I SA/Bd 203/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Łent Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Protokolant Asystent sędziego Joanna Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 06 lipca 2011 r. sprawy ze skargi F. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008r. 1. Uchyla zaskarżoną decyzję 2. Określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości 3. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz F. w P. [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta B. określił stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami w kwocie [...] zł. Nie zgadzając się z powyższą decyzją w zakresie naliczonych odsetek, skarżąca złożyła odwołanie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie oraz wydanie decyzji w przedmiocie określenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej bez podstawy prawnej, a także błąd w ustalenia faktycznych polegający na ustaleniu, że należność z tytułu podatku od nieruchomości za 2008 r. nie została zapłacona, co uprawnia organ podatkowy do naliczenia odsetek. Strona wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w zaskarżonej części i umorzenie postępowania w tym zakresie. Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i określiło skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu organ przychylając się do argumentacji odwołania stwierdził, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wysokości odsetek w decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego pozbawione jest podstawy prawnej i narusza art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej. Kolegium jednocześnie podzieliło ocenę materiału dowodowego zaprezentowaną w decyzji organu pierwszej instancji oraz uznało, że organ ten zastosował prawidłowo przepisy prawa w zakresie określenia skarżącej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...] zł. Odnosząc się natomiast do wniosku o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej określenia wysokości odsetek za zwłokę i umorzenie postępowania w tym zakresie, organ stwierdził, że rozstrzygnięcie takie nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć organu odwoławczego wynikających z art. 233 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem, umorzenie postępowania może nastąpić wyłącznie w sprawie oraz tylko w wypadku uchylenia decyzji organu pierwszej instancji w całości. Uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w części obliguje organ odwoławczy do merytorycznego orzeczenia w zakresie uchylonym. W niniejszej sprawie w wyniku stwierdzenia, że decyzja organu pierwsze instancji jest wadliwa w części orzekającej o wysokości odsetek za zwłokę, nie jest możliwe umorzenie postępowania w sprawie, zatem jedynym dopuszczalnym prawnie rozstrzygnięciem jest uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 2 ust. 1, 2 i 3, art. 3 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych poprzez błędną ich interpretację i przyjęcie, że obiekt zlokalizowany w B. przy ul. [...] był w dobrym stanie technicznym i podlegał obowiązkowi podatkowemu jak obiekt, w którym prowadzona była działalność gospodarcza przez cały 2008 r., podczas gdy skarżąca podjęła taką działalność dopiero od sierpnia 2008r. Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, względnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i obniżenie zobowiązania podatkowego z zastosowaniem stawki podatkowej uwzględniającej faktyczne rozpoczęcie przez skarżącą działalności gospodarczej od sierpnia 2008 r. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zbadało szczegółowo okoliczności niniejszej sprawy przez co ustaliło wysokość zobowiązania podatkowego w nieprawidłowej wysokości. Zarzuciła, że organ niezasadnie nie uwzględnił faktu rozpoczęcia działalności Fundacji ze względów technicznych w późniejszym terminie. Podniosła, że budynek w B. przy ul. [...] w momencie zakupu był w złym stanie technicznym, nienadającym się do użytkowania. Hala nie spełniała podstawowych warunków wymaganych do rozpoczęcia procesu produkcyjnego. W konsekwencji, skarżąca dokonała szeregu inwestycji, które umożliwiły realizację założonego projektu. Również oczekiwanie na wydanie certyfikatów oraz dokonywanie poprawek dla celów uzyskania pozwolenia na rozpoczęcie produkcji powodowały opóźnienia w podjęciu działalności w obiekcie. Zdaniem strony, dopiero zatem od sierpnia 2008 r., tj. czasu, kiedy Fundacja rozpoczęła faktycznie działalność w budynku, możliwe jest wyliczenie podatku od nieruchomości w oparciu o podwyższoną stawkę tego podatku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 9 czerwca 2011 r. skarżąca wniosła o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego. Wniosek ten podtrzymała w piśmie z dnia 05 lipca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem należy stwierdzić, że decyzja ta narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta B. określił Fundacji wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości [...] zł naliczonych na dzień wydania decyzji. Wskutek wniesionego odwołania, w którym skarżąca zarzuciła brak podstaw prawnych do orzekania w przedmiocie wysokości odsetek, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i określiło Fundacji wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, ze rozstrzygnięcie w przedmiocie wysokości odsetek w decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego pozbawione jest podstawy prawnej i narusza art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej. Jednocześnie Kolegium podzieliło ocenę materiału dowodowego zaprezentowaną w decyzji organu pierwszej instancji oraz uznało, że organ ten prawidłowo zastosował przepisy prawa w zakresie określenia skarżącej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...] zł. Należy jednak zauważyć, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w całości. Skoro decyzja ta nie funkcjonuje w obrocie prawnym, to Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powinno wskazać podstawę faktyczną podjętego rozstrzygnięcie oraz dokonać wykładni zastosowanych w sprawie przepisów prawa materialnego w odniesieniu do ustalonego stanu faktycznego. Uzasadnienie stanowi niezbędną część decyzji. Ma on na celu dostarczenie stronie informacji, na jakich przesłankach faktycznych i prawnych oparł się organ administracyjny wydając decyzję. Jest ono wyrazem też realizacji zasady wzajemnego przekonywania się strony i organu, a przez to zapewnia dobrowolne wykonanie decyzji. Zgodnie z art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej decyzja powinna zawierać uzasadnienie prawne i faktyczne. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Decyzja powinna zatem przedstawiać ustalony przez organ podatkowy stan faktyczny, określać przesłanki dokonanej kwalifikacji prawnej i wskazywać, jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają treści normy prawnej zastosowanej w sprawie. Innymi słowy, ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia powinny znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, przekonującym zarówno co do prawidłowości oceny sytuacji materialnej strony, jak i co do zasadności treści rozstrzygnięcia. To wszystko kryje w sobie formuła art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Sądu, narusza art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej ograniczenie się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do stwierdzenia, że podziela ocenę prawną materiału dowodowego i kwalifikację prawną dokonaną przez organ pierwszej instancji, w sytuacji gdy decyzja wydana przez ten organ została wyeliminowana z obrotu prawnego. Takie stwierdzenie w żaden sposób nie wyjaśnia przesłanek, którymi kierowało się Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonując wymiaru podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...] zł. Brak podania w uzasadnieniu decyzji motywów rozstrzygnięcia uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny legalności decyzji. Nie jest rzeczą Sądu poszukiwanie uzasadnienia dla stanowiska organu, skoro tenże uzasadnienia takiego nie przedstawił (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 października 2008 r., III SA/Wa 338/08). Zaskarżona decyzja narusza też art. 124 Ordynacji, zgodnie z którym organy podatkowe powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez stosowania środków przymusu. Jednocześnie Sąd w wydanym na rozprawie postanowieniu odmówił przeprowadzenia w niniejszej sprawie postępowania mediacyjnego, gdyż wniosek skarżącej w tym przedmiocie wpłynął do Sądu już po wyznaczeniu rozprawy (rozprawa została wyznaczona zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2011 r., natomiast wniosek o przeprowadzenie mediacji wpłynął do Sądu w dniu 9 czerwca 2011 r.). Zgodnie zaś z art. 115 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek taki powinien być złożony przez stronę przed wyznaczeniem rozprawy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art.152 cyt ustawy Sąd określił, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości. O kosztach sądowych rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. L. Kleczkowski M. Łent H. Adamczewska – Wasilewicz