I SA/Bd 246/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Teresa Liwacz Asesor sądowy Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi A. sp. z o. o. w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za m-c czerwiec 2005 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz A. sp. z o. o. w T. kwotę 4.200 (cztery tysiące dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania 4. nakazuje zwrócić A. sp. z o. o. w T. z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 98 (dziewięćdziesiąt osiem) zł tytułem nienależnie pobranego wpisu sądowego Decyzją z dnia (...) nr (...) Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T. określił A. sp. z o. o. w T. za miesiąc czerwiec 2005 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług podlegającą rozliczeniu w miesiącu następnym w wysokości (...) oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe za ten okres w wysokości (...). Od decyzji organu I instancji Spółka złożyła odwołanie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa proceduralnego, tj. art. 210 § 4, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), poprzez dokonanie wybiórczej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i rozpatrzenie w sposób niewyczerpujący oraz sprzeczny z zebranymi dowodami, pominięcie dowodów z zapisów w księgach handlowych za okres objęty kontrolą, brak podania przyczyny, dla których odmówiono wiarygodności dowodom potwierdzającym okoliczność, iż sporne faktury Spółka otrzymała w miesiącu czerwcu 2005 r. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie. Decyzją z dnia (...) nr (...) Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że z ustalonego stanu faktycznego sprawy wynika, że w dniu 20 lipca 2005 r. Spółka złożyła deklarację podatkową dla podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2005 r. z wykazaną nadwyżką podatku naliczonego nad należnym w kwocie (...) w tym kwotę do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w wysokości (...) i kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości (...). W wyniku weryfikacji dokumentacji źródłowej stwierdzono, że Spółka obniżyła podatek należny o podatek naliczony wynikający z trzech faktur: nr (...) z dnia (...), nr (...) z dnia (...), nr (...) z dnia (...) wystawionych przez firmę M sp. z o. o. z siedzibą w W., dokumentujących nabycie samochodów podlegających dalszej odsprzedaży. Organ wskazał, że z wyjaśnień oraz oświadczenia złożonego przez D. K. - Prezesa Spółki A. wynika, iż P.W. - Kierownik salonu sprzedaży w T. został uprawniony jako jedyna osoba do podpisywania i potwierdzania odbioru faktur VAT. Wskazał, że co do zasady faktury z M. przesyłane były pocztą i pomimo, że Spółka A. prowadziła dziennik korespondencyjny, to wpływ faktur z tej właśnie firmy nie był w nim odnotowywany. Dwie pierwsze faktury z datą 28 czerwca 2005 r. zostały przesłane pocztą w dniu 29 czerwca 2005 r. i w tym samym czasie trafiły do siedziby Spółki w T., na potwierdzenie tego przedłożył fakturę z dnia 29 czerwca 2005 r. nr (...) wystawioną przez U. sp. z o. o. z W.. Natomiast trzecia z wymienionych faktur z dnia 30 czerwca 2005 r. odebrana została przez Prezesa Spółki osobiście w dniu 30 czerwca 2005 r. podczas spotkania dealerów w W. Organ odwoławczy podał, że Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T. w celu wyjaśnienia okoliczności związanych z datą odbioru faktur dokumentujących nabycie samochodów wystąpił do Naczelnika Pierwszego (...) Urzędu Skarbowego w W. o przeprowadzenie czynności kontrolnych w firmie M. sp. z o. o. w W. W wyniku tego Naczelnik Pierwszego (...) Urzędu Skarbowego w W. ustalił, że w Spółce M. faktury dotyczące sprzedaży części zamiennych wysyłane były razem z dostawą towaru do odbiorcy, natomiast dokumenty dotyczące sprzedaży pozostałej, przekazywane były pocztą listem zwykłym. Analizując wszystkie faktury wystawione w miesiącu maju i czerwcu 2005 r. na rzecz Spółki A. stwierdzono także, iż faktury VAT o nr (...) z dnia 28 czerwca 2005 r., nr (...) z dnia 28 czerwca 2005 r., nr (...) z dnia 30 czerwca 2005 r., na których odnotowano daty wpływu - 05 lipca 2005 r., przesłane zostały do Spółki A. w dniu 30 czerwca 2005 r. w jednej przesyłce pocztowej, oznaczonej nr (...). Z uzyskanych materiałów wynikało też, iż spotkanie dealerów samochodów (...) odbyło się w W. w dniu 01 lipca 2005 r., a nie jak wskazał D.K. w dniu 30 czerwca 2005 r. Organ podatkowy I instancji mając na uwadze wskazane rozbieżności w sprawie otrzymania faktur VAT, wystąpił do Rejonowego Urzędu Poczty o wyjaśnienie czy możliwe jest - uwzględniając procedurę dotyczącą przesyłek poleconych - aby przesyłka, która nadana została w dniu 30 czerwca 2005 r. w Urzędzie Pocztowym w W., mogła dotrzeć do adresata jeszcze w tym samym dniu. W odpowiedzi Poczta Polska Centrum Usług Pocztowych nie potwierdziła, aby doręczenie przesyłki listowej zarówno zwykłej jak i poleconej relacji W.-T. możliwe było w dniu, w którym ją nadano. Mając na uwadze wskazane ustalenia organ podatkowy wystąpił do firmy M. sp. z o. o. z siedzibą w W. o jednoznaczne potwierdzenie, czy faktury o numerach: (...), (...), (...) zostały przesłane do Spółki A. za pośrednictwem poczty. W następstwie tego Spółka M. potwierdziła, że przedmiotowe dokumenty zostały przekazane pocztą w przesyłce nr (...) z dnia 30 czerwca 2005 r. na adres korespondencyjny firmy A. w T. Z uwagi na to, że D.K. - Prezes Spółki A. podniósł, iż firma w miesiącu czerwcu 2005 r. była w posiadaniu faktur, na których odnotowano daty wpływu przypadające na miesiąc lipiec 2005r., organ zwrócił się o wyjaśnienie i przedstawienie dowodów w postaci wszelkiej dokumentacji (w tym delegacji, potwierdzającej i wskazującej dni pobytu Prezesa Spółki w W. na spotkaniu dealerów samochodów marki (...), które według Jego oświadczenia miało miejsce w dniu 30 czerwca 2005 r.), a także dokumentu przesłanego do Spółki w przesyłce pocztowej o nr (...) powołanym w treści faktury nr (...) z dnia 29 czerwca 2005 r. wystawionej na rzecz Spółki przez U. sp. z o. o. z W. Wyjaśniając powyższą kwestię D. K. oświadczył, że spotkanie dealerów w W. odbyło się w dniu 01 lipca 2005 r., natomiast nie był w stanie wskazać, co zawierała przesyłka oznaczona nr (...) ze względu na to, iż została ona dostarczona bezpośrednio do salonu, który nie prowadził takiej ewidencji. W konsekwencji organ stwierdził, że w miesiącu czerwcu 2005 r. skarżąca nie mogła posiadać faktur o nr (...) z dnia 28 czerwca 2005 r., nr (...) z dnia 28 czerwca 2005 r., nr (...) z dnia 30 czerwca 2005 r. dokumentujących nabycie trzech samochodów marki (...) i tym samym nie mogła skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w łącznej kwocie (...) w rozliczeniu za miesiąc czerwiec 2005 r. Według organu, podnoszona okoliczność, że Poczta Polska Centrum Usług Pocztowych nie znalazła w dokumentacji pocztowej za okres od dnia 01 do 31 lipca 2005 r. przesyłki poleconej o nr (...), nie przesądza o tym, że dokument ten Spółka otrzymała w miesiącu czerwcu 2005 r. Nie może też wywrzeć oczekiwanego skutku powoływanie się strony na treść załączonych do odwołania pism, których nadawcami są Spółki M. i U., jako że w ocenie organu odwoławczego, przedstawione materiały nie potwierdzają, iż w przesyłce oznaczonej nr (...) dostarczonej skarżącej Spółce przez U. mogły znajdować się dwie spośród trzech spornych faktur tym bardziej, że Prezes Spółki D. K. wcześniej stwierdził, iż nie wiedział co ona zawierała. Stąd też dowody wskazujące na to, że faktury z dnia 28 czerwca 2005 r. nr (...) i nr (...) zostały przesłane pocztą kurierską i dostarczone w dniu 29 czerwca 2005 r., natomiast faktura z dnia 30 czerwca 2005 r. nr (...) odebrana została osobiście przez Prezesa Spółki A. są zdaniem organu niewiarygodne i nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Również załączony do odwołania wydruk z ksiąg handlowych wskazujący datę księgowania faktur na dzień 04 lipca 2005 r., nie może według organu wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia, dlatego że dokument ten dowodzi jedynie, iż Spółka była w ich posiadaniu w tym czasie. Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz treść art. 86 ust. 10 pkt 1 i art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) organ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na decyzję organu II instancji strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji Spółka zarzuciła naruszenie art. 86 ust. 10 pkt. 1 i art. 109 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 210 § 4, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez dokonanie ustaleń sprzecznie z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, nieuwzględnienie dowodów wynikających z zapisów w księgach handlowych skarżącej za okres objęty kontrolą, bez wskazania szczegółowych przyczyn, dla których odmówiono wiarygodności dowodom wskazanym przez Spółkę, że sporne faktury skarżąca otrzymała w miesiącu czerwcu 2005 r., przy jednoczesnym braku ustalenia przez organ daty otrzymania trzech faktur VAT nr (...) z dnia 28 czerwca 2005 r., nr (...) z dnia 28 czerwca 2005 r. i nr (...) z dnia 30 czerwca 2005 r., które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji obu instancji. W uzasadnieniu Spółka wskazała, że zarówno organ I jak i II instancji nie wykazał w sposób niebudzący wątpliwości, iż sporne faktury skarżąca otrzymała w innym miesiącu niż w miesiącu, w którym je zaewidencjonowała, jak również nie wykazał daty otrzymania przedmiotowych faktur. Istnieje rozbieżność między terminami otrzymania faktur podanymi przez skarżącą a wskazanymi przez organy podatkowe. Strona w tym zakresie powołała się na wyrok NSA z dnia 19 maja 1988 r., sygn. akt I SA/Rz 2041/97, w którym Sąd stwierdził, że to nie podatnik ma udowodnić, iż otrzymał fakturę w innym miesiącu niż ją zaewidencjonował, lecz ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na organie podatkowym. Powołała się również na wyrok NSA z dnia 09 listopada 2001 r., sygn. akt I SA/Lu 148/2001, w którym stwierdzono, że w sytuacji istnienia rozbieżności dotyczących terminu otrzymania faktur, organ kwestionując datę powinien wykazać dowodową datę ich otrzymania, inną niż przyjęta przez podatnika dla rozliczenia podatku. Brak takich ustaleń uniemożliwia kwestionowanie treści deklaracji podatkowej. W ocenie skarżącej, ustalenie istotnej okoliczności w sprawie posiadania czy też nie