I SA/Bd 170/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Najda – Ossowska Sędziowie: sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka (spr.) sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi B. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2009 r. i grudzień 2009 r. oddala skargę I SA/Bd 170/15 UZASADNIENIE Kontrola podatkowa przeprowadzona w firmie K. B. C. w zakresie prawidłowości rozliczania się z budżetem Państwa co do podatku VAT za rok 2009 wykazała nieprawidłowości. Organy zakwestionowały rozliczenia za lipiec i grudzień 2009. Uznano, że faktury wystawione przez kontrahentów strony nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji pomiędzy skarżącą a wystawcami faktur. W związku z czym organ za lipiec 2009 r. określił stronie zobowiązanie w kwocie 26.826,00 zł, a za grudzień 2009 r. w kwocie 41.898,00 zł. W opinii organów firma "P." K.J.wystawiła w dniu 28 lipca 2009 r. fakturę VAT nr [...] z– zestaw laserowy - 116,000,00 zł. z tego VAT 25.520,00 zł. która nie odzwierciedla rzeczywistej transakcji. Nadto za nierzetelne organ uznał faktury wystawione w grudniu 2009 przez firmę Wielobranżową "H." M. K.z siedzibą W.. Zakwestionowano : faktury o numerach : 1. VAT Nr 240/2009 z dnia 1 grudnia 2009 r. - sklejka - 16.250,00 zł. z tego VAT 3.575,00 zł.. 2. VAT Nr 251/2009 z 29 grudnia 2009 r. - maszyna SCC LASER ENGRAVING 60 W - 108.000,00 zł. z tego VAT 23.760,00 zł. 3. VAT Nr 252/2009 z 30 grudnia 2009 r. - transport - 9.801,00 zł. z tego VAT 2.156,22 zł. Skarżąca nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem złożyła odwołanie, w wyniku czego organ odwoławczy nakazał organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania uzupełniającego ( k – 523 ) w celu uzupełnienia materiałów i dowodów. Wypełniając powyższy obowiązek Naczelnik Urzędu Skarbowego we W. postanowieniem z [...] przekazał organowi II instancji zebrany i uzupełniony materiał, który postanowieniem organu odwoławczego został włączony do akt sprawy. Dołączono także decyzję dot. kontrahenta strony M. K. ( k- 552 – 562). Następnie Dyrektor Izby Skarbowej w B.decyzją z dnia [...] [...] uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej miesiąca grudnia 2009 r. i określił zobowiązanie w wysokości 32.097,00 zł. a w pozostałej części utrzymał decyzję I instancji w mocy. Organ przedstawił przebieg postępowania i zebrany materiał dowodowy. W ocenie organu odwoławczego zakwestionowane faktury nie potwierdzają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a zatem skarżąca dokonała odliczenia podatku naliczonego z "pustych faktur". Wskazano, że oprócz zakwestionowanych faktur zakupu podatniczka nie przedstawiła jakichkolwiek innych dokumentów na potwierdzenie zaistnienia przedmiotowych transakcji. W ocenie organu wydaje się nieprawdopodobne, aby nabywając w ramach prowadzonej działalności gospodarczej urządzenia w cenie ok. 130 - 150 tys. zł, podatniczka nie posiadała żadnych innych dokumentów, które potwierdziłyby autentyczność zakupu środków trwałych, jak np. gwarancje, umowy serwisowe, czy rachunki za konkretne usługi naprawy czy przeglądu, dowody dotyczące złomowania itp. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał na moc dowodową którą ma zgodnie art. 194 Op. decyzja z dnia [...] wydana w stosunku do firmy "P." K.J.. Dodał przy tym, że organy obciążyły K. J. na podstawie art. 108 ust. 1 o VAT obowiązkiem zapłaty podatku za wystawienie ww. faktury. W opinii organów również decyzja wydana w stosunku do M. K.z [...] ma podobną moc dowodową. Dodatkowo organ przywołał oświadczenie żony K. J. p. I.J., pełnomocnika i wskazał, że z zeznań ww. wynika, że wystawiła fakturę na rzecz skarżącej, ulegając namowom skarżącej, która argumentowała prośbę chęcią uzyskania pożyczki i ustabilizowania sytuacji finansowej swojej firmy K.. Organ dodatkowo