I SA/Bd 377/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Liwacz Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Natalia Nowak po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi V.C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. stwierdził, że odwołanie V. C. (skarżącej) z dnia 15 listopada 2013r. od decyzji z dnia [...] r. Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm., dalej "O.p."). W uzasadnieniu organ podał, że decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. ustalił skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. w kwocie [...] zł. Powyższe rozstrzygnięcie zawierające prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia odwołania w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji zostało doręczone w trybie doręczenia zastępczego w dniu 7 października 2013 r. Zatem 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania zaczął biec w dniu 8 października 2013 r. i upłynął z dniem 22 października 2013 r. Natomiast odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zostało złożone w dniu 15 listopada 2013 r. tj. po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Dodatkowo Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że po rozpatrzeniu przesłanego wraz z odwołaniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził brak przesłanek określonych w art. 162 § 1 i § 2 O.p. i odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W skardze do tut. Sądu strona zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu istotny błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że miała wiedzę i świadomość o prowadzonym przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. postępowaniu podatkowym, a także podpisanie zaskarżonego postanowienia przez osobę nieuprawnioną albowiem Pani mgr B. T. nie jest Dyrektorem Izby Skarbowej w B., a ponadto do przedmiotowego postanowienia nie załączono odpowiedniego pełnomocnictwa uprawniającego do zastępowania w niniejszej sprawie Dyrektora Izby Skarbowej w B. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o wydanie rozstrzygnięcia wskazującego, że odwołanie z dnia 15 listopada 2013 r. zostało wniesione w przewidzianym w ustawie terminie. W uzasadnieniu skargi strona powtórzyła argumentację zaprezentowaną we wniosku o przywrócenie terminu. Ponownie podniosła, że nie otrzymała zawiadomienia o wszczęciu prowadzonego wobec niej przez Dyrektora Kontroli Skarbowej w B. postępowania podatkowego, ani zresztą jakiegokolwiek innego pisma. Podkreśliła, że dopiero w dniu 8 listopada 2013 r. uzyskała pisemną informację o toczącym się postępowaniu, albowiem w tym dniu otrzymała upomnienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. z dnia 24 października 2013 r., z którego wynikało, iż zakończono prowadzone wobec niej postępowanie, w którym ustalono należne zobowiązanie w kwocie [...] zł. Skarżąca wskazała, że wymieniona kwota jest tożsamą z kwotą ustaloną decyzją Dyrektora Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] r., jej mężowi w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. Ponadto podniosła, że ten sam stan faktyczny i prawny leży u podstaw obu postępowań prowadzonych zarówno przeciwko jej mężowi jak i niej. Strona wyjaśniła, że jej mąż złożył odwołanie, tak więc w przypadku wydania rozstrzygnięcia na jego korzyść w obrocie prawnym nie będzie mogła się ostać decyzja wydana w sprawie skarżącej. Taka bowiem sytuacja byłaby niezgodna z zasadą dążenia do ustalenia prawdy obiektywnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie jest poprawność stwierdzenia organu, czy Skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a w sytuacji gdy strona ustanowiła pełnomocnika, pełnomocnikowi. (art. 145 § 2 O.p.). Jak wynika ze znajdującego się aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...]r. , została ona doręczona w trybie doręczenia zastępczego (art. 150 O.p.) w dniu 07 października 2013 r. W świetle powyższych okoliczności termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji liczony zgodnie z zasadami określonymi w art. 12 O.p. upływał z dniem 22 października 2013 r. Natomiast Skarżąca nadała odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia w urzedzie pocztowym w dniu 15 listopada 2013r. Tym samym okoliczność, że Skarżąca w przedmiotowej sprawie wniosła odwołanie z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. nie budzi wątpliwości Sądu. Stosownie do art. 228 § 1 pkt 2 O.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 372/09, LEX nr 786866). Treść art. 228 § 1 pkt 2 O.p. wskazuje wyraźnie, iż stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie - Jacek Brolik, Komentarz do art. 228 ustawy - Ordynacja podatkowa, Wydanie V, LEX 2013. Obowiązek organu odwoławczego określony w przywołanym wyżej przepisie wynika również z istoty zasady trwałości decyzji ostatecznych - art. 128 O.p. Skoro bowiem upłynął termin na wniesienie odwołania od decyzji organu I instancji, to zgodnie z powyższą zasadą decyzja ta jest ostateczna i można wzruszyć ją wyłącznie w trybach nadzwyczajnych, nie zaś w zwykłym trybie odwoławczym. Jak wyżej wskazano z akt przedmiotowej sprawy w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że Skarżąca uchybiła terminowi na wniesienie odwołania. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W konsekwencji w ocenie Sądu Dyrektor Izby Skarbowej w B. miał obowiązek zaskarżonym postanowieniem stwierdzić fakt wniesienia odwołania z uchybieniem terminu do jego wniesienia, nie dopuszczając tym samym do rozpatrzenia odwołania. Odnosząc się natomiast do zarzutu podpisania zakarżonego postanowienia przez osobę nieuprawnioną to wskazać należy , że zostało ono podpisane przez Kierownika Oddziału Podatku Dochodowego od Osób Fizycznych Nieprowadzących Działalności Gospodarczej , wskazanego z imienia i nazwiska, działającego z upoważnienia Dyrektora Izby Skarbowej w B.. Zgodnie z art. 143 § 1 O. p. organ podatkowy może upoważnić funkcjonariusza celnego lub pracownika kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imeniu i w ustalonym zakresie a w szczególności do wydawania decyzji, postanowień i zaświadczeń. Upoważnienie o którym mowa w § 1 może być udzielane również pracownikom izby skarbowej przez dyrektora izby skarbowej ( art. 143 § 2 pkt 2 O.p.) W aktach sprawy znajduje się pisemne upoważnienie dla p. B. T. z którego wynika , że jest ona uprawniona do podpisania zaskarżonego postanowienia (k-209 akt administracyjnych tom 2/2) . Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd oddalił skargę. E. Kruppik – Świetlicka T. Liwacz U. Wiśniewska