II SPP/Bk 1/25

PostanowienieWSA w Białymstoku2026-02-04

Skład orzekający: Justyna Siemieniako

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego, złożony drogą elektroniczną bez własnoręcznego podpisu i nieuzupełniony w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego, złożony drogą elektroniczną bez własnoręcznego podpisu, nie spełnia wymogów formalnych pisma procesowego. Pomimo możliwości składania pism drogą elektroniczną, muszą one zawierać kwalifikowany podpis. Niewykonanie wezwania do uzupełnienia tego braku formalnego w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Stan faktyczny
C. T. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Po wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego (złożenie wniosku na urzędowym formularzu), wnioskodawca nie uzupełnił go w terminie, tłumacząc się pobytem w szpitalu. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. C. T. złożył sprzeciw od tego zarządzenia drogą elektroniczną, jednak pismo nie zostało podpisane. Po wezwaniu do uzupełnienia tego braku, wnioskodawca ponownie nie uzupełnił podpisu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 4 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu C. T. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2025 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienia adwokata w sprawie II SA/Bk 91/23 sprawy ze skargi C.T. na bezczynność Prokuratora Regionalnego w B. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw. , C. T. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (k. 2). Dnia 8 stycznia 2025 r. stosownie do treści stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U z 2015 r. poz. 1257) wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia braku formalnego wniosku, poprzez złożenie go na urzędowym formularzu (wraz z pismem przesłano formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu wypełnienia), w terminie 7 dni od dnia otrzymania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 3). Wezwanie doręczono prawidłowo dnia 28 stycznia 2025 r. (k. 5) – C. T. osobiście odebrał adresowaną do niego korespondencję. Termin do uzupełnienia ww. braku formalnego wniosku upłynął bezskutecznie z dniem 4 lutego 2025 r. Wnioskodawca nie uzupełnił wymaganego braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie złożył go na urzędowym formularzu, w piśmie z dnia 3 lutego 2025 r. (nadanym drogą poczty elektronicznej) oświadczył, że przebywa w szpitalu, czeka na operację, nie jest w stanie odpisać na nadesłane pisma (k. 6). Zarządzeniem z 14 lutego 2025 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania, z uwagi na stwierdzenie, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu. Zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 5 marca 2025 r. (k. 13). Pismem z 11 marca 2025 r., złożonym za pośrednictwem poczty elektronicznej, C. T. zaskarżył ww. zarządzenie. Pismo to nie zostało podpisane. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 5 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego ww. pisma poprzez jego podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 29 grudnia 2025 r. (k. 65). W wyznaczonym terminie wskazany brak formalny pisma nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W myśl art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8 p.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Należy stwierdzić, że pismo z 11 marca 2025 r. nie zostało podpisane, podobnie jak i wcześniejsze pisma skarżącego w sprawie II SAB/Bk 91/23. Zostało ono złożone za pośrednictwem poczty e-mail, które ze swej istoty nie może być własnoręcznie podpisane. W piśmie znajduje się więc jedynie cyfrowe odwzorowanie podpisu. Tymczasem w orzecznictwie wskazuje się zasadnie, że podpis własnoręczny na piśmie procesowym nie może być zastąpiony podpisem sporządzonym na maszynie (jak np. w wypadku sporządzenia dokumentu techniką komputerową), ale też żadnym innym podpisem mechanicznym, np. faksymile bądź kserograficzną odbitką własnego podpisu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. akt II GZ 34/24, powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na internetowej stronie bazy orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnionym jest więc ponowne wyjaśnienie skarżącemu, że każde wniesione przez stronę pismo za pośrednictwem poczty e-mail nie będzie mogło być uznane za skuteczne, gdyż nie zawiera własnoręcznego podpisu. Należy podkreślić, że komunikacja z sądem za pośrednictwem poczty e-mail nie jest właściwym sposobem prowadzenia sprawy. Strona może składać pisma papierowo z podpisem własnoręcznym (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.) lub za pośrednictwem platformy ePUAP (w formie dokumentu elektronicznego) z kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a p.p.s.a.). Pomimo nieprawidłowości zastosowanego przez skarżącego sposobu komunikacji z sądem składane pisma, w tym pismo z 5 czerwca 2024 r., są przyjmowane przez sąd i nadawany jest im bieg tak jak dla pisma złożonego papierowo, jednak w dalszym ciągu muszą one spełniać wymogi formalne, a więc również podpis. Brak podpisu uniemożliwia rozpoznanie sprzeciwu skarżącego od ww. zarządzenia referendarza sądowego, gdyż winien on czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a więc zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. winien zawierać także podpis strony. Skarżący został wezwany do uzupełnienia wskazanego braku formalnego pisma, jednak w wyznaczonym terminie brak ten nie został uzupełniony. Wobec powyższego, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło