I SA/Bd 197/10

Sygn. akt I SA/Bd 197 /10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Łent (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant Natalia Nawrocka po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi B.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za [...]rok. 1. oddala skargę 2. zasądza od Skarbu Państwa ( kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz adwokata P. D. kwotę [...] zł (...) z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej I SA/Bd 197/10 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] ustalającą B.M. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 rok w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołał się na następujące ustalenia faktyczne: w postępowaniu kontrolnym Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. ustalił, że osiągnięte przez skarżącą w 2006 roku dochody były niewystarczające dla pokrycia poniesionych wydatków, w związku z czym decyzją z dnia 19 czerwca 2009 roku ustalił jej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 rok w kwocie [...] Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem strona złożyła odwołanie, w którym nie zgadza się z oceną materiału dowodowego dokonaną przez organ pierwszej instancji. Zdaniem strony organ kontroli niesłusznie nie dał wiary zeznaniom i pisemnym oświadczeniom składanym w toku postępowania. Podatniczka nie zgadza się również z odwołaniem w decyzji do średnich ocen dotyczących gospodarstw rolnych, a tym samym nie uwzględnienie możliwości oszczędności z długoletniej pracy. Organ odwoławczy uznając, iż dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy niezbędne jest przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego zlecił organowi pierwszej instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów w sprawie poprzez ustalenie wysokości dochodów, jakie podatniczka mogła osiągnąć w poszczególnych latach z prowadzonego gospodarstwa rolnego oraz ponoszonych wydatków finansowanych z tych środków przed rokiem 2006. Organ pierwszej instancji uzupełnił materiał dowodowy i przekazał sprawę ponownie organowi odwoławczemu. Rozstrzygając sprawę w postępowaniu odwoławczym Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ przywołał przepisy ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, umożliwiające ustalenie wysokości przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. Wyjaśnił, iż przychody te ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. W konsekwencji opodatkowanie, w takiej sytuacji następuje na podstawie tzw. znamion zewnętrznych (tj. wydatków) świadczących o położeniu ekonomicznym podatnika. Oznacza to, że organ podatkowy, uprawniony jest do porównania wysokości wydatków, jakie podatnik poniósł w ciągu roku podatkowego, do wartości opodatkowanych bądź zwolnionych z podatków zasobów finansowych, jakie zgromadził w tym roku oraz zasobów, które zgromadził wcześniej tj. przed rozpoczęciem danego roku podatkowego. W konsekwencji, w przypadku gdy stwierdzone zostanie, iż poniesione wydatki nie znajdują pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oraz w zgromadzonych wcześniej zasobach finansowych, organy podatkowe zyskują uprawnienie do przyjęcia, iż podatnik osiągnął przychody ze źródeł, których nie ujawnił. Zdaniem organu już samo stwierdzenie nadwyżki poniesionych wydatków nad zgromadzonymi środkami finansowymi, wystarcza do zastosowania przedmiotowego przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż organ I instancji w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalił, że w 2006 roku podatniczka poniosła wydatki i zgromadziła mienie na koniec 2006r. w łącznej wysokości [...]zł, na które złożyły się: zakup prawa własności nieruchomości [...], wydatki na wyżywienie [...] wydatki na ubrania [...] opłaty z tytułu zużycia energii elektrycznej, wody i gazu [...], ogrzewanie[...] opłaty za telefon, rtv [...], eksploatacja samochodu [...] opłaty związane z nieruchomością [...] podatek rolny [...] zgromadzone środki pieniężne na dzień [...] w gotówce ([...] zł), zgromadzone środki pieniężne na dzień [...] na rachunkach bankowych ( [...] zł). Jednocześnie organ wyjaśnił, iż w oświadczeniu podatniczki o poniesionych w 2006 roku wydatkach wskazała ona wydatek na zakup nieruchomości w wysokości [...] zł. Organ wyjaśnił, iż z przedłożonego w toku czynności kontrolnych aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia [...] roku wynika, że podatniczka zakupiła zabudowaną nieruchomość położoną w K. przy ul.