I SA/Bd 255/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) asesor WSA Joanna Ziołek Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2024 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu z dnia 12 lutego 2024 r. nr BDSPB02-43/2024 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę M. D. (dalej także Skarżący) złożył wniosek o udzielenie pomocy finansowej dla podmiotu prowadzącego działalność w zakresie skupu zbóż lub obrotu zbożami do zakupionej kukurydzy niepoddanej procesowi suszenia. Rozpatrując wniosek Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR, Agencja) we [...] decyzją z dnia [...] r. odmówił przyznania stronie pomocy finansowej. Organ wskazał, że oryginały dostarczonych przez stronę faktur nie dotyczyły "kukurydzy mokrej" a także zauważył niezgodność przedłożonych kopii faktur z oryginałami. Organ w tym zakresie stwierdził rozbieżności pomiędzy kopiami faktur załączonych do wniosku, potwierdzających nabycie kukurydzy niepoddanej procesowi suszenia w okresie od [...] r. do dnia [...] r. a oryginałami tych faktur. W szczególności organ stwierdził, że kopie faktur zawierały opis "kukurydza mokra", natomiast oryginały tych samych faktur wskazywały tylko na "kukurydzę", bez żadnego dookreślenia. W odwołaniu Skarżący stwierdził, że spełnia wszystkie kryteria przyznania wnioskowanej pomocy, wskazane w § 13zzc ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – dalej: "rozporządzenie". Wyjaśnił, że podczas przygotowywania dokumentów przez pracownika firmy kontaktowano się z infolinią ARiMR w sprawach związanych z przygotowaniem wniosku o pomoc oraz jego załączników. Uzyskano wtedy informację, że dokumenty dotyczące zakupu kukurydzy muszą wskazywać, że jest to kukurydza niepodlegająca procesowi suszenia, czyli mokra, a jeśli brak tego zapisu - należy te dane uzupełnić. Strona wskazała, że z uwagi na to, że firma zajmowała się skupem wyłącznie mokrej kukurydzy nie było potrzeby wskazywania na dokumentach księgowych odrębnych zapisów dotyczących mokrej i suchej kukurydzy. Inne przepisy w tym zakresie również nie wskazywały na konieczność podziału kupowanego asortymentu, w związku z tym na fakturach widniał tylko zapis "kukurydza". Ponieważ składane były dokumenty wygenerowane przez system księgowy w roku poprzednim, nie było możliwości skorygowania zapisów faktur w tym systemie. W związku z tym osoba przygotowująca dokumentację posiadając informację o konieczności wskazania, że zakup dotyczył kukurydzy mokrej uzupełniła zapis na kopiach dokumentów. Skarżący podkreślił, że wszystkie pozostałe dane na kopiach faktur pozostały zgodne z oryginałami dokumentów, co udowodniono, przedkładając te oryginały. Skarżący wskazał także na przedłożone przez niego faktury za zakup gazu do suszenia kukurydzy, stanowiące dodatkowy, bardzo ważny dowód potwierdzający przesłanki wynikające z faktur oraz umów kupna. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podał, że przepis § 13zzc ust. 5 rozporządzenia jednoznacznie wskazuje, jakie dokumenty muszą być dołączone do wniosku przez wnioskodawcę celem skutecznego ubiegania się przez niego o przyznanie pomocy. Dokumentami tymi są kopie faktur lub ich duplikaty, potwierdzające określone w tym przepisie zdarzenia. W szczególności, zdarzeniem takim jest nabycie mokrej kukurydzy we wskazanym terminie. Przepisy rozporządzenia nie przewidują żadnych innych dokumentów, które mogłyby potwierdzać ten fakt. Ustawodawca nie wskazał nawet na możliwość przedstawienia innych dokumentów księgowych, a wymienił jedynie kopię faktury lub jej duplikat. Nie budzi przy tym żadnych wątpliwości bezwzględna konieczność zgodności kopii faktury z jej oryginałem. Zgodnie z wolą prawodawcy to właśnie z faktury ma wynikać fakt, że towarem, którego zakupu dokonywał wnioskodawca, jest kukurydza mokra, a nie żadna inna. W ocenie organu, gdyby prawodawca dopuszczał możliwość wykazania rodzaju nabywanej kukurydzy w inny sposób, odmiennie sformułowałby wskazany przepis, uwzględniając możliwość przedłożenia również innych dokumentów. Organ wskazał, że nie kwestionuje znaczenia dowodów przedkładanych przez stronę na całym etapie postępowania, ani