I SA/Bd 29/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz zobowiązania do jej zwrotu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W złożonej do tut. Sądu skardze, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. Argumentując zasadność wniosku skarżący wskazał, że przyznawana dotacja jest w całości wykorzystywana na bieżące wydatki związane z działalnością oświatową w prowadzonej przez skarżącego szkole. Skarżący podkreślił, że wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenie konsekwencjami w postaci obciążenia skarżącego obowiązkiem zwrotu wskazanej w zaskarżonej decyzji kwoty co może spowodować, iż strona zmuszona będzie zaprzestania realizacji części swoich zadań z uwagi na brak środków. W opinii skarżącego zaprzestanie realizacji jakiegokolwiek celu oświatowego, które w znacznej części pokrywane są ze środków własnych organu prowadzącego, nie będzie można naprawić nawet przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak właściwego uzasadnienia wniosku, uzasadnienie go w sposób lakoniczny lub sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Zauważyć należy, że skarżący nie podał żadnych konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, dotyczących jego sytuacji majątkowej, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. Wskazał, jedynie, że przyznawana dotacja jest w całości wykorzystywana na bieżące wydatki związane z działalnością oświatową w prowadzonej przez skarżącego szkole oraz, że wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenie konsekwencjami w postaci obciążenia skarżącego obowiązkiem zwrotu wskazanej w zaskarżonej decyzji kwoty co może spowodować zaprzestania realizacji części zadań strony z uwagi na brak środków. W opinii skarżącego zaprzestanie realizacji jakiegokolwiek celu oświatowego, które w znacznej części pokrywane są ze środków własnych organu prowadzącego, nie będzie można naprawić nawet przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia. Z treści wniosku nie wynika natomiast, jakie skarżący osiąga dochody, jakim majątkiem dysponuje oraz jakie ponosi wydatki. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał istnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Sąd bowiem nie ma kompetencji uwzględniać ani tym bardziej doszukiwać się z urzędu, a więc bez uzasadnienia wniosku, okoliczności decydujących o udzieleniu ochrony tymczasowej. Powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, skarżący powinien chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza ogólnikowe twierdzenia. Ponadto w postanowieniu z dnia 15 października 2014 r. sygn. akt II GSK 2374/14 Naczelny Sąd Administracyjny słusznie stwierdził, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do zwrotu środków dofinansowania pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wskazać też należy, że w rozpatrywanej sprawie kwota zwrotu dotacji wynosi [...] zł, a wysokość dotacji stanowiła kwotę [...] zł. Skoro zatem skarżący nie wykazał w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jego oczekiwaniami. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.