posiadania spornych faktur w miesiącu czerwcu 2005 r. zostało dokonane w formie przypuszczenia i domniemania, a nie faktu ustalonego w sposób niebudzący wątpliwości. Podstawą decyzji nie mogą być przypuszczenia organu, a jedynie fakty ustalone w sposób pozytywny i niebudzący wątpliwości. Takich cech nie posiada zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. Skarżąca stwierdziła, że nie została jej doręczona przesyłka listowa nr (...) w żadnym terminie, a więc tym bardziej nie otrzymała jej ani w czerwcu ani w lipcu 2005 r. Okoliczność tę potwierdza pismo Poczty Polskiej z dnia 16 listopada 2005 r. nr (...) informujące o niemożliwości doręczenia przesyłki listowej w tym dniu, w którym ją nadano oraz pismo z dnia 30 listopada 2005 r. nr (...). Powyższego faktu nie podważa również treść pisma spółki M. w W. z dnia 07 grudnia 2005 r., albowiem z tego pisma nie wynika, że pismo dotarło do adresata. Zdaniem strony, niedopatrzenie, brak dokładności lub pomyłki po stronie spółki M. w W., co do daty i formy przesłania zakwestionowanych faktur, nie mogą skutkować ujemnymi skutkami po stronie skarżącej tym bardziej, że nie dotyczą one istotnej okoliczności, a mianowicie daty otrzymania przesyłki. Spółka wskazała, że otrzymała przedmiotowe trzy faktury w miesiącu czerwcu 2005 r., dwie pierwsze z datą wystawienia na dzień 28 czerwca 2006 r. dotarły do siedziby Spółki w dniu 29 czerwca 2006 r. przesyłką kurierską. Dowodem potwierdzającym tę okoliczność jest faktura VAT wystawiona przez U. sp. z o. o. w W. na rzecz A. sp. z o. o. w T. z dnia 29 czerwca 2006 r. nr (...) o nr dowodu nadania (...). Odbiór faktury podpisał pracownik Spółki P.W. Trzecia faktura z dnia 30 czerwca 2006 r. została odebrana osobiście w tym samym dniu z M. przez Prezesa Zarządu Spółki A. D.K. podczas jego pobytu w W. w M. Zdaniem skarżącej, brak było podstaw do odmówienia wiarygodności wskazanym dowodom. Odnosząc się do pisma Prezesa Spółki A. D. K. z dnia 25 stycznia 2006 r., strona podała, że pismo to sporządzone było niezwłocznie po otrzymaniu pisma Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia 23 stycznia 2006 r. W dacie sporządzenia tego pisma D.K. nie miał możności ustalenia, co zawierała wymieniona przesyłka, albowiem była ona adresowana bezpośrednio do innej jednostki Spółki w T. przy ul. (...), znacznie odległej od jednostki położonej w T. przy ul. (...). Okoliczność, że w dacie sporządzenia pisma z dnia 25 stycznia 2006 r. Prezes Spółki nie wiedział, co zawiera przesyłka o numerze (...) nie oznacza, iż nie zawierała ona - jak się później okazało po przeprowadzeniu rozmowy ze stosownym pracownikiem - dwóch faktur z dnia 28 czerwca 2005 r. Zdaniem skarżącej, dla należytego wyjaśnienia sprawy w tym zakresie, zachodziła konieczność przesłuchania pracownika odbierającego przesyłkę, czego organy podatkowe nie uczyniły. Okoliczność doręczenia dwóch faktur z dnia 28 czerwca 2005 r. w przesyłce kurierskiej z dnia 28 czerwca 2005 r. potwierdza treść faxu od M. sp. z o. o. w W. z dnia 15 marca 2006 r., jak również pismo U. sp. z o. o. w W. z dnia 16 marca 2006 r. Strona podniosła, że z pisma Poczty Polskiej z dnia 30 listopada 2005 r. nr (...) wynika, iż w dokumentacji pocztowej za okres od dnia 01 do 31 lipca 2005 r. nie natrafiono na ślad przesyłki poleconej o nr (...), nadanej dnia 30 czerwca 2005 r. przez M. Powyższy dokument uwiarygodnia twierdzenie skarżącej, że zakwestionowane faktury dotarły do Spółki w