I SA/Bd 334/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Dudra Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Asesor sądowy Urszula Wiśniewska (spr.) Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi Stanisławy M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. oddala skargę W dniu [...] 2001 r. Stanisława M. złożyła zeznanie podatkowe o wysokości dochodu osiągniętego w 2000 r. PIT-37 rozliczając się wspólnie z małżonkiem i wykazując w odliczeniach od podatku wydatek na wkład mieszkaniowy lub budowlany do spółdzielni mieszkaniowej w kwocie 17.728,44 zł. Następnie w dniu [...] 2002 r. złożona została korekta tego zeznania, w której odliczono od dochodu wydatki mieszkaniowe w kwocie 8.864,22 zł. oraz wykazano nadpłatę w podatku dochodowym w wysokości 212,40 zł. Pismem z dnia [..] 2005 r. uzupełnionym pismem z dnia [..] 2005r. Stanisława M. zwróciła się o zwrot podatku w związku z odliczaniem zakupu mieszkania. W ocenie strony należał się zwrot do kwoty 4.100 zł. Podatniczka podniosła, iż nie zgadza się z rozliczeniem, które jest w Urzędzie Skarbowym, mimo iż została poinformowana, że rozliczenie to jest poprawne. Do wniosku dołączono zaświadczenie ze Spółdzielni Mieszkaniowej "N" w B., że w roku 1999 Stanisława M. dokonała spłaty kredytu i odsetek w kwocie 20.054,90 zł. Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w B. decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. Od decyzji tej złożono odwołanie. Strona podniosła, iż nie zgadza się z treścią rozstrzygnięcia, powtarzając wcześniej podnoszone argumenty. Dołączyła dodatkowo kserokopie faktur na materiały budowlane i wpłat na czynsz i fundusz remontowy z lat 2002 i 2003. Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] 2006r. Nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Stosownie do art. 75 § 2 pkt 1 lit a) wspomnianej ustawy, uprawnienie powyższe przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 (z mocy prawa), jeżeli w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 73 § 2 (zeznanie roczne), wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej. Organ odwoławczy podkreślił, iż z akt sprawy wynika, ze w roku 1999 podatniczka dokonała spłaty kredytu i odsetek w Spółdzielni Mieszkaniowej w wysokości 20.054,90zł. Stosownie zaś do art. 3 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1996 r., Nr 137, póz. 638) przy ustalaniu podstawy obliczenia podatku, podatnik może w latach 1997-1999 odliczyć od dochodu wydatki poniesione na spłatę zadłużenia z tytułu zaciągniętych przez spółdzielnie mieszkaniowe, dodania 31 maja 1992r.kredytów na budownictwo mieszkaniowe. Kwota tych odliczeń w każdym roku podatkowym nie może przekroczyć 19% kwoty stanowiącej iloczyn 70m2 powierzchni użytkowej i wskaźnika przeliczeniowego 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ustalanego do celów obliczania premii gwarancyjnej od wkładów na oszczędnościowych książeczkach mieszkaniowych za III kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy. Dyrektor Izby wskazał, iż wydatek na spłatę kredytu i odsetek do spółdzielni wykazano prawidłowo w zeznaniu podatkowym za rok 1999 jako odliczenie od dochodu. W związku jednak z tym, że dochód podatniczki i małżonka nie był wystarczający do odliczenia całego wydatku, odliczono kwotę 11.190,68zł, a kwota 8.864,22 zł przeszła do odliczenia od dochodu w roku następnym. W zeznaniu podatkowym za rok 2000, złożonym w Urzędzie Skarbowym w dniu [...] 2001 roku, błędnie wykazano odliczenie od podatku w wysokości 3.368,40 zł. Następnie w dniu [...] 