także nie polemizuje z wnioskami, przedstawianymi przez stronę na podstawie tych dowodów. Pozostaje jednak na stanowisku, że zgodnie z treścią § 13zzc ust. 5 rozporządzenia, obowiązkiem strony było przedstawienie faktury, która jest jedynym przewidzianym przepisami dokumentem potwierdzającym zaistnienie koniecznych do uzyskania płatności okoliczności. Wobec wątpliwości co do wiarygodności przedłożonych wraz z wnioskiem i zmianą do niego kopii faktur, organ I instancji prawidłowo podjął działania zmierzające do ich wyjaśnienia, w szczególności w drodze wezwania do przedstawienia oryginałów faktur. W wyniku tego stwierdzono, że przedłożone kopie nie są zgodne z oryginałami w zakresie podstawowym dla wnioskowanej pomocy, czyli w zakresie rodzaju nabywanego przez wnioskodawcę towaru - kukurydzy. Strona złożyła także wyjaśnienie zaistniałej sytuacji, a także przedłożyła inne dokumenty, mające potwierdzić prawdziwość tych wyjaśnień, a także fakt, że przedmiotem zakupów dokonywanych przez stronę była rzeczywiście kukurydza mokra. Nie kwestionując prawdziwości tych wyjaśnień, organ podkreślił, że kopie faktur przedłożone przez stronę, na których określono (dopisano) rodzaj kukurydzy nie może zostać uznana ze względu na niezgodność z oryginałem faktury, gdyż w tym przypadku miarodajny dla oceny pozostaje jedynie oryginał. W tych okolicznościach Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR uznał, że organ I instancji prawidłowo nie uwzględnił oryginałów faktur, ponieważ dotyczą one kukurydzy, a nie kukurydzy mokrej. Organ jednocześnie podał, że wnioskodawca miał możliwość doprecyzowania rodzaju nabywanego towaru, objętego fakturą, w sposób przewidziany w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług. Ustawa ta przewiduje wystawianie w określonych przypadkach faktur korygujących, a także, dla przypadku zaistniałego w niniejszej sprawie, noty korygującej, określonej w art. 106k ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – dalej: "u.p.t.u.". W ocenie organu, jakakolwiek ingerencja w wynikającą z przepisów treść faktury, w sposób nieprzewidziany przepisami prawa, dyskwalifikuje dany dokument jako "fakturę", również w rozumieniu przepisów rozporządzenia. Mając na uwadze powyższe, Dyrektor stwierdził, że wnioskodawca w przedmiotowej sprawie nie spełnił podstawowego warunku wskazanego w § 13zzc ust. 5 pkt 1 rozporządzenia, polegającego na przedłożeniu faktury VAT (jej kopii lub duplikatu) potwierdzającej nabycie mokrej kukurydzy od dnia [...] r. do dnia [...] r. W ocenie organu II instancji, decydujący wpływ na rozstrzygnięcie sprawy miał istotny błąd strony, polegający na braku skorygowania faktur, przedstawianych organowi. Wobec zaniechania właściwej korekty, przedłożone faktury nie spełniały wymogów wynikających z przywołanych powyżej przepisów, a więc nie mogły zostać uznane. Brak wymaganych faktur uniemożliwiał z kolei przyznanie wnioskowanej pomocy, bez względu na inne przedstawione przez stronę dowody. Z tego też względu, zdaniem organu, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje również argumentacja w zakresie faktur obejmujących zakup gazu. W skardze strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we [...] zarzucając naruszenie: 1) art. 80 k.p.a. przez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji błędnie utrzymującej w mocy decyzję o odmowie przyznania pomocy; 2) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy brak podstaw do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji; 3) § 13zzc ust. 2 i 5 rozporządzenia przez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że: a) jedynie kopie faktur VAT lub ich duplikaty są jedynymi dokumentami służącymi skutecznemu ubieganiu się o udzielenie pomocy, o której mowa w § 13zzc ust. 1 rozporządzenia; b) to właśnie z faktury ma wynikać fakt, iż towarem, którego zakupu dokonywał wnioskodawca jest kukurydza mokra a nie żadna inna. