SA/Bk 1121/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA W. W. Kędzierski, Sędzia NSA J. Orzel (spr.), Asesor WSA U. B. Rymarska, Protokolant A. Ziniewicz, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004 r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1994 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. orzeka, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącego J. A. kwotę 364,90 (trzysta sześćdziesiąt cztery 90/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Urząd Skarbowy w B. P., decyzją z dnia [...] grudnia 2000 roku, doręczoną w dniu 13 grudnia 2000 roku, określił J. A., Firma A w H. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za m-c grudzień 1994 r. w wysokości 53.084,- zł. W uzasadnieniu podano, że ten sam organ decyzją z dnia [...].11.2000 r. określił E. i J. A. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994 rok z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej przez J. A. W decyzji dotyczącej podatku dochodowego za 1994 rok organ nie uznał za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na podstawie faktur VAT. Stosując przepisy art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) organ uznał, że w podatku od towarów i usług podatnik bezzasadnie zawyżył podatek naliczony za m-c grudzień 1994 roku zawarty w fakturach, na podstawie których wydatki te nie zostały uznane za koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994 r. Odwołując się od powyższej decyzji podatnik kwestionował wyłączenie poniesionych wydatków z kosztów uzyskania przychodów. Izba Skarbowa w B., ostatecznie decyzją z dnia [...] lipca 2002 roku utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W międzyczasie poprzednio wydaną decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia[...].02.2001 roku uchylił Naczelny Sąd Administracyjny OZ w Białymstoku wyrokiem z dnia 15.02.2001 r. Skarżąc decyzję organu odwoławczego z dnia [...] lipca 2002 roku J. A. zarzucał, że wydana ona została z naruszeniem prawa materialnego m.in. przepisu art. 70 Ordynacji podatkowej, a także art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Odpowiadając na skargę Izba Skarbowa wnosiła o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 70 Ordynacji podatkowej wyjaśniała, że Sąd rozpatrując skargę na uprzednio wydaną decyzję organu odwoławczego nie podzielił zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego i oceną tą był związany organ odwoławczy jak również powinien być związany Sąd rozpoznający skargę na ponownie wydaną decyzję w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku w dniu 26 kwietnia 2002 r. stosownie do regulacji wynikającej z art. 197 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), podlegała ona rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku. Zarzut skarżących dotyczący przedawnienia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995 r. jest uzasadniony. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmowało, że wydanie decyzji deklaratoryjnej przez organ pierwszej instancji nie przerywa biegu terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 Ordynacji podatkowej – ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Pogląd ten wypowiedział Sąd w wyrokach z dnia 19 kwietnia 2000 r. sygn. akt III SA 917/99 i 948/99 (omówione przez sędziego Grzegorza Borkowskiego w "Glosa" grudzień 2000 r., str. 34 – 36). Ponieważ zagadnienie to budziło w dalszym ciągu wątpliwości prawne, przeto Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą Siedmiu Sędziów z dnia 6 października 2003 r. w sprawie oznaczonej sygnaturą: FPS 8/03 na pytanie "Czy zobowiązanie podatkowe przedawnia się, jeżeli urząd skarbowy doręczył podatnikowi decyzję określającą wysokość podatku przed upływem pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), a doręczenie decyzji organu odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji – nastąpiło już po upływie tego terminu", podjął uchwałę o treści: "Zobowiązanie podatkowe przedawnia się, jeżeli termin przewidziany w art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926) upłynął przed wydaniem decyzji organu odwoławczego". Skład orzekający Sądu rozstrzygający niniejszą sprawę poglądy powyższe podziela. W sprawie bezspornym jest, że decyzja Urzędu Skarbowego w B. P. z dnia [...].12.2000 r. doręczona została podatnikowi w dniu 13.12.2000 r. Decyzją Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2001 r. utrzymana została w mocy decyzja organu I instancji z dnia [...].12.2000 r. Po uchyleniu decyzji z dnia [...].02.2001 r. przez Sąd Izba Skarbowa skarżoną decyzją z dnia [...].07.2002 r. ponownie orzekła o utrzymaniu w mocy decyzji Urzędu Skarbowego w B. P. z dnia[...].12.2000 r. Niewątpliwym więc jest, że decyzja organu odwoławczego uprzednio uchylona przez Sąd została doręczona podatnikowi po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikającego z przepisów art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej. Mając powyższe na uwadze Sąd, stosując przepisy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji z powodu wydania jej z naruszeniem przepisów prawa materialnego. Sąd nie podzielił stanowiska organu odwoławczego, że Naczelny Sąd Administracyjny OZ w Białymstoku w wyroku z dnia 23 stycznia 2002 r. w sprawie SA/Bk 408/01 nie podzielił zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego i pogląd ten wiązał w sprawie organ odwoławczy oraz Sąd ponownie rozpoznający sprawę. Z treści uzasadnienia przedmiotowego wyroku nie wynika, aby Sąd zawarł ocenę prawną faktu przedawnienia zobowiązania. W tej sytuacji skład Sądu rozstrzygający niniejszą skargę uznał, że nie zachodził w sprawie przypadek wymieniony w art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270). O kosztach postępowania Sąd orzekł po myśli przepisów art. 200 wyżej powołanej ustawy.