II SAB/Bk 72/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.),, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. S. na bezczynność Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. w przedmiocie postępowania wyjaśniającego wobec radcy prawnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. We wniosku z dnia [...] sierpnia 2006 roku Pani A. K. S. skierowała do Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. wniosek o wszczęcie postępowania wyjaśniającego przeciwko radcy prawnemu W. K. w związku z popełnieniem przez niego podanych w piśmie przewinień dyscyplinarnych. Uchwałą z dnia [...] października 2006 roku, Nr [...] Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. odmówiła wszczęcia postępowania wyjaśniającego wobec radcy prawnego W. K. W dniu [...] listopada 2006 roku Pani A. K. S. skierowała do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Okręgowej Izby Radców Prawnych w B., wnosząc o zobowiązanie Rzecznika Dyscyplinarnego do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego wobec wskazanego radcy prawnego. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wobec zawiadomienia z dnia [...] sierpnia 2006 roku o czynie radcy prawnego, noszącego znamiona przewinienia dyscyplinarnego, Rzecznik Dyscyplinarny zobowiązany był przeprowadzić postępowanie wyjaśniające oraz powiadomić stronę o jego umorzeniu lub sporządzeniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga powyższa jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Podkreślić trzeba, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, ale wyłącznie w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane inne akty lub podejmowane inne czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. art. 3 ust.2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ zwleka z podjęciem czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na bezczynność uzależniona jest przy tym przede wszystkim od okoliczności, czy sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej (por. art. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ponadto należy zwrócić uwagę, iż sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (por. art 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Tymczasem, postępowania w sprawach dyscyplinarnych podlegają kognicji sądu administracyjnego tylko wtedy, gdy przepisy szczególne na to pozwalają (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 listopada 2004 roku, sygn. akt II SA/Bk 25/04, opublikowane w ONSAiWSA za 2005 r., Nr 6, poz.113). W przepisach szczególnych sądowadministracyjną kontrolą legalności działania organów administracji w zakresie orzekania w sprawach dyscyplinarnych objęto m.in. policjantów, strażaków, funkcjonariuszy Służby Więziennej, funkcjonariuszy celnych, rzeczoznawców majątkowych. Natomiast w sprawach dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnych radców prawnych, sprawy te objęte zostały kognicją Sądu Najwyższego (por. art. 622 ust.1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku – o radcach prawnych, tekst jednolity Dz.U. z 2002 roku, Nr 123, poz.1059 ze zm.). Z uwagi na powyższe okoliczności kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny jest w przedmiotowym przypadku wyłączona. Jako, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlegała odrzuceniu. Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.