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że w oświadczeniu złożonym przed organem I instancji wyjaśnił, iż na przedstawionych wcześniej kopiach faktur zostało dopisane słowo "mokra" wyłącznie dlatego, aby było jasne, że kukurydza była mokra, a nie sucha, zaś w programie informatycznym, w którym obsługiwane są faktury widniało jedynie słowo: "kukurydza" bez wyszczególnienia, czy jest to kukurydza mokra czy sucha. Od września 2023 r. w programie wprowadzono stosowną zmianę. W ocenie Skarżącego, już z na tym etapie postępowania jego wyjaśnienia powinny zostać uznane przez organ za wystarczające dla pozytywnego załatwienia sprawy, ponieważ samo słowo "kukurydza" nie wyklucza, że ziarno nie jest mokre. Powołując się na informacje uzyskane od pracownika ARiMR Skarżący wskazał, że wynikało z nich, iż wystarczające będzie dokonanie stosownego dopisku na fakturze. Z treści przytoczonych przez stronę wyjaśnień nie wynika bowiem, że pracownik infolinii poinformował producenta, iż konieczne jest sporządzenie korekty faktury, a jedynie "uzupełnienie". Nie można więc przyjąć, że Skarżący na tym etapie powinien wystawić faktury korygujące. O takiej konieczności w trakcie postępowania przed organem I instancji producent również nie został poinformowany. W ocenie strony, za niekompletne informacje udzielone przez pracownika infolinii ARiMR odpowiada organ. Ponadto, przepisy rozporządzenia nie wskazują wprost, jaki zapis powinien się znaleźć na kopii lub odpisie faktury. Rozporządzenie nie wymaga przedłożenia oryginału faktury, stąd usprawiedliwione było przekonanie, iż zasadne jest dokonanie zapisku na kopii faktury. Nieprawidłowy jest więc argument organu II instancji, że "przepisy rozporządzenia nie pozostawiają przy tym organom ARiMR żadnej swobody decyzyjnej co do rozstrzygnięcia spraw wnioskodawców, którzy nie spełniają wszystkich warunków określonych dla uzyskania pomocy", skoro przepisy ww. rozporządzenia są nieprecyzyjne. Skoro z treści faktur wynikało, że producent dokonał zakupu kukurydzy, zaś z pozostałych okoliczności wynika wprost, że była to kukurydza mokra, brak było podstaw do odmowy przyznania płatności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – dalej: "p.p.s.a." – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we [...] z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej Skarżącemu jako podmiotowi prowadzącemu działalność w zakresie skupu zbóż lub obrotu zbożami. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Wskazać należy, że podstawie złożonego wniosku i zmiany do niego Skarżący ubiegał się o przyznanie pomocy finansowej dla podmiotu prowadzącego działalność w zakresie skupu zbóż lub obrotu zbożami w związku z nabyciem w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r. od określonej kategorii producentów kukurydzy, która nie została poddana procesowi suszenia (kukurydzy mokrej). Spór sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zasadną była odmowa przyznania tej pomocy finansowej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał na przewidziane obowiązującymi przepisami przesłanki przyznania wnioskowanej pomocy. W toku postępowania organ analizując wniosek Skarżącego wskazał, że nie zostały spełnione warunki w zakresie załączenia do wniosku kopii faktur VAT lub ich duplikatów potwierdzających nabycie mokrej kukurydzy od dnia [...] r. do dnia [...] r. Kwestionując to rozstrzygnięcie organu Skarżący wskazuje na nieprawidłowości przeprowadzonego postępowania dowodowego. Przede wszystkim zarzuca, że organy dokonały wadliwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i nie wzięły pod uwagę dowodów innych niż faktury VAT dokumentujące nabycie kukurydzy mokrej. Zasadnicze warunki przyznania pomocy, o którą wystąpił Skarżący przewidują przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zgodnie z § 13zzc ust. 1 rozporządzenia w 2023 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, podmiotowi prowadzącemu działalność w zakresie skupu zbóż lub obrotu zbożami: 1) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu; 2) który nabył od dnia 15 września 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. od producenta rolnego będącego producentem kukurydzy, któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, kukurydzę, która nie została poddana procesowi suszenia, zwaną dalej "mokrą kukurydzą"; 3) który poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku kukurydzy spowodowanej agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy. Ponadto w myśl § 13zzc § 2 rozporządzenia pomoc ta jest przyznawana: 1) na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 1, złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę tego podmiotu na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym na jej stronie internetowej; 2) w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 7 i 8. Wniosek taki stosownie do § 13zzc ust. 3a rozporządzenia składa się raz do dnia 30 października 2023 r., a ponadto jak wymaga tego § 13zzc § 5 rozporządzenia dołącza się do niego kopie faktur VAT lub ich duplikaty potwierdzające: 1) nabycie mokrej kukurydzy od dnia 15 września 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r.; 2) sprzedaż kukurydzy po dniu 15 marca 2023 r. Jak wskazał organ, wobec wątpliwości co do rzetelności załączonych do wniosku faktur wystąpił do Skarżącego o złożenie wyjaśnień, usunięcie braków wniosku, w tym dostarczenie oryginałów faktur dokumentujących nabycie kukurydzy mokrej. Analiza treści faktur wykazała wystąpienie rozbieżności pomiędzy kopiami faktur załączonych do wniosku, potwierdzających nabycie kukurydzy niepoddanej procesowi suszenia w okresie od 15 września 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. od producenta rolnego będącego producentem kukurydzy a fakturami (kopiami) w ich pierwotnej postaci. Ustalono, że kopie faktur zawierały opis "kukurydza mokra", natomiast w pierwotnej postaci te same kopie faktur wskazywały tylko na "kukurydzę", bez żadnego dookreślenia. Znalazło to potwierdzenie w oświadczeniu Skarżącego, który stwierdził, że przedmiotem nabycia była kukurydzą mokrą, na co wskazują dostarczone do faktur umowy kupna, a ponadto wyjaśniając rozbieżności podał, że na przedstawionych wcześniej kopiach faktur zostało dopisane słowo "mokra" tylko dlatego, by było to jasne, że kukurydza była mokra, a nie sucha. W programie informatycznym, w którym obsługiwane są faktury, domyślnie ustawione było słowo "kukurydza", bez wyszczególnienia na "suchą" i "mokrą". Od września 2023 r. w programie dokonana została stosowna zmiana. Rozbieżności w określeniu przedmiotu transakcji potwierdza także porównanie faktur, których skany znajdują się na załączonej do akt sprawy płycie CD. W ocenie Sądu stan faktyczny przyjęty w zaskarżonej decyzji jest prawidłowy i nie budził wątpliwości. Poza sporem pozostaje uznanie przez organ, że w treści faktur wystąpiły rozbieżności. Skarżący podkreśla, ze w świetle uzyskanej informacji telefonicznej dokonał uzupełnienia danych na fakturze. Zaznaczył, że przepisy rozporządzenia się wskazują w precyzyjny sposób jaka ma być treść faktury w odniesieniu do przedmiotu transakcji, a ponadto w art. 106e u.p.t.u. przewiduje możliwość zamieszczania dopisków, przykładowo: "metoda kasowa", "procedura marży - towary używane", "procedura marży - dzieła sztuki" lub "procedura marży - przedmioty kolekcjonerskie i antyki". W związku z powyższym należy przyznać rację organowi, ze przepisy rozporządzenia (§ 13zzc ust. 5) przewidują konkretny wymóg załączenia konkretnie wskazanych dokumentów świadczących o nabyciu kukurydzy mokrej (faktur VAT lub ich duplikatów) do wniosku o przyznanie pomocy. Nie przewidziano także sposobów alternatywnych. Faktura taka musi spełniać wymagania przewidziane w ustawie o podatku od towarów i usług. Prawidłowo zatem organ wskazuje na przepisy tej ustawy dotyczące zawartości faktur VAT i zasad ich korygowania. Jakkolwiek przywołanie w tym zakresie art. 106k u.p.t.u. jest o tyle nieprawidłowe, gdyż w okolicznościach sprawy zastosowanie znaleźć winien art. 106j u.p.t.u. dotyczący faktur korygujących (także w odniesieniu do faktur VAT RR – art. 116 u.p.t.u.), nie zmienia to postaci rzeczy w tym sensie, że błędne jest stanowisko Skarżącego co do możliwości poprawienia treści faktury w sposób jaki dokonał tego w odniesieniu do zakwestionowanych w niniejszej sprawie faktur załączonych do wniosku o przyznanie pomocy finansowej. Nie ma to wpływu na wynik sprawy, gdyż zasadnie organ wskazał na przepisy wspomnianej ustawy