I SA/Bd 168/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2022 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, lipiec oraz od września do grudnia 2019 r. oraz za poszczególne miesiące 2020 r. postanawia: odrzucić skargę W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2022 r. Sąd wezwał Stronę do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi i udzielenia pełnomocnictwa oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 239 ze zm.), dalej " p.p.s.a", osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej. Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał KRS (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06). Niedochowanie powyższego wymogu należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl podanego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez Sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 powyższej ustawy stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia ww. braków formalnych skargi została wysłana na adres do doręczeń podany w skardze i skutecznie doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego o którym mowa w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z treścią przywołanego unormowania, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wspomnianego czternastodniowego okresu. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 25 marca i 4 kwietnia 2022 r.). Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie Stronie skarżącej wezwania było skuteczne i zostało dokonane z dniem 8 kwietnia 2022 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Wobec uznania przesyłki za doręczoną w dniu 8 kwietnia 2022 r. zakreślony siedmiodniowy termin upłynął z dniem 15 kwietnia 2022 r. Strona skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.