I SA/Bd 331/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Asesor WSA Ewa Kruppik - Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2008 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2005r. postanowił: 1. umorzyć postępowanie 2. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 191 zł (słownie: sto dziewięćdziesiąt jeden złotych) tytułem zwrotu połowy uiszczonego wpisu sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 03 października 2006r. sygn. akt I SA/Bd 480/06 stwierdził nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru L. B. podatku od nieruchomości za 2005 r. W uzasadnieniu stwierdzono, że organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję, orzekał w sprawie zakończonej prawomocnym i ostatecznym rozstrzygnięciem. W związku z powyższym Sąd uznał, że w sprawie zaszły przesłanki z art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, które upoważniają do zastosowania przepisu art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Na powyższe rozstrzygnięcie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 13 marca 2008r. sygn. akt II FSK 320/07 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Bydgoszczy. W uzasadnieniu zwrócono uwagę na fakt uwzględnienia, przez Kolegium działające w oparciu o przepis art.54 § 2 p.p.s.a., skargi L. B. w całości. Dlatego też postanowieniem z dnia [...] Nr [...] orzekło ono o uchyleniu zaskarżonego postanowienia z dnia [...] Nr [...], uznając jednocześnie o wniesienie w terminie odwołania z dnia [...] Z tej przyczyny Naczelny Są Administracyjny stwierdził,iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając decyzję w dniu [...] Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy N. W. W. z dnia [...] znak [...] w omawianej sprawie zmiany podatku od nieruchomości za 2005 r., nie orzekało w sprawie już zakończonej prawomocnym i ostatecznym rozstrzygnięciem. Tak więc w sprawie rozpatrywanej przez WSA w dniu 3 października 2006 r. nie mogła zaistnieć przesłanka określona w art. 247 § 1 pkt 3 o.p., tj. wydania, opisywanej wyżej ostatecznej decyzji z dnia [...] z rażącym naruszeniem prawa. Zarządzeniem z dnia 02 lipca 2008 r. sporna sprawa została przekazana do rozpoznania na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2008r. Pismem z dnia [...] skarżący L. B. cofnął skargę z dnia [...] i wniósł o umorzenie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, który jednakże może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne w dwóch przypadkach : kiedy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą wyżej wymienione przesłanki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał więc, iż cofnięcie skargi jest dopuszczalne, wobec czego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie w sprawie. O zwrocie połowy uiszczonego przez skarżącego wpisu od cofniętego pisma orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 2 powoływanej ustawy