wskazał, że zakup tej maszyny był potwierdzony w dniu 7 lipca 2009 roku fakturą VAT o numerze [...] wystawioną przez "P." A. M.i. Przesłuchiwany właściciel tej firmy oświadczył, że ww. faktury nigdy nie widział, co potwierdził w piśmie z dnia 27 kwietnia 13 r. oraz podczas zeznań z 14 maja 13 r. Wskazał, że fakturę zakupu sporządziła sama skarżąca a kopia tej faktury ma inny termin płatności i sposób zapłaty niż okazana faktura [...] . Organ wskazał, że M.K. podczas przesłuchania oświadczył, że jego firma nie wykonywała usług dla firmy skarżącej oraz że nie posiada dokumentów nabycia maszyny SCC LASER ENGRAVING W 60. Podał, że nie sprzedał też sklejki na rzecz skarżącej. Zeznał, że : "nie otrzymałem należności za wystawione faktury za nie wykonane usługi". W skardze na powyższe rozstrzygnięcie strona skarżąca wniosła o jego uchylenie, wskazując, iż jej zdaniem organy naruszyły procedurę tj. art. 122, 187 § 1 oraz art. 191 Op. poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy. Skarżąca zarzuciła, że organ całkowicie zignorował i nie ustosunkował się do części zebranego w toku postępowania materiału dowodowego, potwierdzającego, iż część dokumentacji dotyczącej urządzeń laserowych będących przedmiotem transakcji udokumentowanych fakturami uległa zniszczeniu podczas powodzi W ocenie strony organy bezzasadnie uznały, iż niestawienie się jej kontrahenta K. J.z firmy PPH "P." wystawcy zakwestionowanej faktury za lipiec 2009 r [...] z 28 lipca 2009 r. na podstawie której strona nabyła zestaw laserowy za 116,000,00 zł. z tego VAT 25.520,00 zł. oznacza, że wystawca i sprzedający ww. sprzęt – zgodził się z decyzją skoro jej nie zaskarżył. Zdaniem skarżącej organy również naruszyły wskazane wyżej zasady postępowania co do drugiej firmy, gdyż włączyły do postępowania decyzję wydaną w stosunku do M. K.– właściciela Firmy Wielobranżowej "H.", od którego skarżąca w dniu 1 grudnia 2009 r. w oparciu o fakturę 240/2009 nabyła sklejkę oraz na podstawie faktury VAT o numerze [...] z 29 grudnia 2009 r. maszynę SCC LASER ENGRAVING 60 i na podstawie faktury VAT o numerze [...] z dnia 30 grudnia 2009 r. zapłaciła za usługę transportu. Według strony naruszeniem procedury było to, że pozbawiono ją możliwości udziału podczas przesłuchań wyżej wskazanych zeznających. Nadto organy pominęły korzystne dla niej zeznania świadków J. C., M. W. , H. P. bez podania przyczyn takiego pominięcia, a oparły się na zeznaniach A.M. z firmy "P." - osoby, z którą pozostaje w konflikcie. Zdaniem strony organ kwestionując powyższe transakcje uznał je na podstawie art. 86 ust. 1 i w oparciu o art. 88 ust. 3 a pkt 4 lit. a za nieodzwierciedlające rzeczywistych transakcji gospodarczych i pozbawił stronę możliwości odliczeń podatku naliczonego z ww. faktur. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje : Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Aktami sprawy są akta sądowe, jak i przedstawione sądowi akta administracyjne. Zatem sąd administracyjny rozpoznaje sprawę w zakresie stanu faktycznego, który legł u podstaw wydania zaskarżonej decyzji i znajduje się w nadesłanych aktach administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1533/07, LEX nr 488467). Na początek Wojewódzki Sąd Administracyjny uznaje, że stan faktyczny przyjęty w zaskarżonej decyzji jest prawidłowy i nie budzi wątpliwości Sądu. Dowodzi on, iż skarżąca w oparciu o faktury wystawione przez ww. podmioty działała mając na celu obniżenie należnego podatku jak również odliczenie od podatku należnego podatku naliczonego wynikającego z faktur, które w opinii organu nie mogły stanowić podstawy do odliczeń gdyż przedstawiały transakcje fikcyjne. Należy przede wszystkim podkreślić, że posiadanie samej faktury nie upoważnia podatnika do prawa odliczenia podatku w sytuacji, gdy faktury nie są rzetelne tj. gdy nie