[...] oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, na której znajduje się dom w stanie surowym za cenę [....] zł. Z umowy tej wynika, że kwotę tę zapłacono przed zawarciem umowy oraz, że na poczet ceny został zaliczony zadatek w wysokości [...] zł. W prowadzonym postępowaniu strona wyjaśniła, że zapłaciła w 2005 roku zadatek w wysokości [...] zł, a następnie w 2006 roku pozostałą kwotę ceny sprzedaży [...] zł. Poniosła także koszty zawarcia przedmiotowej umowy w wysokości [...] zł. W związku z powyższym łączny wydatek poniesiony przez podatniczkę na zakup nieruchomości w roku 2006 wynosi [...] zł. Organ ustalił wysokość osiągniętych przez B.M. w 2006r. przychodów oraz zgromadzonego mienia na dzień 01 stycznia 2006r w kwocie [...] zł, na które złożyły się: dochód ze stosunku pracy ( [...] zł), zwrot podatku ( [...] zł), środki finansowe zgromadzone w gotówce na początek 2006 roku ( [...] zł - , w tym darowizna od H.P. – [...] zł , darowizna od P.P. – [...] zł oraz zaliczka od J.K. – [...] zł ), środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym [...] zł). W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy strona stwierdziła, że decyzje organów podatkowych są dla niej krzywdzące. Podniosła, że wraz z rodziną gromadziła środki finansowe przez lata, a oświadczenia świadków co do przekazania pieniędzy odrzuca się nie biorąc pod uwagę ich intencji niesienia dla niej pomocy i wsparcia. Skarżąca nie zgadza się z zakwestionowaniem jej dochodów w 2006 roku oraz pomocy od najbliższych, w tym J.K. oraz członków rodziny. Zarzuca, że źródła dochodów, które wykazywała oraz umowy przedwstępne, zostały potraktowane tak jakby były tylko papierem, a nie umowami obowiązującymi obie strony. Uważa też, że bezpodstawne było przesłuchanie brata P. oraz zakwestionowanie jego darowizny. W kolejnym piśmie skarżąca ponownie zakwestionowała nieuwzględnienie przez organy podatkowe darowizn od członków rodziny oraz sposób obliczenia przychodu z działalności rolniczej na podstawie danych statystycznych. Podniosła ponadto, iż poprzez zablokowanie konta bankowego pozostała bez środków do życia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o oddalenie skargi, stwierdzając że zarzuty skarżącej w zakresie naruszenia prawa materialnego oraz uchybień proceduralnych są bezpodstawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Podstawą rozstrzygania w sprawie był art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2010r., Nr 51, poz.307 ze zm.), zgodnie z którym wysokość przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednolicie, że do ustalenia dochodu i wymierzenia, to jest ustalenia wysokości, zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 20 ust. 3 uPDF może dojść tylko wtedy, gdy organ podatkowy z jednej strony rozporządza materiałem dowodowym potwierdzającym wysokość poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, z drugiej porównanie tych wydatków i wartości z wydatkami i mieniem zgromadzonym w tym roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzących z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania, wskazuje na brak możliwości ich pokrycia z tych źródeł (czyli wcześniej opodatkowanych lub wolnych od podatku). Przykładowo można tu powołać wyroki NSA: z dnia 21 marca 2007 r. sygn. akt II FSK 437/06 (Lex nr 351005), z dnia 27 września 2007 r. sygn. akt II FSK 1030/06 (Lex nr 389404), z dnia 27 września 2001 r. sygn. akt II FSK 1032/06 (Lex nr 389363). Należy więc zwrócić uwagę, że w postępowaniu podatkowym prowadzonym na podstawie ww. przepisu organ podatkowy ustala wysokość wydatków poczynionych przez podatnika w danym roku podatkowym i zestawia tę kwotę z wysokością uzyskanych w danym roku przychodów oraz mieniem zgromadzonym w latach ubiegłych (pochodzącym ze źródeł