miesiącu czerwcu 2005 r. Spółka wskazała, że faktury nabycia samochodów wpływały do salonu w T. przy ul. (...) i nie były odnotowywane w dzienniku korespondencyjnym. Pracownik salonu natomiast wpisywał na fakturach datę, w której otrzymywał faktury z księgowości po ich zaksięgowaniu w księgach handlowych Spółki. Tak więc data 05 lipca 2005 r. widniejąca na zakwestionowanych fakturach nie jest datą otrzymania faktur przez Spółkę. Zdaniem skarżącej, organy podatkowe z naruszeniem przepisów procedury nie wyjaśniły należycie sprawy, nie udowodniły, że zakwestionowane faktury Spółka A. otrzymała w innym miesiącu niż je zaewidencjonowała. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta narusza przepisy postępowania podatkowego. Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy zasadne jest rozstrzygnięcie organów podatkowych w przedmiocie określenia Spółce A. w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2005 r. kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości (...) oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości (...), na skutek przyjęcia przez organy podatkowe, że skarżącej nie przysługuje w rozliczeniu za wymieniony okres rozliczeniowy prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z dwóch faktur z dnia 28 czerwca 2005 r. i jednej z dnia 30 czerwca 2005 r. wystawionych przez M. sp. z o. o. w W. Organy uznały bowiem, że skarżąca nie otrzymała wymienionych faktur w miesiącu czerwcu 2005r. Zdaniem natomiast strony skarżącej, sporne faktury były w jej posiadaniu w miesiącu czerwcu 2005 r., zatem Spółka miała prawo do obniżenia podatku należnego za ten miesiąc. Na podstawie art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. W myśl tego przepisu, otrzymanie faktury przez podatnika oznacza zatem zarówno powstanie prawa podatnika do odliczenia podatku, jak również wyznacza moment, począwszy od którego możliwe jest zrealizowanie tego prawa przez podatnika. Decydujące znaczenie – dla powstania prawa do odliczenia i terminu jego realizacji – ma data otrzymania faktury. Organy podatkowe przyjęły, że skarżąca nie otrzymała faktur w miesiącu czerwcu 2005 r., bowiem nie potwierdzają tego wyjaśnienia jej kontrahenta – Spółki M. złożone w trakcie postępowania kontrolnego prowadzonego przez Naczelnika Pierwszego (...) Urzędu Skarbowego w W. Z ustaleń tych bowiem wynika, że trzy sporne faktury zostały przesłane za pośrednictwem poczty w jednej przesyłce pocztowej oznaczonej nr (...), nadanej w dniu 30 czerwca 2005 r. Ponadto wyjaśnienia Poczty Polskiej Centrum Usług Pocztowych z dnia 16 listopada 2005 r. jednoznacznie wskazują, że przesyłka nadana w Warszawie w dniu 30 czerwca 2005 r. nie mogła dotrzeć do adresata w T. tego samego dnia. Organ nie dał również wiary, aby faktura z dnia 30 czerwca 2005 r. została osobiście odebrana w firmie M. w tym dniu przez Prezes Spółki D. K. w związku z pobytem w siedzibie kontrahenta na szkoleniu. Ustalono bowiem, że szkolenie miało miejsce w dniu 01 lipca 2005 r., a nie w dniu 30 czerwca 2005 r. W ocenie Sądu, organy podatkowe nienależycie ustaliły stan faktyczny dotyczący otrzymania przez Spółkę A. faktur z dnia 28 i z 30 czerwca 2005 r. W przeprowadzonym postępowaniu organy nie wykazały w sposób niebudzący wątpliwości, iż sporne faktury skarżąca otrzymała w innym miesiącu niż w miesiącu czerwcu 2005 r., w którym je zaewidencjonowała. Zgromadzone w trakcie postępowania dowody nie pozwalają stwierdzić kiedy skarżąca otrzymała