I SA/Bd 1029/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015r.na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę Wyżej wymienionym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Na powyższe postanowienie organu odwoławczego strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wraz ze skargą skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił przyznania prawa pomocy. Prawidłowość wydanego orzeczenia potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 31 marca 2015r. oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie W związku z tym zarządzeniem z dnia 25 maja 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł złotych pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie w dniu 29 maja 2015r. (k. 114 akt sądowych), zatem termin do uiszczenia należnego wpisu upływał w dniu 05 czerwca 2015r. W wyznaczonym terminie, jak również do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis nie został uiszczony. W terminie do uiszczenia wpisu sądowego skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie z dnia 25 maja 2015r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego. W zażaleniu nie przedstawił zarzutów dotyczących zarządzenia. W uzasadnieniu stwierdził, że przedstawił dokumenty wystarczająco potwierdzające jego trudną sytuację finansową i przemawiające za przyznaniem mu prawa pomocy. Należy podkreślić, złożenie zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego, zawierającego de facto argumentację mającą przemawiać za przyznaniem prawa pomocy skarżącemu, nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia w zakresie prawa pomocy i pozostaje bez wpływu na bieg wyznaczonego terminu. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, (postanowienia z dnia 18 września 2007 r., II FZ 330/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., II FZ 616/07), bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Odmienne działanie sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania (por. postanowienie NSA z 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09, LEX 628713, a także postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10, LEX 663256). Należy zauważyć, że na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270) sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Nieuiszczenie opłaty przy wniesieniu pisma nie powoduje automatycznie ujemnych skutków dla wnoszącego. W takim przypadku opłatę można uiścić w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania sądu do jej uiszczenia. W przedmiotowej sprawie wpis nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 powyższej ustawy stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wobec niewykonania przez stronę skarżącą zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.