I SA/Bd 213/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 stycznia 2024 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.656.2023.1.JG w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę B. O. (dalej: "Skarżący", "Strona") złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 stycznia 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Do skargi zostało załączone potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi, w którym wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku jako odbiorcę przelewu. Zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2024 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 16 kwietnia 2024 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 19 kwietnia 2024 r. pełnomocnik Skarżącego przesłał potwierdzenie płatności, wskazując, że płatność przez Skarżącego została dokonana omyłkowo na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, a nie na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zwrócił się z prośbą o zarachowanie ww. wpłaty na poczet wpisu stałego do niniejszej sprawy. Do pisma dołączył potwierdzenie wpłaty na kwotę 200 zł, w którym wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku jako odbiorcę przelewu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1364; dalej: "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, zgodnie z którą warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, że skierowane do pełnomocnika Skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu zawierało zarówno prawidłowe pouczenie o sposobie uiszczenia wpisu sądowego, jak i prawidłowy numer rachunku bankowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy (k. 32-33 akt sądowych). Wezwanie to nie zostało wykonane, natomiast wraz z pismem z dnia 19 kwietnia 2024 r. pełnomocnik Skarżącego przedłożył potwierdzenie transakcji na kwotę 200 złotych, która została zrealizowana w dniu 22 lutego 2024 r. na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (k. 35 akt sądowych) z prośbą o zarachowanie wpłaty na poczet wpisu sądowego do niniejszej sprawy. Podkreślić należy, że z art. 219 § 2 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że opłata sądowa powinna być uiszczona na rachunek bankowy właściwego sądu, a nie jakiegokolwiek sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 marca 2016 r., sygn. akt I OZ 209/16). Z uwagi na to, że skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który jest właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy, uiszczenie wpisu sądowego na konto innego sądu nie mogło zostać uznane za prawidłowe wykonanie obowiązku wniesienia opłaty sądowej (art. 219 § 1 p.p.s.a.), ani także za prawidłowe wykonanie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego. Również zawarta w piśmie z dnia 19 kwietnia 2024 r. prośba o zarachowanie opłaty do niniejszej sprawy nie mogła odnieść oczekiwanego przez pełnomocnika Skarżącego skutku. Błędne jest bowiem przyjmowanie, że skoro opłaty sądowe są dochodami budżetu państwa, to skuteczne wykonanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego może nastąpić również poprzez uiszczenie wpisu na rachunek bankowy niewłaściwego sądu. Gdyby to stanowisko zaakceptować, to za równie dopuszczalne należałoby uznać uiszczenie wpisu na rachunek bankowy jakiejkolwiek jednostki sektora finansów publicznych, co jednak jest nie do zaakceptowania w świetle treści art. 219 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2017 r., II OZ 1055/17). Należy przy tym podkreślić, że obowiązkiem strony jest uiszczenie opłaty sądowej zgodnie z wymogami określonymi w art. 219 § 2 p.p.s.a. Wadliwe działanie strony w tym zakresie nie tworzy u innych podmiotów obowiązku korygowania działań strony i nie zwalnia strony z odpowiedzialności za powstałe uchybienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 października 2023 r., sygn. akt I OZ 479/23). Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia. Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.