II SAB/Bk 82/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska sędzia NSA Mieczysław Markowski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o wyłączenie od orzekania w sprawie niniejszej sędziego NSA Elżbiety Trykoszko, sędziego NSA Anny Sobolewskiej – Nazarczyk oraz sędziego WSA Marka Leszczyńskiego w sprawie ze skargi J. R. na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. w przedmiocie obniżenia terenu działki p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Elżbiety Trykoszko, sędziego NSA Anny Sobolewskiej – Nazarczyk i sędziego WSA Marka Leszczyńskiego od orzekania w sprawie niniejszej 12II SAB/Bk 82/13 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 10 grudnia 2013 r. skarżący J. R. wniósł o wyłączenie od orzekania w sprawie niniejszej sędziów: Elżbiety Trykoszko, Anny Sobolewskiej – Nazarczyk i Marka Leszczyńskiego. Jako podstawę prawną swego żądania wskazał art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a. Skarżący wywiódł odnośnie wszystkich wymienionych wyżej sędziów, że w dotychczas rozpoznanych sprawach z jego udziałem działali na jego niekorzyść, a w sprawach ostatnio przez niego zainicjowanych (II SAB/Bk 81-85/13) również "dochodzi do matactw i ukrywania patologii PINB w H., poprzez zmianę intencji skarżącego – WSA zmienia przedmiot jego skarg". Wskazana zmiana przedmiotu sprawy polega, w ocenie strony, na zarejestrowaniu spraw jako dotyczących podkopania całej jego działki, a nie podkopania znajdującej się na jego działce stodoły. Formułując zarzuty w stosunku do poszczególnych sędziów skarżący wskazał, że: - sędzia Elżbieta Trykoszko w sprawie II SA/Bk 9/11 błędnie przyjęła jakoby to on wybudował stodołę na działce nr [...], podczas gdy w dacie jej wznoszenia nie było go jeszcze na świecie. Wymieniona sędzia, w ocenie skarżącego, dopuściła się poświadczenia nieprawdy i za wszelką cenę próbowała udowodnić swój punkt widzenia. Obawia się on, że również i w obecnie zainicjowanych sprawach dotyczących przewlekłości i bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. (dalej: PINB) postępowanie sędzi będzie dla niego niekorzystne w skutkach; - sędzia Anna Sobolewska – Nazarczyk w sprawie II SA/Bk 604/10 wydała wyrok oddalający skargę J. R. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (dalej: PWINB) w przedmiocie zobowiązania skarżącego do przedłożenia ekspertyzy bezpieczeństwa przeciwpożarowego stodoły na działce nr [...] w N., dokonując ustaleń faktycznych do których nie była uprawniona, a mianowicie przyjmując występowanie zagrożenia pożarowego z uwagi na bliskie usytuowanie stodoły wobec granicy działki. Ten punkt widzenia, zdaniem skarżącego, skrytykował NSA w sprawie II OSK 192/12 uchylając wyrok WSA w Białymstoku w sprawie II SA/Bk 476/11 dotyczący budynku mieszkalnego na tej samej działce. Nadto wymieniona sędzia dokonała również innych, zdaniem strony, nieprawdziwych ustaleń pomijając istotne dowody w sprawie. Przedstawione okoliczności, jak wskazano, podważają bezstronność sędzi; - sędzia Marek Leszczyński w sprawie II SA/Bk 388/12 odrzucił zażalenie A. P. (Wójta Gminy N.) chroniąc tym samym interesy tej osoby. Tymczasem sprawa dotyczyła skargi A. P. na zarządzenie zastępcze Wojewody P. o wygaszeniu mandatu Wójta z uwagi na popełnienie umyślnego przestępstwa pobicia skarżącego. Zdaniem strony istnieje również porozumienie między sądem i organem samorządowym, czego dowodem jest odsuwanie w czasie rozpoznania skargi na przedmiotowe zarządzenie zastępcze i działanie wymienionego sędziego zakwestionowane następnie przez NSA. Końcowo skarżący jeszcze raz podkreślił, że ma poważne zastrzeżenia do pracy wyżej wymienionych sędziów, co uzasadnia ich wyłączenie od rozpoznania sprawy niniejszej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Stosownie do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (iudex suspectus). Zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego powinna mieć charakter rzeczywisty. Nie stanowi takiej okoliczności wyłącznie istniejące u strony podejrzenie stronniczości sędziego lub utrata przez sędziego wiarygodności w oczach strony. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 13 września 2012 r. w sprawie II OZ 749/12: "Warunkiem koniecznym wyłączenia określonego w art. 19 p.p.s.a. jest uprawdopodobnienie, że pomiędzy sędzią objętym wnioskiem, a stroną skarżącą lub innymi uczestnikami postępowania zachodzą takie stosunki, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości, co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach" (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). W rozpoznawanym wniosku jako główny powód uzasadniający wyłączenie sędziów wskazano ich nieprawidłowe, zdaniem strony, orzekanie (poprzez formułowanie błędnych ocen prawnych, ustalanie stanów faktycznych niezgodnych – jak twierdzi skarżący - z rzeczywistością i na podstawie niepełnego materiału dowodowego). W ocenie J. R. powoduje to niekorzystne dla niego skutki. Posądza on sędziów o działanie "celowe i z premedytacją" na jego szkodę. Zdaniem składu rozpoznającego tak uzasadniony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazane argumenty – z uwagi na brak ich uprawdopodobnienia -nie stanowią okoliczności, ze względu na które powinno dojść do wyłączenia sędziów na podstawie art. 19 p.p.s.a. Przede wszystkim wnioskowani do wyłączenia sędziowie złożyli w dniu 11 grudnia 2013 r. oświadczenia, z których jednoznacznie wynika brak jakichkolwiek okoliczności mogących wywoływać wątpliwość co do ich bezstronności w tej konkretnej sprawie. Przedmiotowe oświadczenia sędziów korzystają z domniemania wiarygodności ze względu na autorytet sprawowanego urzędu, którego to domniemania wnioskodawca w żaden sposób nie obalił, gdyż nie przedstawił jakichkolwiek faktów czy okoliczności mogących ich prawdziwość podważać. Wskazanie, że określony sędzia kilkakrotnie orzekał w sprawach danej osoby oraz że wydawane orzeczenia były dla niej (w jej odczuciu) niekorzystne, a nawet wskazanie, że niektóre z tych orzeczeń zostały uchylone przez sąd II instancji, nie może stanowić podstawy wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. od rozpoznawania pozostałych spraw, toczących się ze skarg i wniosków tej samej strony lub których uczestnikiem jest ta sama osoba. Podniesienie wyłącznie subiektywnych zarzutów o celowym działaniu na niekorzyść strony, o wydawaniu orzeczeń mających negatywny wpływ na bieg postępowań administracyjnych - nie może być podstawą do przyjęcia, że mamy do czynienia z iudex suspectus w sytuacji, gdy argumentem na tę okoliczność jest wyłącznie wskazanie kilku spraw, w których sposób postępowania sędziego (jako referenta lub członka składu orzekającego) budzi zastrzeżenia wnioskodawcy od strony merytorycznej. Odnośnie poszczególnych spraw wskazanych we wniosku o wyłączenie zauważyć należy, że: - sędzia Elżbieta Trykoszko uczestniczyła w składzie orzekającym w sprawie II SA/Bk 9/11, który oddalił skargę J. R. na postanowienie PWINB z dnia [...] listopada 2010 r. stwierdzające niedopuszczalność jego zażalenia na postanowienie PINB w H. zlecające wykonanie na koszt skarżącego ekspertyzy technicznej o bezpieczeństwie przeciwpożarowym budynku stodoły na działce nr [...] w N. Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia przez którąkolwiek ze stron; - sędzia Anna Sobolewska – Nazarczyk uczestniczyła w składzie orzekającym w sprawie II SA/Bk 604/10, który oddalił skargę J. R. na postanowienie PWINB w B. z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie zobowiązania go do przedłożenia wskazanej ekspertyzy. Wyrok ten uprawomocnił się po oddaleniu przez NSA w sprawie II OSK 1206/11 skargi kasacyjnej J. R.; - sędzia Marek Leszczyński wydał w sprawie II SA/Bk 388/12 postanowienie o odrzuceniu zażalenia A. P., które to orzeczenie następnie NSA uchylił w sprawie II OZ 723/13. Odnośnie żadnej z tych spraw ani któregokolwiek działania w nich wymienionych sędziów skarżący nie wykazał okoliczności potwierdzających jakoby sędziowie działali w sposób powodujący powzięcie uzasadnionych wątpliwości co do ich bezstronności. Za takie okoliczności, jak już wyżej wskazano, nie mogą być uznane zarzuty skarżącego co do merytorycznej poprawności orzeczeń oraz jego subiektywne odczucie o celowym działaniu sędziów na jego niekorzyść. Nie wykazał również skarżący istnienia rzekomego "porozumienia" (którego występowanie podnosił) między sądem (sędziami) a organem samorządowym, zatem zarzut w tym zakresie należy uznać za bezpodstawny. Końcowo podkreślić należy, że zgodnie z art. 178 ust. 1 Konstytucji RP sędziowie są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji i ustawom. Podejmują rozstrzygnięcia w sposób niezawisły, działając w oparciu o prawo i zgodnie ze swoim sumieniem i wewnętrznym przekonaniem oraz w sposób wolny od jakiegokolwiek nacisku z zewnątrz. Sposobem kwestionowania niekorzystnych, w odbiorze strony, rozstrzygnięć, jest kontrola instancyjna, a nie wniosek o wyłączenie. Tutejszy sąd nie znalazł również podstaw do wyłączenia w sprawie niniejszej wymienionych sędziów na podstawie przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 p.p.s.a. (iudex inhabilis). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 19 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.