I SA/Bd 318/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2016r. nr [...] w przedmiocie określenia należności przypadającej do zwrotu z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy strona wskazując na art. 61 § 3 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2016r. nr [...] w przedmiocie określenia należności przypadającej do zwrotu z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Skarżący podniósł, że przyznana dotacja była w całości wykorzystywana na bieżące wydatki związane z działalnością oświatową w prowadzonych szkołach. Wskazał, że obciążenie go obowiązkiem zwrotu kwoty tej dotacji spowoduje, iż zmuszony będzie do zaprzestania realizacji części swoich zadań z uwagi na brak środków do dalszego jej prowadzenia. Podniósł, że zaprzestania realizacji jakiegokolwiek celu oświatowego, który w znacznej części pokrywany jest ze środków własnych organu prowadzącego, nie będzie można naprawić nawet przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia. Zaznaczył, że zobowiązanie wykonania zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą szkodę nie tylko dla skarżącego, ale najbardziej ucierpią na tym uczniowie szkół, których w szkołach dziennych i zaocznych jest około 700 oraz nauczyciele i personel administracyjny, łącznie około 80 osób. Skarżący podkreślił, że konieczność zwrotu w trybie natychmiastowym dotacji w wysokości określonej zaskarżoną decyzją spowoduje konieczność zamknięcia szkoły i zaprzestania prowadzenia działalności oświatowej. W piśmie z dnia 19 sierpnia 2016r. skarżący podniósł, że w wyniku wszczęcia przez organ egzekucyjny postępowania egzekucyjnego zajęte zostały jego rachunki bankowe oraz wierzytelność przysługująca skarżącemu od D. N.. Tym samym organ egzekucyjny zajął w całości jedyne źródło dochodu skarżącego, z którego opłaca on wszystkie swoje zobowiązania. Skarżący zaznaczył, że wobec braku źródła dochodu, z którego opłacane są raty leasingowi za budynek w którym prowadzone są zajęcia edukacyjne, leasingodawca z całą pewnością wypowie umowę leasingu, w konsekwencji czego nie będą mogły być dalej prowadzone zajęcia w P. " w B.. Tym samym, szkodę poniesie nie tylko skarżący ale również pond 700 uczniów uczących się we wskazanych szkołach oraz prawie 80 zatrudnionych tam osób. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest więc wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W rozpoznawanej sprawie strona składając wniosek wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołała się na art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazując, że w związku z wydaną decyzją zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wszczęcie działań egzekucyjnych, mogących spowodować konieczność zamknięcia szkoły i zaprzestania prowadzenia działalności oświatowej. Tym samym, szkodę poniesie nie tylko skarżący, ale również pond 700 uczniów uczących się w szkołach prowadzonych przez stronę oraz prawie 80 zatrudnionych tam osób. Sąd rozpatrując wniosek skarżącego na uwadze miał tę argumentację, jak również wysokość należności z tytułu dotacji, podlegającej zwrotowi, która została określona w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2016r. nr [...] w kwocie [...]zł. W tym zakresie Sąd uznał, że nie można wykluczyć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania może doprowadzić do powstania nieodwracalnej szkody nie tylko dla skarżącego, ale również dla uczących się w szkołach uczniów, jak i zatrudnionych tam osób. Sąd ponadto stosownie do art. 133 § 1 p.p.s.a. miał na uwadze całe akta sprawy, w tym dowody przedłożone przez stronę skarżącą w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 32-201 akt sądowych). Wprawdzie nie można utożsamiać przesłanek, od których zależy przyznanie prawa pomocy z przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże możliwa jest ocena okoliczności wskazanych we wniosku strony o przyznanie prawa pomocy pod kątem przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2011r., sygn. akt I FZ 226/11). Dokonując takiej oceny Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie mogą wystąpić ustawowo określone zagrożenia. W tym zakresie Sąd miał na uwadze przedstawione przez skarżącego dokumenty, w tym: 1) odpisy zeznań podatkowych świadczące o wysokości osiągniętego w 2015r. dochodu (184.776,20 zł - skarżący, 27.997,90 zł - żona), 2) wyciągi i wykazy z rachunków bankowych, 3) stan majątkowy, 4) zapisy w księdze podatkowej, deklaracje VAT-7, 5) wyciąg z konta bankowego, 6) kserokopie umów kredytowych, umowy leasingu. Zdaniem Sądu w tym kontekście wykonanie zaskarżonej nieprawomocnej decyzji, w której określono kwotę podlegającą zwrotowi w wysokości 935.171,69 zł, może doprowadzić do realizacji przesłanek wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w zakresie działalności oświatowej (por.: postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 14 lipca 2016r. sygn. akt III SA/Wr 652/16 i WSA w Łodzi z dnia 3 marca 2016r. sygn. akt I SA/Łd 1388/15). W konsekwencji wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji, tut. Sąd miał na uwadze także okoliczność, że nie można wykluczyć negatywnych skutków dla znacznej liczby uczniów, nauczycieli i personelu obsługującego, a które mogą być trudne do odwrócenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.