2002 roku złożona została korekta zeznania za rok 2000, z poprawnie wykazaną kwotą odliczenia wydatków mieszkaniowych w wysokości 8.864,22 zł od dochodu. Po zmniejszeniu dochodu o tę ulgę podatek wyniósł 0 zł. Pobrane przez płatnika zaliczki wyniosły 212,40 zł. Nadpłata w podatku wykazana w korekcie zeznania została zwrócona podatniczce przez Urząd Skarbowy i stanowiła różnicę między sumą zaliczek pobranych przez płatnika a podatkiem należnym (zaliczki 212,40 zł - podatek 0 zł). Cały wydatek na spłatę kredytu i odsetek do spółdzielni w wysokości 20.054,90 zł został przez stronę odliczony od dochodu w latach 1999 i 2000 i nie przeszedł do odliczenia na lata następne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca podnosi, iż nie zgada się z wydaną decyzją albowiem w jej przekonaniu należy się jej zwrot podatku w innej kwocie niż wyliczona przez organy podatkowe. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego tylko z punktu widzenia jej legalności tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z zm.) wynika zaś, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga nie została uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, o jakim mowa w art. 145 cyt. ustawy, oceniona według kryterium zgodności z prawem, jak wymaga tego przepis art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269). Na wstępie podkreślić należy, iż skarżąca na żadnym etapie postępowania (zarówno administracyjnego jak i sądowego) nie wyjaśniła w sposób jasny i czytelny uzasadnienia dla żądania stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2000r. Analiza skargi, odwołania , wniosku z dnia [...] 2005r. oraz innych pism składanych przez skarżącą prowadzi do wniosku, iż w jej przekonaniu błędnie rozliczono w zeznaniu rocznym ulgę z tytułu spłaty kredytu i odsetek w spółdzielni mieszkaniowej. Kwestionowana jest metoda odliczenia . Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 21 listopada 1996r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ( DZ. U. Nr 137, poz. 638) przy ustalaniu podstawy obliczenia podatku podatnik może w latach 1997-1999 odliczyć od dochodu wydatki poniesione na spłatę zadłużenia z tytułu zaciągniętych przez spółdzielnie mieszkaniowe do dnia 31 maja 1992r. kredytów na budownictwo mieszkaniowe; kwota tych odliczeń w każdym roku podatkowym nie może przekroczyć 19 % kwoty stanowiącej iloczyn 70 m 2 powierzchni użytkowej i wskaźnika przeliczeniowego 1m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego , ustalonego do celów obliczania premii gwarancyjnej od wkładów na oszczędnościowych książeczkach mieszkaniowych za III kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy. Z okoliczności stanu faktycznego wynika, iż w 1999r. skarżąca poniosła wydatek na spłatę zadłużenia z tytułu zaciągniętych przez spółdzielnię mieszkaniową ( do dnia 31maja 1992r. ) kredytów na budownictwo mieszkaniowe w kwocie 20.054, 90 zł. W zeznaniu rocznym za 1999r. odliczono kwotę 11.190,68 zł. Do odliczenia w roku następnym pozostała kwota 8.864,22 zł, która została wykazana w korekcie zeznania rocznego za 2000r. (poz. 104). Dokonując takiego rozliczenia skarżąca w zeznaniach rocznych za 1999r. i 2000r. odliczyła od uzyskanego dochodu całą kwotę wpłaconą do spółdzielni mieszkaniowej. Stosownie do art. 75 § 1ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60) Ordynacja podatkowa, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Stosownie do art. 75 § 2 pkt 1 lit a) wspomnianej ustawy, uprawnienie powyższe przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 (z mocy prawa), jeżeli w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 73 § 2 (zeznanie roczne), wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej. Jeżeli w zeznaniu rocznym za 2000r. (korekta) skarżąca wykazała zobowiązanie podatkowe w prawidłowej wysokości (0) , jak również nadpłata wykazana była w kwocie prawidłowej (212,40 zł) to brak jest podstaw do stwierdzenia nadpłaty albowiem nie miało miejsca wykazanie i wpłata zobowiązania podatkowego nienależnego a otrzymana nadpłata nie była zaniżona. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.