I SA/Bd 269/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. Z. Z. "M." w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz F. Z. Z. "M." w W. kwotę 5.211 (pięć tysięcy dwieście jedenaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania F. Z. Z. "M." w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r. Pismem z dnia 01 kwietnia 2011 r. strona wniosła o umorzenie postępowania w związku z uwzględnieniem skargi i uchyleniem przez organ zaskarżonej decyzji w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Strona jednocześnie wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego w wysokości określonej właściwymi przepisami, uwzględniając nakład pracy pełnomocnika i wpływ treści skargi na rozstrzygnięcie, co zdaniem skarżącej, uzasadniałoby zasądzenie co najmniej dwukrotnej stawki minimalnej. Pismem z dnia 22 kwietnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. poinformowało, że decyzją z dnia [...] r. nr [...] uwzględniło skargę F. Z. Z. "M." w W. i uchylając zaskarżoną decyzję w całości, przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Mając na uwadze powyższe, organ wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie natomiast do art. 54 § 3 powołanej ustawy, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przedmiotowej sprawie, w związku z uwzględnieniem skargi przez organ i uchyleniem zaskarżonej decyzji w całości w trybie art. 54 § 3 wskazanej ustawy, zaistniały okoliczności skutkujące bezprzedmiotowością postępowania. Za wnioskiem tym przemawia również stanowisko stron, które wniosły o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy w konsekwencji wydanej decyzji z dnia [...] r. nr [...]. Odnosząc się do wniosku strony skarżącej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego w wysokości co najmniej dwukrotnej stawki minimalnej określonej rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez skarb państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), Sąd stwierdza, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie bowiem do § 2 ust. 1 i 2 powołanego rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4 powołanego rozporządzenia. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W świetle zatem powołanych przepisów, Sąd ustosunkowując się do wniosku strony o zasądzenie kosztów ponad stawkę minimalną, zobowiązany jest ocenić zawiłość sprawy oraz wkład pracy reprezentującego stronę pełnomocnika. Konieczne jest zatem uwzględnienie etapu postępowania na jakim znajduje się sprawa, gdyż oczywistym jest, że nieporównywalnie większy będzie nakład pracy pełnomocnika reprezentującego stronę i stającego na rozprawy przed Sądem I instancji i Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym przygotowującego pisma procesowe, niż tego który jedynie sporządził skargę. Znaczenie ma bowiem faktyczny wkład pracy pełnomocnika. Zdaniem Sądu, czynności rzeczywiście dokonane przez radcę prawnego w imieniu strony w toku niniejszego postępowania, pozwalają wyłącznie na zasądzenie stawki minimalnej. Wbrew argumentacji strony, fakt, iż postępowanie sądowoadministracyjne zostało umorzone na skutek uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli, nie oznacza konieczności zasądzenia kosztów w wysokości dwukrotnej stawki minimalnej (por. postanowienie NSA z dnia 11 lipca 2008 r., sygn. akt I OZ 513/08). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 209, art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 powołanej ustawy w zw. z § 2 ust. 1 i 2, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a. i § 6 pkt 6 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Do kosztów zaliczona również została opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz. 1635 ze zm.).