I SA/Bd 1055/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w 01 lutego 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z skargi W. M. w przedmiocie zwrotu wyegzekwowanej nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 15 października 2012r. W. M. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w T. domagając się zwrotu kwoty 3.233,59 zł powiększonej o odsetki i pozostałe koszty związane z bezpodstawnie zajmowanymi środkami pieniężnymi. Do skargi dołączył m.in. kopię decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w T. z dnia [...] skierowanej do M. L. uznającej za świadczenie nienależnie pobrane kwotę stwierdzonej nadpłaty pomiędzy wypłaconą zaliczką alimentacyjną a wyegzekwowanymi przez komornika sądowego alimentami w okresie od 01.12.2005r. do 30.09.2008r. w wysokości 3.233,59 zł na rzecz osoby uprawnionej W. M.. Wojewódzki Sądu Administracyjny w Olsztynie przekazał ww. skargę Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Rodzinie w T., który za pismem z dnia [...] przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący sprecyzował, że skarga dotyczy przewlekłego prowadzenia sprawy wyjaśnienia w sprawie decyzji z dnia [...] o bezpodstawnym przyznaniu i wypłaceniu jednorazowej zaliczki świadczeń alimentacyjnych M. L., wskazując przy tym, że nadpłatą świadczeń do zwrotu MOPR w T. obciążono jego. Dodał, że skarga dotyczy również bezpodstawnie wyegzekwowanego podatku z Urzędu Skarbowego w G. przysługującego mu za lata 2008-2011. W związku z powyższym Sąd odrębnie rozpatrzy skargę w zakresie dotyczącym przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie nienależnie przyznanej zaliczki alimentacyjnej (sprawa o sygn. akt II SAB/Bd 145/12). Niniejsze rozstrzygnięcie obejmuje część skargi dotyczącą zwrotu bezpodstawnie wyegzekwowanej nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Z pisma W. M. w części objętej niniejszą sprawą wynika, że domaga się od Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w T. zwrotu wyegzekwowanej od niego bezpodstawnie w celu zapewnienia świadczeń alimentacyjnych na rzecz M. L. nadpłaty podatku. Z pisma nie wynika by kwestionował on jakikolwiek akt lub czynność organu administracji publicznej podlegającą kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w którym określono zakres przedmiotowy tej kognicji. Wskazać należy, że zgodnie z powołanym wyżej przepisem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Podkreślenia wymaga, że skarga strony w niniejszej sprawie nie dotyczy żadnych rozstrzygnięć czy aktów organów administracji publicznej wymienionych w powyższym przepisie w pkt 1-7. Skarżący nie podnosi by kwestionował jakiekolwiek rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie skarga dotycząca bezczynności zostanie rozpatrzona w ramach sprawy o sygn. akt II SAB/Bd 145/12. W tej sytuacji uznać należy, że rozpoznanie złożonej przez W. M. skargi w przedmiocie zwrotu bezpodstawnie wyegzekwowanych kwot na poczet świadczeń alimentacyjnych na rzecz M. L. z nadpłaty podatku przysługującej mu za lata 2008-2011 nie należy do kompetencji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący mógł podnosić bezzasadność prowadzonej egzekucji w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie dla dochodzenia od M. L. bezpodstawnie przekazanych jej kwot właściwa jest droga przed sądem powszechnym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro jak podniesiono wyżej, biorąc więc pod uwagę przedmiot skargi z dnia 15 października 2012r., jej rozpoznanie nie należy do właściwości sądu administracyjnego określonej w katalogu spraw zawartych w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami, jest ona niedopuszczalna i z tego powodu podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.