opodatkowanych lub wolnych od podatku). Jeśli kwota wydatków jest wyższa organ zobligowany jest od tej kwoty obliczyć należny podatek. W tej sytuacji wyłącznie podatnik może wykazać, że uzyskał przychody w wyższej wysokości, bądź też dysponował mieniem zgromadzonym wcześniej, z których to źródeł miał możliwość pokrycia wydatków poniesionych w danym roku podatkowym. Podatnik musi jednak konkretnie i wiarygodnie wykazać i udowodnić jakie kwoty, z jakich tytułów uzyskał, przy czym muszą być to przychody opodatkowane lub wolne od podatku. Postępowanie to z istoty swej konstrukcji nakłada na podatnika obowiązek dowiedzenia, że posiadał środki, o których organ nie wiedział, względnie dowiedzenia, że środki zgromadzone w latach ubiegłych nie zostały wcześniej wydatkowane i podatnik miał realną możliwość poczynienia oszczędności. (por. wyrok NSA z 23 czerwca 2010r.,II FSK 370/09). Zdaniem skarżącej organ błędnie ocenił dowody, jakie przedstawiła na okoliczność wysokości przychodów, które umożliwiałyby jej pokrycie wydatków, których wysokość była bezsporna. W tym miejscu należy zaznaczyć, że WSA uznał, iż wysokość wydatków znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy i są to wysokości bądź wynikające z niekwestionowanych dowodów jak akt notarialny, bądź z oświadczenia złożonego przez skarżącą w postępowaniu podatkowym. Zatem przyjął je za organem. Kluczową dla rozstrzygnięcia staje się ocena, czy organ prawidłowo zakwestionował wskazane przez skarżącą oszczędności przed rokiem 2006 w wysokości [...] zł, darowizny od: K.M. – [...] zł, A.M. – [...] tys. zł, P.P. – [...] tys. zł, wpłata po [... ] zł od dwu córek na poczet zakupu nieruchomości będącej własnością skarżącej. Rolą Sądu była ocena, czy wnioski jakie wywiódł organ na podstawie materiału dowodowego mieściły się w zasadzie swobodnej oceny dowodów, czy nie były wnioskami dowolnymi. Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że przepis art. 191 O.p. formułuje jedną z podstawowych zasad postępowania dowodowego - zasadę swobodnej oceny dowodów. Zgodnie z tym przepisem, organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Oznacza to, że organ administracji państwowej w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego. W teorii prawa podkreśla się, że swobodna ocena dowodów, aby nie przerodziła się w samowolę, musi być dokonana z uwzględnieniem norm prawa procesowego i z zachowaniem reguł tej oceny. Reguły te polegają na tym, że: - należy opierać się na materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania, - materiał ten musi być poddany wszechstronnej ocenie, - ocena ta powinna odnosić się do poszczególnych dowodów z uwzględnieniem ich znaczenia dla sprawy. Rozumowanie, w wyniku którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego (tak B. Adamiak w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 1996, s. 376-378). Dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone, Sąd nie ma podstaw do podważenia dokonanych w ten sposób ustaleń (por. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2008 r., sygn. akt I FSK 518/07). Odnosząc się do podanej przez stronę w oświadczeniu o wysokości i źródłach uzyskanych dochodów (przychodów) w roku 2006 wysokości dochodu z działalności rolniczej w kwocie [...] zł organ stwierdził, iż ze sprzedaży zwierząt w podanych przez podatniczkę ilościach nie można było osiągnąć dochodu w wysokości [...] zł. a uzyskanie dochodu w tej wysokości nie zostało przez stronę uprawdopodobnione. Niemożliwe też było ustalenie rzeczywiście osiągniętego dochodu z uwagi na brak informacji odnośnie ponoszonych przez stronę kosztów związanych z działalnością rolniczą. Ponadto w trakcie postępowania podatniczka wyjaśniła, iż dochód z działalności rolniczej osiągnięty w roku 2006 w wysokości [...] zł nie został wykorzystany w roku 2006 i stanowił jej oszczędności na koniec 2006 roku. W konsekwencji w ocenie organu wysokość tego dochodu nie ma wpływu na wyliczenie podatku i pominięto jego wartość w przychodach osiągniętych w 2006 oraz stanie oszczędności na koniec roku 2006. