I SA/Bd 2/10

. POSTANOWIENIE Dnia 08 kwietnia 2010r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 08 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: odmówić przywrócenia terminu Postanowieniem z dnia 04 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę K. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek z uwagi na wniesienie jej po terminie. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony stronie w dniu 11 lutego 2010 r. Od niniejszego postanowienia skarżący złożył skargę kasacyjną nadaną w placówce pocztowej w dniu 12 lutego 2010 r. Wraz ze skargą kasacyjną strona wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż spóźnienie w złożeniu skargi, które skutkowało jej odrzuceniem, spowodowane było pomyłką. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi nie może zostać uwzględniony. Sąd pragnie wstępnie zauważyć, że strona pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 12 lutego 2010 r. wniosła skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 04 lutego 2010r. odrzucające skargę z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi . W ocenie Sądu, niezrozumiałe jest jednoczesne wniesienie skargi kasacyjnej i złożenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 maja 2004r., sygn. akt FZ 61/04, złożenie wniosku o przywrócenie terminu oraz środka zaskarżenia jednocześnie jest przejawem nieporozumienia i braku konsekwencji. Strona bowiem wnosząc skargę kasacyjną twierdzi, że zaskarżony akt wydany został z naruszeniem prawa, podczas gdy jej postępowanie było zgodne z prawem. Jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stanowi w istocie zaprzeczenie skargi kasacyjnej, bowiem we wniosku takim strona przyznaje, że nie dokonała czynności w postępowaniu przed sądem w terminie, ale usprawiedliwia to pomyłką. Złożony przez stronę wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej oraz środek odwoławczy od postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi wyłączają się wzajemnie. Jeżeli bowiem strona twierdzi, że złożyła skargę w terminie, a Sąd błędnie uznał, iż uchybiła terminowi, to powinna wnieść skargę kasacyjną. Wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi jest natomiast aktualny wtedy, gdy strona nie neguje uchybienia terminowi i wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Pogląd, iż niedopuszczalne jest równoczesne wniesienie środka odwoławczego (zażalenia bądź skargi kasacyjnej) i wniosku o przywrócenie terminu, który Sąd w niniejszym składzie podziela, znajduje również akceptację w licznym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, mi. in. w postanowieniach z dnia 03 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 186/06; z dnia 04 maja 2006 r., sygn. akt II FZ 204/06; z dnia 26 lipca 2006r., sygn. akt II FZ 413/06; z dnia 28 czerwca 2006 r., sygn. akt II FZ 358/06. Pomimo niezrozumiałego jednoczesnego wniesienia skargi kasacyjnej oraz złożenia wniosku o przywrócenie terminu, przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu podlega oddzielnej ocenie merytorycznej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny (por. postanowienie NSA z dnia 29 marca 2006 r., sygn. akt II FZ 876/05 oraz z dnia 04 maja 2006 r., II FZ 204/06) . Odnosząc się zatem do samego wniosku o przywrócenie terminu wskazać należy, iż zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.). skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przedmiotowej sprawie decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] doręczono stronie w dniu 02 listopada 2009r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął zatem z dniem 02 grudnia 2009r. - tymczasem skarga została wniesiona osobiście do organu w dniu 03 grudnia 2009r. a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. W świetle postanowień zawartych w art. 87 oraz w art. 86 uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 ww. ustawy). Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Ponadto o braku winy w uchybieniu terminu można dowodzić wyłącznie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2005r. sygn. akt II FZ 672/2005 oraz z dnia 02.10.2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002 nr 23 str. 1059). Zauważyć bowiem należy, że art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu Sądu. Daje to zatem Sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22.07.1999 r., sygn. akt I PKN 273/99, OSNAP 2000 nr 20, poz. 757). W tym miejscu Sąd pragnie przywołać również postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005, w którym czytamy - brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w którym strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi brak jest jakichkolwiek argumentów , które mogłyby skutkować uznaniem zasadności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazana we wniosku okoliczność pomyłki nie należy do okoliczności faktycznych, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze powyższe wywody, rozpatrując złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to nie zostało przez stronę spełnione. Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 86 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.