I SA/Bd 21/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy strona wskazując na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. Skarżąca podniosła, że w związku z wydaną decyzją zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wszczęcie działań egzekucyjnych, mogących spowodować pozbawienie strony oraz jej małżonka wszelkiego mienia i pozbawienie ich podstaw bieżącej egzystencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest więc wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie strona składając w skardze wniosek wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołała się na art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazując, że w związku z wydaną decyzją zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wszczęcie działań egzekucyjnych, mogących spowodować pozbawienie strony oraz jej małżonka wszelkiego mienia i pozbawienie ich podstaw bieżącej egzystencji. Wprawdzie strona w skardze nie przedstawiła konkretnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże Sąd rozpatrując wniosek uwzględnia nie tylko jego treść, ale również zobowiązany jest mieć na uwadze całe akta sprawy w rozumieniu art. 133 § 1 p.p.s.a., tj. także argumentację zawartą przez stronę w złożonym na etapie postępowania sądowoadministracyjnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zauważyć należy, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy strona podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, którego miesięczny dochód stanowi kwota ok. 6.000 zł brutto. Jako majątek wskazała: dom o pow. 150 m² (własność męża), mieszkanie o pow. 50 m², udział we współwłasności nieruchomości zabudowanej wynoszący 12,5% (własność męża). Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że wszystkie powyżej wskazane nieruchomości objęte są zabezpieczeniem. W rubryce zasoby pieniężne skarżąca wskazała rachunek papierów wartościowych o wartości rynkowej ok. 35.000 zł objęte zabezpieczeniem (własność męża). Skarżąca oświadczyła również, że nie posiada przedmiotów wartościowych. Z przedłożonej kserokopii zeznania podatkowego PIT-36 za 2013 r. wynika, że za powyższy okres mąż uzyskał łączny dochód w kwocie 64.505,52 zł. Z zeznania PIT-38 za 2013 r. wynika, że w 2013 r. z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych mąż skarżącej wykazał stratę w kwocie 6.242,95 zł; Ponadto w pismach z dnia 10 lutego oraz 12 marca 2015 r. skarżąca oświadczyła że nie może przedłożyć zeznań podatkowych męża za 2014 r. gdyż jeszcze ich nie złożył; w 2014 r. osiągnął przychody zbliżone do wartości uzyskanych w 2013 r.; oprócz przychodów w składanym zeznaniu wykaże dochód z najmu lub dzierżawy w kwocie ok. 1.000 zł oraz stratę z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych w kwocie ok. 5.000 zł; strata powstała na skutek zablokowania rachunku inwestycyjnego oraz wszystkich rachunków bankowych przez Urząd Kontroli Skarbowej w B. w marcu 2014 r.; mąż skarżącej jest współwłaścicielem samochodu marki Daewoo Lanos rok produkcji 2000; w grudniu 2014 r. oraz lutym 2015 r. na podstawie tytułów wykonawczych wyegzekwowano od męża skarżącej kwotę 4.173,70 zł; mieszkanie wskazane w pkt 7.1. formularza PPF nie jest wynajmowane, albowiem zamieszkuje w nim babcia skarżącej na rzecz której ustanowiono dożywotnią służebność mieszkania. Oczywiście nie można utożsamiać przesłanek, od których zależy przyznanie prawa pomocy z przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże możliwa jest ocena okoliczności wskazanych we wniosku strony o przyznanie prawa pomocy pod kątem przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt I FZ 226/11). Dokonując takiej oceny Sąd uznał, że w wypadku skarżącej mogą wystąpić ustawowo określone zagrożenia. Należy zauważyć, że w decyzji organu pierwszej instancji określono stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w kwocie 1.176.790 zł. Biorąc pod uwagę dochód męża, z którego utrzymuje się strona, wykonanie objętej skargą decyzji spowoduje ubytek w majątku, który może być, w ocenie Sądu, równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można też wykluczyć, że doprowadzenie do realizacji obowiązku zapłaty kwot wynikających z zaskarżonej decyzji, choćby w postępowaniu egzekucyjnym, mogłoby skutkować ewentualną sprzedażą zajmowanego przez skarżącą domu oraz wpłynąć na zachwianie sytuacji materialnej jej rodziny. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.