faktury i tym samym jednoznacznie wykluczyć, że fakt ten nie miał miejsca w miesiącu czerwcu 2005 r., jak podnosi Spółka. Zauważyć należy, że wydając decyzje organy I jak i II instancji oparły się na wyjaśnieniach kontrahenta skarżącej – M. sp. z o. o. w W. Spółka ta podała, że w dniu 30 czerwca 2005 r. przesłała stronie skarżącej trzy faktury w przesyłce pocztowej o nr (...). Powyższe wyjaśnienia nie znajdują jednak potwierdzenia w informacji udzielonej przez Pocztę Polską Centrum Usług Pocztowych w piśmie z dnia 30 listopada 2005 r. (k. 79 akt administracyjnych). Podano w nim bowiem, że w dokumentacji pocztowej za okres od dnia 01 lipca 2005 r. do dnia 31 lipca 2005 r. nie natrafiono na ślad przesyłki poleconej o nr (...) dla Spółki A. Należy mieć w tym zakresie również na uwadze wyjaśnienia z dnia 16 listopada 2005 r., zgodnie z którymi Poczta Polska Centrum Usług Pocztowych nie potwierdziła, aby doręczenie przesyłki listowej zarówno zwykłej jak i poleconej relacji W.-T. możliwe było w dniu, w którym ją nadano (k. 76 akt administracyjnych). Zatem, jeśli nie ma możliwości doręczenia przesyłki relacji W.-T. w ciągu jednego dnia, a w dokumentacji pocztowej za okres od dnia 01 lipca 2005 r. do dnia 31 lipca 2005 r. nie natrafiono na ślad przesyłki poleconej o nr (...) dla Spółki A., to argumentacja kontrahenta skarżącej – M. powinna podlegać dokładniejszej weryfikacji przez organy podatkowe. Skoro Poczta nie potwierdza doręczenia przesyłki z dnia 30 czerwca 2005r. o nr (...) w okresie od dnia nadania do 31 lipca 2005 r., to ustalenia wymaga, czy rzeczywiście taka przesyłka została doręczona stronie skarżącej. Zdaniem Sądu, przedwczesne jest twierdzenie organów, że sporne faktury wysłane zostały skarżącej przez Spółkę M. przesyłką o nr (...) w dniu 30 czerwca 2005 r. bez ustalenia, czy i kiedy przesyłka ta została stronie doręczona. W przypadku, gdy nie można wykazać, że przesyłka o ww. numerze została w ogóle doręczona skarżącej, brak jest podstaw do twierdzenia, że faktury zostały przekazane drogą pocztową. Skoro organy przyjmują za wiarygodne, że faktury zostały wysłane przesyłką w dniu 30 czerwca 2005 r., to są obowiązane udowodnić, że taka przesyłka rzeczywiście została doręczona adresatowi. Powinny również ustalić, w jakim dniu miało to miejsce. W przeciwnym razie wątpliwości w niniejszej sprawie budzi,czy przesyłka nadana w dniu 30 czerwca 2005 r. zawierała faktury z dnia 28 i z 30 czerwca 2005 r. wystawione przez Spółkę M. i została doręczona skarżącej Spółce. Podkreślić należy, że bezsporne jest, iż z wydruku z ksiąg rachunkowych wynika data księgowania wymienionych faktur na dzień 04 lipca 2005 r. Jeżeli zatem rzeczywiście wymienione faktury byłyby wysłane pocztą w dniu 30 czerwca 2005 r., a zaksięgowane w dniu 04 lipca 2005 r., to poczta potwierdziłaby fakt doręczenia przesyłki o nr (...) w pierwszych dniach lipca, jednakże takiego dowodu brak. Ustosunkowując się do stanowiska strony skarżącej należy stwierdzić, że organy nie wykazały, że w przesyłce kurierskiej wysłanej dnia 28 czerwca 2005 r. rzeczywiście nie znajdowały się dwie faktury z dnia 28 czerwca 2005 r., które jak wywodzi skarżąca zostały jej dostarczone w dniu następnym. O istnieniu takiej przesyłki informuje pismo U. sp. z o. o. w W. z dnia 16 marca 2006 r. (k. 109 akt administracyjnych). Organy w związku z tą przesyłką obowiązane były przeprowadzić stosowne postępowanie w celu ustalenia, jakie dokumenty wpłynęły do