I SA/Bd 1010/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia: odrzucić skargę Strona wniosła skargę z dnia 28 października 2013 r. "w sprawie utrzymania w mocy postanowienia w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z dnia [...] nr [...] i odmowie wstrzymania decyzji" (data nadania do organu 06 listopada 2013 r.). W złożonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie uznając, że dotyczy ona sprawy rozstrzygniętej wcześniej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy 15 października 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 207/13. Z uwagi na wątpliwości dotyczące przedmiotu zaskarżenia, zarządzeniem z dnia 07 stycznia 2014 r. Sąd wezwał stronę do wskazania, czy pismo z dnia 28 października 2013 r. wniesione bezpośrednio do tut. sądu ma zostać potraktowane jako: 1. zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 30 września 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 207/13 odmawiające skarżącemu wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...]; 2. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...] w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...]; 3. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 207/13 oddalającego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. Sąd jednocześnie poinformował, że w przypadku braku odpowiedzi na powyższe pytanie w zakreślonym terminie siedmiu dni, liczonym od dnia doręczenia wezwania, uzna, że skarżący wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...] w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...] Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 stycznia 2014 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie udzielił odpowiedzi na przedstawione w wezwaniu pytanie ani w zakreślonym terminie, ani po jego upływie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wskazany przepis stanowi jedną z negatywnych przesłanek procesowych, uniemożliwiających skuteczne zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z niekwestionowanym stanowiskiem judykatury, stan sprawy w toku (lis pendens) oznacza, że w sprawie objętej skargą nie można wszcząć nowego postępowania między tymi samymi stronami (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt II GSK 1043/08, LEX nr 537651). Warunkiem skutkującym powstaniem stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11, LEX nr 964643). Jeżeli zatem stan sprawy w toku uniemożliwia wszczęcie nowego postępowania, to w rzeczywistości uniemożliwia skuteczne wniesienie skargi. To bowiem z tym momentem następuje wszczęcie postępowania. Miarodajnym zatem dla oceny stanu sprawy w toku jest dzień złożenia nowej skargi. Stan sprawy w toku trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 763/13; postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 10 czerwca 2013 r., sygn. akt I SO/Bd 7/13, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe uwagi ogólne na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, że z ustaleń Sądu podjętych na podstawie skierowanego do skarżącego wezwania z dnia 07 stycznia 2014 r. wynika, że strona pismem z dnia 28 października 2013 r. skarży postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...] w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...]. Należy zauważyć, że postanowienie to było już wcześniej przedmiotem skargi strony. A. Ś. wcześniej, w dniu 20 lutego 2012 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę na to samo postanowienie organu odwoławczego. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Bd 207/13 i rozpoznana wyrokiem z dnia 15 października 2013 r. oddalającym skargę. Z akt tej sprawy wynika, że wskazane orzeczenie jest prawomocne od dnia 15 listopada 2013 r. Porównując obie skargi strony zauważyć należy, że zarówno skarga wniesiona w dniu 20 lutego 2012 r. w sprawie I SA/Bd 207/13, jak i skarga z dnia 28 października 2013 r. wniesiona w niniejszej sprawie, są tożsame w treści zarówno co do zarzutów, wniosków, jak i uzasadnienia. Z ustaleń podjętych przez Sąd wynika, że obie skargi zaskarżają to samo postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. Z uwagi na powyższe oraz uwzględniając okoliczność, że skarga opatrzona datą 28 października 2013 r. została wniesiona w momencie, kiedy w toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy toczyła się już sprawa zainicjowana skargą wniesioną w dniu 20 lutego 2012 r. (wyrok nie był jeszcze prawomocny), należało uznać, że pomiędzy obiema sprawami zaistniał stan tożsamości podmiotowej i przedmiotowej, który na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. uzasadnia odrzucenie skargi wniesionej później. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.