I SA/Bd 174/11

. POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "P.D." M. sp. j. w O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej "P.D" M. sp. j. w O. z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 17 marca 2011 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Sąd jednocześnie pouczył, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone na adres kancelarii radcy prawnego wskazany w skardze w dniu 21 marca 2011 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki). Termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał z dniem 28 marca 2011 r. Z akt sprawy wynika, że w dniu 26 marca 2011 r. (data stempla pocztowego) został przesłany do tut. sądu odpis pełnomocnictwa upoważniający radcę prawnego do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi. Brak formalny w postaci dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku spółek prawa handlowego odpowiednim dokumentem do wykazania umocowania jest dokument zawierający informacje z Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010 r., II GSK 1407/10). W przypadku braku takiego dokumentu, Sąd wzywa stronę skarżącą do jego złożenia, traktując owo uchybienie jako brak formalny podlegający uzupełnieniu w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi (por. postanowienie NSA z dnia 17 października, I FSK 927/07). Z akt sprawy wynika, że strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, radcę prawnego, została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. W przedmiotowym wezwaniu Sąd wskazał, że jego podstawę stanowi art. 35 i art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd zaznaczył również, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. W wyznaczonym przez Sąd terminie strona uzupełniła jedynie brak formalny w postaci złożenia pełnomocnictwa. Brak formalny w postaci złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej nie został uzupełniony ani w terminie, ani do dnia dzisiejszego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych. Ponieważ braki formalne wniesionej skargi nie zostały częściowo uzupełnione, zachodzi podstawa do jej odrzucenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Zwrotu uiszczonego wpisu sądowego Sąd dokonał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.