I SA/Bd 203/09

I SA/Bd 203/09 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy I SA/Bd 203/09 UZASADNIENIE W dniu 05 listopada 2009r. (uzupełniony 06 stycznia 2010r. ) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj.: zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Skarżący utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] zł brutto. Podał, że posiada wiele wydatków m.in. spłaca należności komornikom, raty kredytu, udziela pomocy finansowej córce w wysokości [...] zł miesięcznie, wydaje na zakup lekarstw [...] zł miesięcznie. Po uiszczeniu tych wydatków pozostaje mu kwota w wysokości [...] zł miesięcznie. Wyjaśnił, że nie prowadzi z żoną wspólnego gospodarstwa domowego, pozostając w rozdzielności majątkowej oraz faktycznej separacji. Nie posiada majątku oraz oszczędności. Według zeznania PIT-37 za 2008r. wnioskodawca osiągnął dochód w wysokości [...] zł. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Prawo pomocy jest szczególną instytucją, która ma na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, nie będącym w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Wskazać jednak należy, iż prawo to nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń. Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. Powyższy przepis przenosi na stronę obowiązek wykazania, że nie ma ona do dyspozycji odpowiednich środków pieniężnych. Winna mieć przy tym świadomość, że wnosząc o omawiane zwolnienie musi uprawdopodobnić w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem złożonego w tym przedmiocie wniosku. Na jej korzyść przemawia zamysł ustawodawcy, który nie obciążył wnioskującego obowiązkiem udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia odpowiednich faktów. Wyjaśnić również należy, iż przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy udzielone wyjaśnienia odnośnie pozostawania z żoną w rozdzielności majątkowej nie wywierają skutków pozytywnych z punku widzenia strony. Podnieść należy, że dane dotyczące sytuacji majątkowej żony wnioskującego na tle okoliczności sprawy niniejszej są istotne, bowiem rozdzielność majątkowa istniejąca miedzy małżonkami nie wyłącza obowiązków wynikających z art.23 i art.27 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, dalej k.r.o. Zgodnie z treścią art. 27 k.r.o. małżonkowie są obowiązani, każdy według swych sił i możliwości zarobkowych i majątkowych przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny. Oceniając zasadność zwolnienia od kosztów sądowych, bierze się pod uwagę dochody oraz majątek małżonka wnioskodawcy, bez względu na rodzaj ustroju majątkowego łączącego małżonków. W myśl art.23 k.r.o. małżonkowie mają obowiązek wzajemnej pomocy, również w zakresie uiszczania kosztów postępowania sądowego. Poza tym wnioskodawca udziela regularnej pomocy finansowej swojej córce wskazując przy tym na swoją trudną sytuację materialną, co może w tym konkretnym przypadku budzić wątpliwości co do zasadności samego wniosku. Istotne w przedmiotowej sprawie jest również i to, że strona skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zaś przepis wyraźnie wskazuje, że w tym stanie rzeczy powinna wykazać, że nie posiada jakichkolwiek środków pieniężnych. Tymczasem uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości wskazanej powyżej – tym samym nie spełnia wymagań zawartych w ww. przepisie. W świetle poczynionych powyżej uwag, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.