I SA/Bd 254/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka - Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M-S sp. z o.o. w T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M-S sp. z o.o. w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy Wraz ze skargą Spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy. Konieczność częściowego zwolnienia od kosztów sądowych uzasadniła swoją złą sytuacją finansową. W następstwie toczącego się względem ubiegającej postępowania egzekucyjnego wierzytelności, rachunek bankowy oraz ruchomości zostały zajęte, a termin licytacji wyznaczono na 12 kwietnia 2011 r. Jak wynika z formularza PPPr wnioskująca z działalności gospodarczej uzyskała za ostatni rok obrotowy zysk wynoszący 20199,81 zł, zaś na koncie bankowym nie posiada żadnych środków pieniężnych, natomiast kapitał zakładowy Spółki oszacowano na 704275,15 zł, a wartość środków trwałych na 34220,51 zł. W sprawie zważono, co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem i ma zastosowanie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Wymóg ponoszenia kosztów sądowych nie stanowi ograniczenia prawa do sądu i jest usprawiedliwiony koniecznością zapewnienia właściwego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Prawo pomocy, przewidziane w przepisach dotyczących kosztów sądowych, wywodzi swą genezę z tzw. prawa ubogich, określanego też prawem ubóstwa lub nawet prawem wspierania ubogich. Jak trafnie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18. 12. 2008 r. sygn. akt nr I FZ 497/08, prawo pomocy, którego istota polega na zwolnieniu strony postępowania sądowego z ponoszenia kosztów sądowych, nie sprowadza się do likwidacji tych ciężarów w ogóle, bo jest to niemożliwe, lecz jedynie do przeniesienia ich na ogół podatników. Ponadto przyznanie bądź odmowa przyznania prawa pomocy winna zawsze wynikać ze wzajemnej oceny dwóch elementów: 1) kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania, 2) aktualnej kondycji finansowej strony. W niniejszej sprawie z wnioskiem o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych wystąpiła spółka z o.o. Z tej przyczyny zasadnym jest więc odwołanie się do przesłanek wymienionych w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. stanowiącym, że osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ze złożonego wniosku wynika, że Spółka w ubiegłym roku obrotowym uzyskała zysk, a ponadto posiada środki skupione w kapitale zakładowym, majątku lub środkach finansowych w wysokości 704275,15 zł oraz środkach trwałych o wartości 34220,51 zł. Stan taki uzasadnia stwierdzenie, że wnioskująca dysponuje środkami pozwalającymi na uiszczenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, które nie są wygórowane, gdyż na obecnym etapie ograniczają się do wpisu od skargi wynoszącego 500 zł. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art.258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.