I SA/Bd 178/08

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2008-07-16

Skład orzekający: Izabela Najda-Ossowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy długotrwała choroba psychiczna, która utrudnia codzienne funkcjonowanie, może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w postępowaniu administracyjnosądowym?
Ratio decidendi
Długotrwała choroba psychiczna, nawet jeśli utrudnia codzienne funkcjonowanie, nie stanowi automatycznie podstawy do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Kluczowe jest wykazanie braku winy w uchybieniu terminu, co oznacza, że strona nie mogła dokonać czynności nawet przy użyciu największego wysiłku. Długotrwała niedyspozycja nie wyklucza możliwości dokonania czynności procesowej przez pocztę osobiście lub przez domownika, a zaświadczenie lekarskie nie jest samo w sobie potwierdzeniem braku winy.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi na decyzję odmawiającą przyznania płatności do gruntów rolnych. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazała długotrwałą chorobę psychiczną i związane z nią leczenie, które utrudnia jej funkcjonowanie. Sąd analizował, czy przedstawione przez stronę dokumenty medyczne uzasadniają przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Dyrektora K. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T z dnia [...] nr w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych na 2007 rok postanawia: odmówić przywrócenia terminu Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor K. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych na 2007 rok. Na decyzję organu II instancji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2008 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono stronie skarżącej w dniu 28 kwietnia 2008 r. (data na zwrotnym poświadczeniu odbioru). Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 05 maja 2008 r. Strona w wyznaczonym terminie nie uiściła należnego wpisu sądowego. Pismem z dnia 08 maja 2008 r. strona wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku podała, że nie mogła wykonać czynności w terminie z powodu stanu zdrowia. Wskazała, że od 2006 roku nieprzerwanie leczy się w Wojewódzkiej Przychodni Zdrowia Psychicznego w Bydgoszczy. Choroba utrudnia jej normalne funkcjonowanie społeczne i rozwiązywanie na bieżąco problemów życiowych. Jednocześnie strona załączyła kopie zaświadczenia o stanie zdrowia z Wojewódzkiej Przychodni Zdrowia Psychicznego w B., recepty tejże Przychodni potwierdzającej okres i sposób leczenia, wypisu z treści orzeczenia lekarza rzeczoznawcy Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w B.oraz złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu ze względu na treść art. 87 § 1, 2 i 4 wskazanej ustawy wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Należy podkreślić, ze instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98, wyrok WSA z dnia 06 października 2005 r. sygn. akt II SA/Bk 369/05, postanowienie NSA z dnia 04 października 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 560/00). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 02 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, postanowienie NSA z dnia 04 października 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 560/00). Wskazane w art. 87 § 2 omawianej ustawy kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Orzecznictwo sądowe wskazuje jednoznacznie, iż niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie uzasadnia przywrócenia terminu (por. post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r. sygn. akt SA/Sz 1117/99). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00, wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że długotrwała choroba nie jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu, a za taką chorobę należałoby uznać stan strony skarżącej w świetle dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Strona jako przyczynę nieuzupełnienia braków skargi i uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego wskazała chorobę oraz związane z nią leczenie w Wojewódzkiej Przychodni Zdrowia Psychicznego w B., które trwa nieprzerwanie od 2006 roku. Z przedstawionej recepty wystawionej przez lekarza specjalistę psychiatrę tejże Przychodni z dnia 17 marca 2008 r. wynika, że chory leczy się w Przychodni od dnia 19 grudnia 2006 r. z powodu zaburzeń adaptacyjnych. Bierze systematycznie leki, które obniżają sprawność psychiczną i powodują senność w ciągu dnia. Z zaświadczenia o stanie zdrowia z dnia 21 kwietnia 2008 r. wystawionego przez tego lekarza wynika, że u strony rozpoznano zaburzenia adaptacyjne. Strona podjęła leczenie z powodu problemów rodzinnych. Cały czas ma objawy depresji, nie może uporządkować swoich spraw, jest przygnębiona i ma lęki. Rokowania do wyleczenia niepewne. W zaświadczeniu znajduje się również adnotacja, że chory jest zdolny do osobistego stawienia się na badania lekarza rzeczoznawcy KRUS. Z wypisu z treści orzeczenia lekarza rzeczoznawcy KRUS z dnia 16 stycznia 2008 r. wynika natomiast, że w oparciu o przeprowadzone badanie i analizę dokumentacji medycznej stwierdzono dalszą czasową niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym do maja 2008 r. Przedstawione informacje nie pozwalają na stwierdzenie, że choroba strony skarżącej ma charakter nagły. W odróżnieniu od nagłej choroby, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, to długotrwała niedyspozycja nie wyklucza dokonania konkretnej czynności procesowej przez pocztę osobiście lub przez domownika (por. wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 1998 r., sygn. akt SA/Sz 1435/97). Przedstawione przez stronę zaświadczenie o stanie zdrowia lub wypis z treści orzeczenia lekarskiego potwierdzający niezdolność do pracy, nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu. Nie wyklucza bowiem ono możliwości dokonania czynności procesowej w postaci uiszczenia wpisu lub wniesienia drogą pocztową wniosku o przyznanie prawa pomocy przez domownika lub osobę trzecią (por. wyrok NSA z dnia 03 sierpnia 2001 r., sygn. akt I SA/Wr 676/99). Reasumując, podniesiona przez stronę argumentacja nie może uzasadniać przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, albowiem strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło