I SA/Bd 199/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędziowie: Sędzia WSA Teresa Liwacz (spr.) Sędzia WSA Mirella Łent Protokolant Asystent sędziego Waldemar Dąbrowski po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 09 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi J.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia 1.oddala skargę 2. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz adwokata S. M. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu I SA/Bd 199/11 UZASADNIENIE 1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2011r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. stwierdził niedopuszczalność zażalenia skarżącego na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] 2010r. nr [...] odmawiające uzupełnienia postanowienia z dnia [...] 2010r. nr [...] W uzasadnieniu organ wskazał, iż Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. w oparciu o tytuły wykonawcze wystawione przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w B. prowadzi postępowanie egzekucyjne z majątku skarżącego. 2. Postanowieniem z dnia [...] 2010r. organ egzekucyjny po rozpoznaniu wniosku strony skarżącej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. 3. Pismem z dnia [...] 2010r. skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego rozstrzygnięcia w zakresie możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. 4. Postanowieniem z dnia [...]2010r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. na podstawie art. 111 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił uzupełnienia rozstrzygnięcia wskazując, iż zawarte w nim pouczenie jest prawidłowe. Jednocześnie organ wskazał, iż na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje. 5. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem pismem z dnia [...] 2010r. skarżący wniósł zażalenie zarzucając, iż Naczelnik nie odniósł się bezpośrednio do zakresu wniesionego żądania. 6. Postanowieniem z dnia [...] 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. stwierdził niedopuszczalność zażalenia na powyższe postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] 2010r. wskazując, iż w świetle art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na postanowienie wydane na podstawie art. 111 § 1 tej ustawy zażalenie nie przysługuje. 7. W skardze skierowanej do Sądu strona zarzuciła bezpodstawne stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia z dnia [...] 2010r., a także wydanie postanowienia w oparciu o przepisy postępowania administracyjnego, które zamykają stronie możliwość kontroli instancyjnej aktu administracyjnego. W ocenie skarżącego w ten sposób strona traci prawo do wyrażonej w Konstytucji zasady dwuinstancyjności. Zgodnie z art. 78 Konstytucji musi być przewidziany jakiś inny tryb zaskarżenia takich rozstrzygnięć. 8. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Należy wskazać, że sąd administracyjny bada zgodność postanowienia z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwana dalej p.p.s.a. - wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny nie orzeka na podstawie zasad słuszności czy współżycia społecznego. W niniejszej sprawie strona przedmiotem skargi uczyniła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, którym stwierdzono niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika odmawiające uzupełnienia postanowienia tego organu z dnia [...] 2010r. W pierwszej kolejności wskazać należy, że art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - zwanej dalej Kpa formułuje obowiązek odpowiedniego stosowania do postanowień określonych przepisów kodeksu odnoszących się do decyzji administracyjnej. Stosownie do treści art. 111 § 1 Kpa strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W przypadkach określonych w § 1 termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi (§ 2). Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 2000 r. o sygn. akt II SA/Gd 1783/98, orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia (art. 111 Kpa), inaczej niż w procedurze cywilnej (art. 351 kpc), nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona, w szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym). Zgłoszenie żądania uzupełnienia decyzji przesuwa początek liczenia terminu wniesienia odwołania na dzień doręczenia stronie odpowiedzi (decyzji uzupełniającej albo postanowienia o odmowie uzupełnienia - art. 111 § 2 kpa). Sąd w pełni podziela powyższy pogląd. Dalszą konsekwencją zaprezentowanej tezy jest konkluzja o braku środków zaskarżenia, jakie miałyby służyć stronie od decyzji uzupełniającej lub postanowienia o odmowie uzupełnienia. Stosownie do treści art. 141 § 1 Kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Kpa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji. Taki wniosek wypływa nie tylko z treści powołanego art. 111 Kpa, ale także wynika z faktu, iż odpowiedzi podejmowane przez organ w tym trybie nie kończą postępowania w sprawie. Takie postanowienie podlega ocenie w trakcie kontroli instancyjnej dokonywanej na skutek wniesionego zażalenia od postanowienia, które objęte było wnioskiem o jego uzupełnienie. Reasumując należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie strona przedmiotem zażalenia uczyniła postanowienie z dnia [...] 2010r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B., które zostało wydane na podstawie art. 111 kpa, a tym samym jest niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji (nie przysługuje na nie zażalenie), nie kończy postępowania w sprawie i nie jest także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Na marginesie wskazać również należy, że strona wniosła zażalenie na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] 2010r., które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2011r. W wyniku wniesionej skargi na powyższe postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 05 lipca 2011r. sygn. akt I SA/Bd 155/11 skargę oddalił. Mając na uwadze powyższe, Sąd na postawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi. W przedmiocie zasądzonych na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 250 p.p.s.a.