I SA/Bd 143/10

Sygn. akt I SA/Bd 143/110 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. i S. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania postanawia: odrzucić skargę E. Z. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. K. z dnia [...] określającą skarżącym S. Z. i E. Z. - po wznowieniu postępowania - wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r. oraz odsetek za zwłokę z tytułu niezapłaconych zaliczek. Decyzję organu II instancji małżonkowie Z. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2010r. Sąd wezwał skarżących – E. Z. i S. Z. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono każdemu ze skarżących w dniu 2 marca 2010r. (data na zwrotnym poświadczeniu odbioru). W dniu 8 marca 2010r. w placówce pocztowej operatora publicznego S. Z. nadał "Wniosek o przyznanie prawa pomocy" (PPF). Postanowieniem z dnia 10 marca 2010r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zwolnił skarżącego – S. Z. od kosztów sądowych. E. Z. natomiast nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Natomiast skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 powyższej ustawy stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie skarżąca – E. Z., pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 9 marca 2010r. wymaganego wpisu od skargi. Sąd zauważa, że w przypadku, gdy po stronie skarżącej występuje kilka osób, a prawo pomocy zostało przyznane tylko niektórym, nie powoduje to automatycznego zwolnienia od obowiązku uiszczania opłat wszystkich skarżących. Prawo pomocy jest instytucją prawną dotyczącą podmiotu wskazanego w postanowieniu Referendarza sądowego, mocą którego udzielono takiej pomocy stronie (por. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2009r., Sygn. akt II OZ 96/09, publ. LEX nr 518260). Istotą bowiem zobowiązania solidarnego (co wyczytać można z pouczenia zawartego w wezwaniu sądu) jest, że do sądu winien wpłynąć cały wpis. Nie jest przy tym ważne, kto tego wpisu dokona, czy oboje skarżący po połowie, czy też jeden z nich w całości. W przypadku zatem, gdy jeden ze skarżących został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, to na drugim w dalszym ciągu ciąży obowiązek uiszczenia pełnego wpisu sądowego. Tylko w przypadku zwolnienia od kosztów sądowych każdego ze skarżących nie musieliby oni opłacać danej opłaty sądowej (por.: postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009r., sygn. akt I FZ 267/09; postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2009r., sygn. akt II OZ 625/09; postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 25 czerwca 2009r., sygn. akt II SA/Bk 46/09; postanowienie WSA w Kielcach z dnia 11 lutego 2009r., sygn. akt I SA/Ke 466/08). W niniejszej sprawie zwolnienie jednego ze skarżących, czyli S. Z. od kosztów sądowych, nie zwolniło automatycznie drugiego, czyli E. Z. z konieczności spełnienia świadczenia. Na marginesie Sąd zauważa, że zaskarżona decyzja z dnia 29 grudnia 2009r. będzie poddana kontroli sądowej na skutek skargi S. Z., natomiast E. Z. będzie posiadała status uczestnika tego postępowania przed tut. Sądem, na prawach strony (art. 33 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W związku z powyższym, wobec niewykonania przez E. Z. zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd - na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - postanowił jak w sentencji orzeczenia.