podatkowej, jako podstawy do dokonywania korekt faktur, których Skarżący i tak nie zastosował. Błędne jest przy tym stanowisko Skarżącego, że możliwość dokonywania adnotacji na fakturach VAT, co sugeruje on w kontekście zapisów art. 106e u.p.t.u., uzasadnia dokonanie zmian w sposób, w jaki miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Należy podkreślić, że wszystkie rodzaje adnotacji zamieszczanych na fakturach VAT wymienione w art. 106e u.p.t.u., w tym przywołane przez Skarżącego, dotyczą szczególnych procedur rozliczania podatku od towarów i usług i stąd nie mogą stanowić uzasadnienia do stosowania innego rodzaju zapisów w innych celach, jak korygowanie treści faktury. Odnosząc się do naruszenia przepisów postępowania na wstępie podkreślić należy, że zasady prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawach należących do właściwości ARiMR doznają istotnych modyfikacji w porównaniu z unormowaniami Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 10a ust. 1 ustawy z dnia z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2023 r., poz. 1199) jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 79a oraz art. 81. Organ nie dopuścił się przy tym naruszenia zasad przewidzianych w art. 10a ust. 1a ustawy o ARiMR. W ocenie Sądu organy dokonały oceny wszystkich zgromadzonych dowodów we wzajemnym powiązaniu w sposób kompleksowy. Organy nie uchybiły też wynikającej z art. 80 k.p.a. zasadzie swobodnej oceny dowodów. Należy zauważyć, że nie stanowi naruszenia tej zasady fakt, że ocena organu jest odmienna od oczekiwań strony. W tym miejscu podkreślić należy, iż postępowanie dowodowe służy kompleksowemu wyjaśnieniu stanu faktycznego w oparciu o środki o znamionach istotności dowodowej. Postępowanie dowodowe nie jest celem w samym sobie, lecz stanowi poszukiwanie odpowiedzi, czy w określonym stanie faktycznym sytuacja podatnika podpada, czy też nie podpada pod hipotezę (a w konsekwencji i dyspozycję) określonej normy materialnego. Z treści § 13zzc § 5 pkt 1 rozporządzenia jednoznacznie wynika wymóg załączenia do wniosku określonego rodzaju dokumentów potwierdzających nabycie kukurydzy w przewidzianym terminie. Bez wątpienia określono także co ma być przedmiotem nabycia, jako warunek otrzymania pomocy finansowej (kukurydza nie poddana procesowi suszenia, czyli "kukurydza mokra"). Zdaniem Sądu wprowadzenie wymogu wykazania nabycia w konkretny sposób jest uzasadniony z punktu widzenia istoty sposobu postępowania przy udzieleniu pomocy finansowej. Należy zauważyć, że sam Skarżący przyznaje, że dokonał modyfikacji treści faktur przez dopisanie wyrazu "mokra" na kopiach, przy czym nie wykazano, że pracownik infolinii akurat w taki sposób zalecił dokonanie zmian w treści faktur. Skarżący jako podatnik podatku od towarów i usług powinien przy tym znać zasady dokonywania korekt faktur VAT. Również brak dostosowania systemu informatycznego, z którego korzystał Skarżący, nie może tłumaczyć odstąpienia od warunków przewidzianych w tym zakresie w obowiązujących przepisach. W związku z powyższym nie znajdują uzasadnienia zarzuty naruszenia § 13zzc ust. 2 i 5 rozporządzenia, że błędnie organ przyjął, iż dla uzyskania pomocy finansowej, o której mowa w § 13zzc ust. 1 rozporządzenia dokumentami mogącymi zostać załączonymi do wniosku muszą być kopie faktur VAT (lub ich duplikaty). Analogicznie należy odnieść się do zarzutu naruszenia powyższych przepisów w odniesieniu do określenia, że towarem ma być "kukurydza mokra a nie żadna inna". Jeśli wszakże pomoc finansowa skierowana została do podmiotów, które m.in. dokonywały nabycia w określonym czasie kukurydzy, która nie została poddana procesowi suszenia, zwanej "mokrą kukurydzą" (§ 13zzc § 1 pkt 2 rozporządzenia), to nie można zakładać, że załączone do wniosku dokumenty (kopie faktur) mające służyć weryfikacji okoliczności pozwalających na przyznanie pomocy finansowej ze środków budżetowych nie muszą odpowiadać jednoznacznie określonym wymogom, także co do określenia towarów będących przedmiotem nabycia. Wobec niezasadności podniesionych w skardze zarzutów, mając na uwadze, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.