I SA/Bd 1000/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 03 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: 1. odrzucić skargę 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Pismem z dnia 14 listopada 2011r. J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia Spółki z o.o. "J." w likwidacji na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]. Jednocześnie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 06 grudnia 2011r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Spółki "J." przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono stronę o treści art. 35 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (k. nr 12 akt sądowych). Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 23 grudnia 2011r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pełnomocnictwo udzielone przez S. S. Prezesa Zarządu "J." Sp. z o.o. w likwidacji upoważniające J. S. do podejmowania w jego imieniu wszelkich czynności faktycznych oraz prawnych, w szczególności sprawach administracyjnych, sądowoadministracyjnych, karnych oraz cywilnych włącznie z odbieraniem wszelkiej korespondencji oraz wniosków o zwolnienie z kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu na czas nieoznaczony począwszy od dnia 05 sierpnia 2011r. w sprawie I SA/Bd 1000/11 przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i dalszymi instancjami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 34 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie z art. 35 § 2 ustawy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W badanej sprawie, pomimo wezwania Sądu, skarżący nie wykazał, że jest osobą, która mieści się w kręgu osób, o których stanowi art. 35 § 2 ustawy. Z nadesłanych dokumentów nie wynika bowiem, że J. S. jest pracownikiem Spółki "J.". Skarżący nie wywiązał się zatem z nałożonego na niego obowiązku usunięcia braków formalnych skargi, co skutkuje odrzuceniem skargi. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 powołanej ustawy orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji. Jednocześnie w punkcie drugim postanowienia, w odpowiedzi na złożony przez skarżącego wraz ze skargą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. (podobnie NSA w postanowieniach z 8 listopada 2011r I FZ 349/11, postanowieniu z 4 listopada 2011r, postanowieniu z 21 października 2010rII OZ 295/11). Taka sytuacja występuje m.in. gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 ppsa (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Nizgódka - Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz" Zakamycze 2005, s. 596), a więc w sytuacji takiej jak rozważana w przedmiotowej sprawie. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi spełnia powyższą przesłankę, z uwagi na to, że skarżący upatruje swojego uprawnienia do działania w imieniu spółki w powiązaniach rodzinnych, gdy tymczasem nie można być spokrewnionym z osobą prawną. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. Bezzasadność skargi należy bowiem łączyć nie tylko z jej merytoryczną oceną, ale i możliwością jej wniesienia.