I SA/Bd 256/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 lutego 2025 r. nr 0401-IOV1.4103.16.2024 w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za sierpień 2021 r. postanawia: odrzucić skargę Skarżący pismem z dnia 9 kwietnia 2025 r., nadanym za pośrednictwem adresu do doręczeń elektronicznych organu podatkowego, złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 lutego 2025 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za sierpień 2021 r. Z treści przedłożonych do sprawy dokumentów wynika, że skarga ta została wniesiona poprzez usługę doręczenia elektronicznego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, co oznacza, że ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej także jako: "p.p.s.a."). Stosownie do treści tego przepisu, Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Warunkiem rozpoznania sprawy przez Sąd jest zatem skuteczne wniesienie skargi. Kwestia skutecznego wniesienia skargi przez stronę stała się przedmiotem rozważań w rozpoznawanej sprawie, bowiem – jak wynika z przedłożonych akt sprawy – skarga na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 lutego 2025 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za sierpień 2021 r. została złożona za pośrednictwem usługi doręczenia elektronicznego. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Podkreślenia wymaga, że wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z treści art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. Definicja elektronicznej skrzynki podawczej została zawarta w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm.; dalej także jako: "u.i.d.p."). Pod pojęciem tym ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 u.i.d.p. ustawodawca wskazał, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci internet. Zgodnie z art. 16 ust. 1a u.i.d.p. podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, która powinna spełniać standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że elektroniczna skrzynka podawcza spełniająca standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji nie jest tożsama z jakimkolwiek adresem elektronicznym (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 marca 2025 r., sygn. akt III SAB/Wr 17/24 – opubl. CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skarżący, zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę za pośrednictwem usługi doręczeń elektronicznych, która w sądach administracyjnych jeszcze nie jest dostępna. Stosownie bowiem do treści art. 155 ust. 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 2320; dalej także jako: "u.d.e.") sądy i trybunały, komornicy, prokuratura, organy ścigania i Służba Więzienna są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r. Wskazać należy, że obowiązkiem sądu jest przeanalizowanie dochowania wszystkich reguł wybranego przez stronę trybu (formy) wniesienia skargi. W sytuacji, gdy strona wybiera złożenie skargi w formie dokumentu elektronicznego, to - jak wynika z treści przytoczonych powyżej przepisów - może tego dokonać skutecznie wyłącznie poprzez wniesienie skargi do elektronicznej skrzynki podawczej na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP) organu, za pośrednictwem którego składana jest skarga. Wniesienie skargi do elektronicznej skrzynki podawczej organu powinno zostać potwierdzone przez przesłanie urzędowego poświadczenia odbioru na wskazany przez wnoszącego adres elektroniczny. W rozpatrywanej sprawie wskazany powyżej tryb nie został zachowany. Z akt sądowych wynika, że wniesienie skargi nastąpiło za pośrednictwem adresu do doręczeń elektronicznych organu podatkowego i zostało potwierdzone poprzez wygenerowanie dowodu otrzymania w rozumieniu art. 40 u.d.e. Tym samym, w świetle wymogów wynikających z art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a., brak jest podstaw do uznania, że skarżący skutecznie wniósł skargę do sądu administracyjnego, skoro jej wniesienie nastąpiło za pośrednictwem adresu do doręczeń elektronicznych organu podatkowego, a nie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu udostępnionej na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP). Podobne stanowisko w powyższym względzie jest prezentowane w orzecznictwie sądowym (np. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu: z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 201/25; z dnia 10 marca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 175/25; z dnia 20 marca 2025 r., sygn. akt SAB/Wr 247/25; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 18 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 67/25; postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 244/25 i I SAB/Gl 4/25 - opubl. CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto zauważyć należy, że jak wynika z pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, skarżący został prawidłowo pouczony o terminie oraz trybie wniesienia skargi do sądu, tj. za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej na platformę ePUAP. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skargi.