II SAB/Bk 89/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.), sędzia WSA Elżbieta Lemańska, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2025 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. O. na bezczynność Burmistrza Rajgrodu w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę. Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności. R. O. w piśmie z 15 maja 2025 r. (data wpływu do organu 26 maja 2025 r.) skierował do Burmistrza Rajgrodu wniosek o udzielenie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej informacji: 1. czy jego pismo zatytułowane "Pismo właściciela gruntu", datowane na dzień 14.03.2025 r. do którego załączony został wypełniony formularz - Pismo dotyczące aktu planowania przestrzennego, obejmujące wniosek o określenie w Planie ogólnym gminy Rajgród działek gruntu o nr ewidencyjnych [...],[...],[...],[...],[...],[...], obręb ewidencyjny Rajgród, jako przeznaczonych pod rekreację oraz zdjęcia nieruchomości, których dotyczy to pismo i ich otoczenia, wskazujące że w bezpośrednim otoczeniu znajdują się nieruchomości przeznaczone na cele rekreacyjne, zostało przekazane podmiotom, z którymi zawarta została umowa o sporządzenie planu ogólnego gminy Rajgród; 2. przesłanie kopii pisma, potwierdzającego przekazanie podmiotom, z którymi zawarta została umowa o sporządzenie planu ogólnego gminy Rajgród, pisma którego dotyczy pkt 1. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że dotyczy on informacji publicznej, gdyż odnosi się do sposobu realizacji umowy, dotyczącej majątku publicznego - umowy o przygotowanie projektu Planu ogólnego, której kopia została wnioskodawcy udostępniona w trybie dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z treścią tej umowy, wykonanie przez wykonawcę jego obowiązków następuje między innymi na podstawie zebrania wniosków i przekazania wykonawcy przez organ materiałów wyjściowych wymienionych w § 4 ust. 1 umowy, w tym wniosków złożonych do Planu ogólnego gminy Rajgród (vide § 3 ust. 4 w zw. z § 4 ust. 1 pkt 3 umowy). Zdaniem strony, wniosek dotyczy z całą pewnością umowy, objętej zakresem pojęcia informacji publicznej. Następstwem wykonania umowy ma być powstanie projektu planu ogólnego Gminy Rajgród, a więc aktu planistycznego, przewidzianego przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. A zatem zakres informacji przekazywanych wykonawcy takiej umowy, w celu umożliwienia jej należytego wykonania, jest objęty zakresem informacji publicznej. Stąd wniosek jest dopuszczalny i zasadny. W piśmie z 9 czerwca 2025 r. organ poinformował, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej. Wskazano, że w orzecznictwie ukształtował się pogląd, zgodnie z którym pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. Ich przedmiotem nie jest problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Jak przyjmuje się, nie można przy pomocy ustawy o dostępie do informacji publicznej, starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie. Zakres żądanych informacji w sprawie niniejszej, dotyczy indywidulanej kwestii związanej z prowadzonymi czynnościami planistycznymi odnoszącymi się do złożonego przez stronę pisma zatytułowanego "Pismo właściciela gruntu" datowanego na dzień 14.03.2025 r. w ramach procedury planistycznej, której przedmiot stanowi sporządzenie planu ogólnego gminy Rajgród. Dodatkowo organ wskazał, że informacje objęte wnioskiem można uzyskać przez portal internetowy w ramach przewidzianych ustawowo instrumentów prawnych w zakładce zagospodarowanie przestrzenne - wnioski o zmianę planu. W odpowiedzi na powyższe R. O. wniósł do organu pismo z 30 czerwca 2025 r. (data wpływu do organu 2 lipca 2025 r.). zatytułowane "Ponaglenie w sprawie wniosku o udzielnie informacji publicznej". W piśmie tym podniósł, że mając na względzie doręczenie mu pisma datowanego na dzień 9 czerwca 2025 r., zatytułowanego Informacja, wobec zaniechania udzielenia informacji publicznej, jak również nie wydania w sprawie decyzji administracyjnej w przedmiocie złożonego wniosku, składa ponaglenie w trybie art. 53 § 2b P.p.s.a. i wnosi o przyspieszenie rozpoznania sprawy w przedmiocie wniosku. W uzasadnieniu nie zgodził się ze stanowiskiem, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej i powtórzył argumentację zawartą we wniosku. Pismo to organ przekazał do sądu administracyjnego i zostało ono zarejestrowane jako skarga na bezczynność Burmistrza Rajgrodu w przedmiocie informacji publicznej. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i zasadniczo podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z 9 czerwca 2025 r. Podtrzymał swoje stanowisko, że zakres żądanych informacji odnosi się stricte do kwestii związanych z realizacją przez organ czynności proceduralnych realizowanych w ramach tworzenia planu ogólnego gminy uregulowanych ustawą z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz aktami wykonawczymi do niej i dotyczących wyłącznie inicjatywy podjętej w ramach tej procedury przez samego skarżącego w zakresie dotyczącym nieruchomości stanowiących jego własność. Bezsprzecznie, w danej sytuacji, nie można uznać, by żądane informacje miały charakter informacji publicznej. W pismach procesowych z 1 sierpnia 2025 r. i 31 października 20025 r. skarżący wyraził zaskoczenie, że jego pismo z 30 czerwca 2025 r. zostało przekazane przez organ do sądu. Podniósł, że pismo to było ponagleniem złożonym z ostrożności. W związku z tym sformułował żądanie obciążenia organu kosztami postępowania bez względu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, w tym również w razie wydania orzeczenia, w którym sąd uzna, że pismo to nie było skargą na bezczynność, jak również w razie uznania, że skarga na bezczynność jest niezasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Taki przypadek ma miejsce w rozpoznawanej sprawie i dlatego orzeczenie zapadło na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym (art. 120 P.p.s.a.). W sprawie niniejszej skarga dotyczy bezczynności organu w udostępnieniu informacji na zasadach i w trybie ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa). W pierwszej kolejności, wobec stanowiska skarżącego wyrażającego zaskoczenie wobec przekazania jego pisma z 30 czerwca 20205 r. zatytułowanego jako "Ponaglenie" do sądu administracyjnego wskazać należy, że w przypadku skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest konieczne uprzednie skierowanie do organu ponaglenia w trybie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. (vide: wyrok NSA z 24 maja 2006 r., I OSK 601/05 – wszystkie powoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w CBOSA). W takiej sytuacji zasadnie organ przesłał to pismo do sądu administracyjnego, które ostatecznie zostało potraktowane jako skarga na bezczynność organu. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 13 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy); wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej (art. 16 i art. 17 w zw. z art. 5 ustawy); poinformować, że w sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 ustawy); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 ustawy); poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy). Przy czym w przypadku, gdy - wbrew ocenie podmiotu zobowiązanego - wnioskodawca uznaje, że żądane przez niego informacje stanowią informację publiczną i powinny zostać udostępnione, może zwalczać stanowisko tego podmiotu wnosząc skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że pomimo udzielenia przez organ odpowiedzi na wniosek skarżącego przed wniesieniem skargi, skarga ta jest dopuszczalna, gdyż kwestionuje prawidłowość tej odpowiedzi. Przechodząc do oceny merytorycznej skargi podnieść należy, że w przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym w szczególności m.in. organy władzy publicznej. Niespornie Burmistrz Rajgrodu jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, gdyż jest organem władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy). Spór w sprawie niniejszej dotyczy tego czy wnioskowane informacje stanowią informację publiczną. Zdaniem skarżącego