II SAB/Bk 9/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 marca 2017 r. sprawy ze skargi B. O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w przedmiocie wydania uwierzytelnionych odpisów dokumentów z akt sprawy p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , Skarżący B. O. w dniu 29 listopada 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w przedmiocie wydania uwierzytelnionych odpisów dokumentów z akt sprawy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 7 lutego 2017 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 lutego 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżący przedłożył do akt postępowania zażalenie z dnia 16 lutego 2017 r. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na przewlekłe prowadzenie postępowania i w konsekwencji niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta Miasta B. w przedmiocie wydania uwierzytelnionych odpisów dokumentów z akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu administracji strona winna przed wniesieniem skargi skorzystać z regulacji przewidzianej w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej: "k.p.a."), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Uprzednie złożenie zażalenia jest formalnym wymogiem wniesienia skargi. Bez wyżej opisanego zażalenia skarga nie może zatem zostać skutecznie wniesiona do sądu, a jeśli sytuacja taka by zaistniała, sąd administracyjny obowiązany będzie skargę odrzucić, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalną (tak: NSA w postanowieniu z 19 lutego 2014r. II OSK 363/14 oraz WSA w Krakowie w postanowieniu z 26 marca 2014r. III SA/Kr 319/13, oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podkreślić jednocześnie trzeba, że zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. musi zostać złożone do organu nadrzędnego przed wniesieniem skargi do sądu. Wtedy dopiero można mówić o wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących stronie skarżącej. Z akt sądowych i administracyjnych nie wynika, aby skarżący przed złożeniem skargi składał zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lutego 2017 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie dowodu wniesienia zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia. Skarżący w wyznaczonym terminie przedłożył wprawdzie zażalenie skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B., tym niemniej zażalenie to jest datowane na dzień 16 lutego 2017 r., a więc zostało wniesione po złożeniu skargi do sądu, co nastąpiło w dniu 29 listopada 2016 r. W konsekwencji Sąd uznał, że warunek, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony. Stwierdzenie powyższego oznacza, że skarga przedstawia się jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, a zatem jest niedopuszczalna, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.