są poprawne ani formalnie ani merytorycznie. Jak ustalono nie było transakcji pomiędzy skarżącą a ww. firmami, co znalazło potwierdzenie w wydanych w stosunku do tych firm decyzji. Fakt ten został nadto potwierdzony zeznaniami pełnomocnika p. J. p. I.J. (k – 252) , która zeznała, że nigdy maszyny tej nie widziała, a transakcja była tylko papierowa. Warto dodać, że ww. z tego tytułu tj. wystawienia faktury [...] z 28 lipca 2009 r. wystawca faktury został obciążony obowiązkiem zapłaty podatku VAT , na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT. Nadto ww. wskazała, że faktura dokumentująca zakup tego urządzenia od P. – A.M. (k- 583 – 584) o numerze [...] z dnia 6 lipca 2009 r. została dostarczona do firmy męża przez pracownika skarżącej. Organ wskazał, że fikcyjność ww. transakcji potwierdził też w swych zeznaniach z 14 maja 2013 r. ( k- 297 – 301 ) oraz z dnia 29 kwietnia 2014 r. (k – 468 – 471) i pismach ( z 22 kwietnia 2013 r.) - A. M. ( k- 321) . Podobnie zeznał M.K. w piśmie z dnia 20 lutego 2013 r., w którym oświadczył, że nie wykonywał żadnej usługi dla skarżącej. Tak jak poprzednik został również obciążony obowiązkiem zapłaty , wyszczególnionego podatku VAT w oparciu o art. 108 ust. 1 w decyzji z dnia 2 października 2014 r. ( k 552 – 562 ). Należy zaznaczyć, że do akt sprawy został włączony wyciąg z tej decyzji - postanowieniem organu odwoławczego z dnia 22 października 2014 r. Wbrew stanowisku skarżącej ocena zeznań A. M. była poprawna i potraktowano ją tak samo, jak każdy inny dowód w sprawie. Zatem zarzuty strony, co do naruszenia zasad postępowania art. 122, art. 187 § 1 jak i art. 191 nie mogą się ostać, gdyż nie znajdują oparcia w zebranym materiale dowodowym. Organ, jako dowód w niniejszej sprawie, wskazał na decyzje wydane w stosunku do kontrahentów strony, zasadnie twierdząc, iż w oparciu o art. 194 Op. korzystają one z domniemania prawdziwości dokumentów urzędowych, co oznacza, że to, co zostało w nich stwierdzone jest zgodne ze stanem faktycznym. Strona wbrew twierdzeniom była reprezentowana przez pełnomocnika, na wszystkich etapach postępowania. Pełnomocnik brał udział w postępowaniu, przeglądał akta, czynił z nich kserokopie i odpowiadał na zarzuty organów, poprzez formułowanie uwag i wniosków. W dniu 6 listopada 2013 r. p. M.R. zapoznał się z decyzją organu I instancji, wydaną w stosunku do M. K. i wykonał dokumentacją fotograficzną . W dokumentach tych znajdowało się również oświadczenie M. K. Ponadto w dniu 28 października 2014 r. ww. pełnomocnik strony dokonał przeglądu akt, zapoznał się z zebranym materiałem dowodowym i sporządził fotokopie. Organ zaznaczył, że aż 3 - krotnie wzywał M. K. do osobistego stawiennictwa tj. w dniu 15 października 2013 r., 12 grudnia 2013r., jak również w dniu 18 września 2014 r. jednak bez rezultatu. Organy zasadnie w opinii Sądu uznały, iż zeznania ww. osób tj. p. C. nie miały znaczenia dla sprawy, gdyż zeznająca nie potrafiła określić nawet ilości maszyn grawerskich, ani ich wyglądu. Zeznania innego świadka tj. H. P. są zbyt ogólnikowe i nie wnoszą szczegółów do sprawy. Organ również zasadnie uznał, że zeznania p. Woźniaka nie wskazują, jakiej maszyny dotyczą, czy tej z f- ry wystawionej przez M. K. czy też innej skoro, jak twierdzi strona maszyn grawerskich było więcej. Należy zaznaczyć, że organ odwoławczy uznał fakturę o numerze [...] z dnia 30 grudnia 2009 r. wystawioną przez K. K. i zmniejszył zobowiązanie skarżącej o kwotę 11.957 zł., co oznacza, że rozliczenie VAT – u za grudzień winno być skorygowane o VAT tj. o kwotę 2.156,00 zł. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że pozostałe zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie w związku z czym Sąd na podstawie art. 151 cyt. powyżej ustawy skargę oddalił. E. Kruppik – Świetlicka I. Najda – Ossowska U. Wiśniewska