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż organ pierwszej instancji nie uznał za uprawdopodobnione, aby podatniczka posiadała na dzień 1 stycznia 2006 roku oszczędności z gospodarstwa rolnego w wysokości [...] zł. W ocenie organu odwoławczego należało przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów w sprawie poprzez ustalenie wysokości dochodów, jakie mogła Pani osiągnąć w poszczególnych latach z prowadzonego gospodarstwa rolnego oraz ponoszonych wydatków finansowanych z tych środków przed rokiem 2006. Z pisemnych wyjaśnień strony wynikało, że dochód z prowadzonego gospodarstwa rolnego począwszy od roku 1990 do 2000 wynosił średnio około [...] zł rocznie (po odliczeniu kosztów), natomiast po roku 2000 do 2005 wynosił średnio [...] zł. B.M. wyjaśniła ponadto, że nie jest w stanie po tylu latach dokładnie sprecyzować jakie były dochody z poszczególnych hodowli i upraw. Organ wskazał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w okresie po 1989 roku w gospodarstwie strony uprawiany był tytoń na obszarze około 3 mórg zaś w latach 1995-1996 uprawiano tytoń na połowie areału i mak na połowie areału. Po roku 1996 uprawiano też zboże. Organ podał, iż uwzględniając dane statystyczne dotyczące przeciętnych cen skupu oraz wydajności upraw ww. płodów rolnych w tych latach wyliczono, że możliwe do uzyskania przychody z tytułu upraw tytoniu, maku i zbóż w latach 1990-2005 łącznie mogły stanowić kwotę około [...] zł. Dyrektor Izby Skarbowej podał ponadto, iż w celu wyliczenia możliwych przychodów ze sprzedaży kaczek i królików w latach 1990-2005 także posłużono się danymi statystycznymi dotyczącymi cen skupu i danymi encyklopedycznymi w zakresie średniej wagi tych zwierząt. Przy uwzględnieniu tych danych ustalono, że w latach 1990- 2005 z tego tytułu strona mogła osiągnąć kwotę przychodu ok. [...] zł. Jednocześnie organ podkreślił, iż szacunki te nie uwzględniają żadnych kosztów związanych z jego uzyskaniem. Organ uznał za niezasadny sformułowany w odwołaniu zarzut zastosowania przez organ kontroli skarbowej danych statystycznych. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, iż strona nie przedłożyła dowodów dokumentujących sprzedaż płodów rolnych i zwierząt. Wyjaśnienia w tej kwestii nie uprawdopodabniały osiągania wysokich przychodów. Natomiast organ podatkowy ma prawo weryfikacji twierdzeń podatnika przy użyciu możliwych do zastosowania środków dowodowych. Mając na uwadze powyższe wyliczenia dokonane w oparciu o dane statystyczne organ wskazał, że możliwe do osiągnięcia przychody w latach 1990-2005 z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego mogły wynosić razem [...] zł. Analizując składane przez stronę oświadczenia organ stwierdził, że wskazana kwota zgromadzonego mienia w wysokości [...] zł jest wielkością nierealną. Na potwierdzenie posiadania takich oszczędności strona nie przedłożyła żadnych dokumentów, dowodów, które mogłyby w jakiś sposób uprawdopodobnić tą wielkość. Mając na uwadze ponoszenie przez podatniczkę znacznych wydatków przed rokiem 2006 uznał za nieuprawdopodobnione posiadanie przez nią jakiejkolwiek kwoty oszczędności z tego tytułu. Organ wskazał, iż strona nie wskazała rodzaju i wielkości ponoszonych wydatków przed rokiem 2006. Jednak ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przyjęto, że w roku 1994 nabyła ona samochód [...] , a w roku 2005 samochód [...] w kwocie [...] zł oraz poniosła wydatek w wysokości [...] zł z tytułu zadatku na poczet ceny nabycia nieruchomości położonej w K. Analizując w trakcie postępowania podnoszoną przez stronę okoliczność, zakupu w roku 1994 samochodu [...] w drodze licytacji w systemie A. