakresie udzielenia informacji publicznej cechuje pewna specyfika, gdyż do skutecznego wniesienia skargi nie jest wymagane wcześniejsze wezwanie danego organu do usunięcia naruszenia prawa, w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. Z kolei pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W świetle powyższych regulacji informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, iż przy ich wykładni należy kierować się art. 61 Konstytucji RP, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie. Należy, zatem uznać, że informację publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy strefy faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi, więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z organem bądź w jakikolwiek sposób dotyczący organu, bez względu na to, co jest ich przedmiotem. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez organ, jak i te, których organ używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań także te, które tylko w części dotyczą organu, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Charakteru informacji publicznej nie mają natomiast wnioski w sprawach indywidualnych, wnioski będące postulatem wszczęcia postępowania w innej sprawie, a także wnioski dotyczące przyszłych działań organów w sprawach indywidualnych (vide: postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., II SAB 105/02, Lex 137863, wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2007 r., II SAB/Wa 175/06, Lex 340013 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 marca 2006 r., II SAB/Wa 1/06, Lex 197599). Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż charakter informacji o udzielenie, której wystąpił Skarżący we wniosku z dnia 4 lutego 2011 r. odpowiada przedstawionej wyżej definicji informacji publicznej. Powyższy wniosek powinien być zatem rozpoznany na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, iż na wniosek Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 4 lutego 2011 r. Burmistrz S. odpowiedział pismem z dnia 11 lutego 2011 r. a następnie decyzją odmawiającą udzielenia informacji z dnia [...] marca 2011 r. Decyzja ta była przedmiotem odwołania Skarżącego, w wyniku którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. uchyliło zaskarżoną decyzję. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Burmistrz S., decyzją z dnia [...] maja 2011 r. odmówił Skarżącemu udostępnienia nagrań z I, III, IV, V, VI i VII Sesji Rady Miejskiej w S. Na powyższą decyzję Skarżący ponownie złożył odwołanie w wyniku którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. Powyższy przebieg postępowania wskazuje, że w przedmiotowej sprawie nie można skutecznie postawić Burmistrzowi S. zarzutu bezczynności. Burmistrz S. podjął szereg czynności zmierzających do załatwienia wniosku Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, w tym wydał w terminie, na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, decyzję odmawiającą udzielenia takiej informacji. Podkreślić należy, iż to, że Skarżący jest niezadowolony z rezultatu złożonego wniosku o udzielenie informacji publicznej nie może w żaden sposób świadczyć o bezczynności organu administracji publicznej. Skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa i złożył odwołania od decyzji Burmistrza S. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., jednakże nie zaskarżył, mimo takiej możliwości, decyzji Kolegium z dnia [...] czerwca 2011 r. do sądu administracyjnego. Dlatego też, w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym bezczynności organu administracji publicznej, Sąd nie może oceniać prawidłowości czy też zgodności z prawem wydanych w ramach postępowania o udzielenie informacji publicznej decyzji organów obu instancji. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.