Spółki we wskazanej dacie, kto je odbierał oraz czy na pewno nie były to dwie faktury z dnia 28 czerwca 2005 r. Dopiero wykluczenie, że przesyłka z dnia 28 czerwca 2005 r. nie zawierała spornych faktur będzie stanowić podstawę do przyjęcia, że skarżąca nie otrzymała ich w dniu 29 czerwca 2005 r. w ramach przesyłki kurierskiej. Powyższe jest istotne z uwagi na brak potwierdzenia, że przesyłka o numerze (...) została doręczona stronie skarżącej, a ponadto ze względu na treść pisma z dnia 15 marca 2006r. (k. 110 akt administracyjnych), w którym M. poinformowała, że faktury są przesyłane listami poleconymi i priorytetowymi, a także przesyłką kurierską. Odnosząc się natomiast do argumentacji dotyczącej trzeciej faktury z dnia 30 czerwca 2005 r. przekazanej - zdaniem Spółki - Prezesowi Zarządu D.K.podczas jego pobytu w W. w firmie M., należy wskazać, że organy podatkowe również nie wykazały, aby nie mogło być to w dniu 30 czerwca 2005 r. Stwierdzenie, że spotkanie dealerów M., w czasie którego faktura miała być przekazana odbywało się dzień później, tj. w dniu 01 lipca 2005 r. nie jest wystarczającą argumentacją na poparcie postawionej przez organy tezy. Organy powinny zwrócić się do D.K. o wskazanie kto ze strony firmy M. wydał jemu fakturę z dnia 30 czerwca 2005 r. Następnie przesłuchać osoby zatrudnione w Spółce M. na okoliczność, czy potwierdzają fakt wydania w dniu 30 czerwca 2005 r. Prezesowi Zarządu Spółki A. D.K. wymienionej faktury. Zauważyć należy, że M. w ww. piśmie z dnia 15 marca 2006r. wskazała, że "zdarzają się przypadki odbioru osobistego" faktur przez kontrahentów (k. 110 akt administracyjnych). Zdaniem Sądu, organy prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie naruszyły podstawowe zasady postępowania podatkowego, tj. wynikającą z art. 122 Ordynacji podatkowej zasadę prawdy obiektywnej, zgodnie z którą w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym oraz wynikającą z art. 191 tej ustawy zasadę swobodnej oceny dowodów, w myśl której organy podatkowe oceniają na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Ponadto, naruszono wymóg postępowania dowodowego wynikający z art. 187 § 1 ww. ustawy, na podstawie którego organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organ zatem powinien podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie całego materiału dowodowego, a następnie rozpatrzyć tak zebrany materiał dowodowy. Reasumując, Sąd w niniejszej sprawie nie przesądza, w jakiej dacie skarżąca Spółka otrzymała sporne faktury i tym samym, w którym konkretnie miesiącu nabyła prawo do obniżenia podatku należnego w rozumieniu art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Kwestia ta jest do ustalenia w trakcie ponownie przeprowadzonego postępowania podatkowego. Sąd stwierdza natomiast, że w niniejszej sprawie organy podatkowe naruszyły podstawowe zasady postępowania poprzez nienależyte zebranie materiału dowodowego oraz wadliwą jego ocenę. W konsekwencji zaskarżona decyzja podlega uchyleniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 cytowanej ustawy Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości. O kosztach sądowych rozstrzygnięto na podstawie art. 200 tej ustawy. Do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, tut. Sąd zaliczył koszty postępowania kasacyjnego, stosownie do stanowiska wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 09 marca 2007r. sygn. akt I FSK 58/07 wydanym ze skargi kasacyjnej Spółki A.