stanowią one informację publiczną, gdyż dotyczą sposobu realizacji umowy odnoszącej się do majątku publicznego, tj. umowy o przygotowanie projektu Planu ogólnego. Z kolei, zdaniem organu, wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej, gdyż ich zakres dotyczy indywidulanej kwestii skarżącego dotyczącej sposobu przeznaczenia działek, stanowiących jego własność, w tym planie. Sąd podziela stanowisko organu, że wnioskowane informacje nie mają charakteru informacji publicznej. Uzasadniając ten pogląd wskazać należy, że sprawa, o jakiej mowa w art. 1 ust. 1 ustawy, wtedy może być kwalifikowana jako informacja publiczna, gdy spełnia kryterium "publiczności". Ustawodawca nie definiuje pojęcia "sprawy publicznej". Niewątpliwie jednak są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Określenie sprawy jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). Takie rozumienie pojęcia "sprawa publiczna" związane właśnie z władzą publiczną i wspólnotą publicznoprawną oraz jej funkcjonowaniem trafnie akcentuje się w doktrynie i orzecznictwie (zob.: H. Izdebski: Samorząd terytorialny. Podstawy ustroju i działalności, Warszawa 2004, s. 209; wyrok NSA z 30 września 2009 r., I OSK 2093/14). Sprawy niezwiązane ze wspólnotą publiczną – określane czasami w piśmiennictwie jako sprawy "sfery prywatnej" (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska: Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Warszawa 2016, Lex 2016, t. 4; por. wyrok NSA z dnia 14 września 2010 r., I OSK 1035/10), tj. dotyczące kwestii właśnie prywatnych, osobistych, intymnych (dane osobowe, życie prywatne, rodzinne), związanych z dobrami osobistymi (M. Jabłoński, Udostępnianie informacji publicznej w trybie wnioskowym, Wrocław 2009, s. 151), nie są sprawami publicznymi. Granica pomiędzy sprawą "publiczną" a sprawą "prywatną" jest zatem jednocześnie jedną z granic pomiędzy informacją publiczną a informacją niepubliczną. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że nie jest informacją publiczną żądanie obejmujące dokument wniosku złożonego w sprawie indywidualnej, stanowiący dokument prywatny (vide: wyrok NSA z 27 września 2002 r., II SAB 180/02; wyrok NSA z 9 grudnia 2010 r., I OSK 1797/10; postanowienie NSA z 29 listopada 2011 r., I OSK 2154/11), jak i inne pisma procesowe stron (vide: wyrok NSA z 22 marca 2012 r., I OSK 2487/11). Również w piśmiennictwie wskazuje się, że "Wniosek osoby fizycznej jest dokumentem prywatnym. (...) Wszelkiego rodzaju dokumenty prywatne, które podmiot prywatny kieruje do organu administracji publicznej, bez względu na to, jakiego rodzaju postępowanie wszczyna dokument prywatny lub też jakiej czynności oczekuje podmiot, składając ten dokument, nie stanowią informacji publicznej (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska: Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wolters Kluwer Warszawa 2016, Komentarz do art. 6 punkt 26, Lex 2018). Odnosząc powyższe do sprawy niniejszej wskazać należy, że żądanie skarżącego dotyczyło wskazania biegu jaki otrzymało jego pismo zatytułowane "Pismo właściciela gruntu", datowane na dzień 14.03.2025 r. obejmujące wniosek o określenie w Planie ogólnym gminy Rajgród działek nr [...],[...],[...],[...],[...],[...], stanowiących własność skarżącego, jako rekreacyjnych, tj. czy pismo to zostało przekazane podmiotom, z którymi zawarta została umowa o sporządzenie planu ogólnego gminy Rajgród oraz przesłania kopii pisma potwierdzającego jego przekazanie. W ocenie sądu kwestie te dotyczą indywidulanej sprawy skarżącego w toku rozpoczętej procedury planistycznej, a nie informacji o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy. Skoro wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej to organ prawidłowo zrealizował wniosek skarżącego odpowiadając na niego pismem. Dodatkowo realizując to żądanie prawidłowo organ odesłał skarżącego do strony internetowej wskazując odpowiednią zakładkę. Mając powyższe na uwadze skargę na bezczynność organu uznano za bezzasadną i oddalono ją na podstawie art. 151 P.p.s.a.