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż wielkość ustalonych rat jest więc wysoka w stosunku do osiąganego przez podatniczkę wynagrodzenia. Za mało prawdopodobne uznał, iż wszystkie te wydatki były pokrywane z uzyskanego wynagrodzenia bez angażowania oszczędności z działalności rolniczej. Uznając, iż strona nie mogła posiadać oszczędności w wysokości [...] zł z tytułu działalności rolniczej organ przyjął, iż brak jest podstaw do przyjęcia , iż mogły one służyć finansowaniu przez podatniczkę wydatków w roku 2006r. Według skarżącej była to ocena dowolna. W pierwszej kolejności Sąd przeanalizował argumenty, które legły u podstaw zakwestionowania twierdzeń skarżącej jakoby posiadała oszczędności zebrane w wyniku sprzedaży płodów rolnych i zwierząt. Podkreślić trzeba, że istotnym jest to czy skarżąca w wiarygodny sposób wykazała, że okoliczności te wystąpiły. Nie wystarczy samo przekonanie i pewność podatnika, ale musi on przekonać do tego organy podatkowe w ramach wymogów procesowych. Tymczasem w sprawie skarżąca nie przedłożyła żadnych dowodów na to ile mogła zaoszczędzić ze wskazanej działalności. Jak ustalono: była posiadaczem gospodarstwa rolnego, hodowała tytoń i zwierzęta, ale w żaden konkretny sposób z zebranych dowodów nie można było wywieść liczb, które umożliwiłyby przyjęcie kwot do przychodu o jakim mowa w art. 20 ust. 3 uPDF. Przy czym należy rozróżnić cel w jakim organy posłużyły się danymi statystycznymi. Nie chodziło o to ile skarżąca zaoszczędziła, ale czy mogła zaoszczędzić kwotę wskazaną przez siebie. Poza tym, Sąd uznał, że był to jedynie dodatkowy argument na to, że podatniczka nie wykazała oszczędności stosownie do art. 187§1 i 191 op w zw. z art. 20 ust. 3 uPDF. Nie bez znaczenia jest to, że w swych rozważaniach sięgnięto do 1995r., kiedy to skarżąca sprzedawała tytoń wytwórni wyrobów tytoniowych. Kwoty wyliczone według tych metod, zbyt niskie, nie pozwalały na uprawdopodobnienie twierdzeń skarżącej. To samo dotyczy wyników przeprowadzonej analizy wynagrodzenia. Brak dowodów oraz niewiarygodność oświadczenia oznacza, że nie przyjmując do rozliczenia 230 tys. zł, organ nie przekroczył zasady swobody w ocenie tej części materiału dowodowego sprawy. Nie można zarzucić błędu ocenie również co do sum uzyskanych ze sprzedaży samochodu. Nie ma sporu co do tego, że skarżąca w 2005r. poniosła wydatek [...] zł z tytułu zadatku, co w ocenie WSA w sposób przekonujący wskazuje na brak możliwości odłożenia sumy [...]. zł. Rozważając poprawność oceny co do kwot jakie mogła uzyskać skarżąca od córek i brata, Sąd stwierdził, że organ odniósł się do wskazanych przez stronę kwot uzyskanych w 2005r. z tytułu darowizn od członków rodziny podatniczki ([...] zł, od H.P. -matki, [...] zł, od K.M. – córki [...] zł, od A.M. -córki)[...] zł, od P.P. –brata [...] zł, od P.P. brata) oraz zaliczki uzyskanej na zakup nieruchomości w wysokości [...] zł od K.M., A.M. i J.K.. Zaliczka miała być zwrócona, gdyby nie doszło do zawarcia umowy sprzedaży. Mając na uwadze możliwości finansowe H.P., P.P. oraz J.K. organ uwzględnił po stronie przychodów otrzymane od tych osób darowizny i zaliczki. Odnośnie natomiast pozostałych osób, nie dano wiary w możliwość otrzymania od nich środków pieniężnych, gdyż ich otrzymanie nie zostało uprawdopodobnione. Organ dokonał analizy dochodów tych osób, oraz dziadków córek, gdyż jak wskazano większa część ich zasobów finansowych pochodziła od nich. W protokole kontroli (k. 230 i nast.) i stwierdzono, czego skarżąca w żaden sposób nie podważyła, że K.w latach 2004-2005 dysponowała kwotą [...] zł, A. – ok. [...] zł, brat P.P. w latach 1998-2004 to ponad [...] zł, B.M. w latach 1999r. – 2004r. – ponad [...] zł, M.P.w latach 1999-2002 – ponad [...] zł. WSA jako niezakwestionowane przyjął te wartości i uznał, że nie może być dowolną ocena, że córki nie mogły dysponować żadną z kwot wskazywanych przez skarżącą. Przeczy to doświadczeniu życiowemu, co potwierdza tylko chronienie ich przez matkę przed dalszymi czynnościami dowodowymi – zeznaniami pod rygorem kary. Również mieści się w zasadzie swobody wniosek, że w świetle zebranego materiału dowodowego P.P.nie mógł darować kwoty [...] zł. I w tym wypadku organ zebrał materiał zupełny, a nie poparte niczym twierdzenia świadka P. o uzyskiwaniu dochodu z handlu bronią, w sposób dostateczny dowodziły, że skarżąca nie wykazała uzyskania przychodu z tego źródła. Mając na względzie powyższe, stosownie do art. 151 w zw. z art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), rozstrzygnięto jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie § 2 pkt 1) i 3), § 6 pkt 6) i § 19 pkt 1) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).