II SAB/Bk 93/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K., E. Ch., S. M. Cz. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę P. w przedmiocie zaniechania i niezakończenia postępowania administracyjnego na wniosek strony w sprawie uchylenia, zmiany i stwierdzenia nieważności aktu własności ziemi tylko w przedmiocie zmniejszonej wielkości powierzchni działki ziemi p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę K. K., E. Ch.; 2. odrzucić skargę S. M. Cz.; 3. zwrócić skarżącemu K. K. wpis od skargi w kwocie 100 (stu) złotych. , K. K., E. Ch. i S. M. Cz. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę P. w przedmiocie zmniejszonej wielkości powierzchni działki ziemi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 4 grudnia 2015 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że wniesienie skargi poprzedzone zostało złożeniem zażalenia na przewlekłość postępowania Wojewody P. do organu wyższego stopnia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 grudnia 2015 r. W wyznaczonym terminie skarżący przedłożył do akt postępowania zażalenie z dnia 16 grudnia 2015 r. skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę P. Jednocześnie w związku z tym, iż skarga została podpisana wyłącznie przez K. K. zarządzeniem z 4 grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do złożenia pełnomocnictwa do występowania w imieniu pozostałych skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Do wykonania powyższego zakreślono stronie siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia. W wyznaczonym terminie skarżący K. K. przedłożył pełnomocnictwo do reprezentowania E. Ch. przez sądami. W związku natomiast z tym, iż pełnomocnictwo udzielone przez S. M. Cz. nie obejmowało działania przed sądami administracyjnymi, zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2015 r. wezwano K. K. do złożenia prawidłowego pełnomocnictwa obejmującego działanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na powyższe skarżący poinformował, iż odpowiednie pełnomocnictwo zostało już uprzednio złożone do akt postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu administracji strona winna przed wniesieniem skargi skorzystać z regulacji przewidzianej w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Uprzednie złożenie zażalenia jest formalnym wymogiem wniesienia skargi. Bez wyżej opisanego zażalenia skarga nie może zatem zostać skutecznie wniesiona do sądu, a jeśli sytuacja taka by zaistniała, sąd administracyjny obowiązany będzie skargę odrzucić, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalną (tak: NSA w postanowieniu z 19 lutego 2014r. II OSK 363/14 oraz WSA w Krakowie w postanowieniu z 26 marca 2014r. III SA/Kr 319/13, oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podkreślić jednocześnie trzeba, że zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. musi zostać złożone do organu nadrzędnego przed wniesieniem skargi do sądu. Wtedy dopiero można mówić o wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących stronie skarżącej. Z akt sądowych i administracyjnych nie wynika, aby skarżący przed złożeniem skargi składali zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie odpisu zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia. Skarżący w wyznaczonym terminie przedłożył wprawdzie zażalenie skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę P., tym niemniej zażalenie to jest datowane na dzień 16 grudnia 2015 r., a więc zostało wniesione po złożeniu skargi do sądu, co nastąpiło w dniu 23 listopada 2015 r. W konsekwencji Sąd uznał, że warunek, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony. Stwierdzenie powyższego oznacza, że skarga K. K., E. Ch. przedstawia się jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, a zatem jest niedopuszczalna, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. O powyższym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie skarżącemu wpisu od skargi orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy (pkt 3 sentencji postanowienia). W niniejszej sprawie odrzuceniu podlegała też skarga M. Cz.. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, iż pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo. W przypadku, gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas należy dołączyć do niej pełnomocnictwo lub jego odpis. W niniejszej sprawie pełnomocnictwo do reprezentowania S. M. Cz. przez K. K. zostało wprawdzie przedłożone, ale nie zawierało ono, jak wyraźnie wskazano w zarządzeniu z dnia 21 grudnia 2015r., upoważnienia do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wobec stwierdzonego braku formalnego skargi w tym zakresie, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do jego usunięcia w wyznaczonym terminie. Mimo jednakże prawidłowego wezwania, brak ten nie został uzupełniony, co uniemożliwiło nadanie skardze M. Cz. dalszego biegu. Z tych względów skarga S. M. Cz. podlegała odrzuceniu, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.