II SAB/Bk 70/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Katarzyna Luto, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 marca 2009 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Burmistrza S. w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę W dniu 24 czerwca 2008 r. mieszkańcy S. Oś. B., ul. T. i ul. K. wystąpili z wnioskiem do Burmistrza S. o udostępnienie informacji publicznej, tj. podanie przepisów prawa określających odległości w strefach ochronnych, gdzie nie mogą być umiejscawiane budynki przeznaczone na pobyt stały ludzi i zwierząt, wskazanie czy odległości te oblicza się od granic nieruchomości, gdzie jest lub ma być zlokalizowana inwestycja wymagająca strefy ochronnej oraz udostępnienie informacji o numerach i datach wydania kolejnych decyzji i zaświadczeń przestrzennych dotyczących rozbudowy terminalu przeładunkowego firmy "S". W dniu 22 września 2008 r. J. P. złożył skargę na bezczynność Burmistrza S. Po sprecyzowaniu swojego stanowiska w dniu 10 marca 2009 r. J. P. wskazał, iż Burmistrz S. wbrew obowiązkowi wynikającemu z ustawy o dostępie do informacji publicznej nie udostępnił Skarżącemu żądanej informacji o przepisach prawa. Ponadto organ administracji postąpił wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 26 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, a także art. 9 k.p.a., jako że żądana informacja była niezbędna w toczącym się postępowaniu o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę Burmistrz S. wskazał, iż obowiązujące ustawy i rozporządzenia nie są informacją publiczną i dlatego Burmistrz nie ma obowiązku informować każdego wnioskodawcy o tych przepisach, których nie stosuje wprost w prowadzonych przez siebie postępowaniach administracyjnych. Wskazał przy tym, iż pomimo braku takiego obowiązku, już po wniesieniu skargi, doręczył Stronie skarżącej kserokopię przedmiotowych przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej w dalszej części p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych oraz poglądami doktryny, informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie ich kompetencji. Informację publiczną stanowi więc treść dokumentów urzędowych, wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą - art. 6 ust. 1 pkt 4a i c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Jednocześnie wskazać należy, iż informacjami publicznymi są także – wbrew stanowisku organu administracji - informacje o obowiązującym prawie, gdyż stanowią one informację o działalności organów władzy publicznej – art.6 ust.1 pkt 3 lit. a w/w ustawy. Odpowiadają więc zakresowi przedmiotowemu tych informacji wskazanemu w art. 61 Konstytucji, czy też używając terminologii z art. 1 ust. 1 cytowanej ustawy, są informacjami o sprawach publicznych. Ustawodawca konstytucyjny przewidując prawo do uzyskania informacji publicznych wskazał jednocześnie w art. 61 ust. 4 Konstytucji, iż tryb ich udzielania określają ustawy. Jedną z tych ustaw jest powoływana już ustawa z dnia 6 września o dostępie do informacji publicznej. Nie dotyczy ona jednak udostępniania wszelkiego typu informacji publicznych. Zgodnie bowiem z jej art. 1 ust. 2 przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że pewne rodzaje informacji publicznej mogą być ujawnione tylko w specjalnym trybie bądź na odmiennych zasadach. Dotyczy to również informacji wymienionych w art. 6 ustawy. W takiej sytuacji zawiadamia się jedynie wnioskodawcę pismem, iż żądana informacja nie może być udostępniona w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, chyba że wspomniane przepisy szczególne przewidują stosowanie k.p.a. W przedmiotowej sprawie Skarżący domagał się udzielenia informacji o obowiązującym prawie, tj. wskazania przepisów prawa mających zastosowanie w interesującej go sprawie. Tryb udostępniania takich informacji został uregulowany w ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 62, poz. 718 ze zm.), która przewiduje obowiązek ogłoszenia i udostępniania aktów, jednakże nie wskazuje na obowiązek stosowania k.p.a. Informację udzieloną w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowić mogą zatem jedynie wiadomości o projektowanych aktach prawnych, czy aktach nieogłoszonych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2006 r., I OSK 928/05, Lex nr 167166). Reasumując, w przedmiotowej sprawie Skarżący domagał się w konsekwencji jedynie przestawienia aktów prawnych określających lokalizacje i odległości budynków oraz obliczenia odległości i wyznaczania stref ochronnych w stosunku do tych obiektów (sprecyzowane stanowisko skarżącego - k.130 akt sądowych), których ogłoszenie i publikacja we właściwym dzienniku urzędowym miała już miejsce. Tym samym Burmistrz S. – z przyczyn, które przedstawiono wyżej - nie miał obowiązku przedstawianie tych aktów na żądanie Skarżącego w trybie określonym ustawą o dostępie do informacji publicznej. Skarżący mógł zapoznać się z interesującymi go przepisami w siedzibie urzędu. Na uwagę zasługuje przy tym okoliczność, iż organ administracji pomimo, iż nie był do tego zobligowany, przesłał Skarżącemu treść żądanych przepisów prawa, uczynił więc niejako więcej niż jest to od niego wymagane. W świetle powyższego zarzut skargi odnoszący się do naruszenia art.9.k.p.a. oraz art. 26 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, zgodnie z którym urzędy terenowych organów administracji rządowej oraz organów samorządu terytorialnego prowadzą zbiory Dziennika Ustaw, Monitora Polskiego oraz Monitora Polskiego B i udostępniają je nieodpłatnie do powszechnego wglądu w miejscach do tego przeznaczonych w siedzibach i w godzinach pracy urzędu, jest całkowicie chybiony i nie zasługuje na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.