I SA/Bd 416/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia 1. odrzucić skargę 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżący J. S. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B., w którym organ stwierdził niedopuszczalność złożonego zażalenia. Jednocześnie skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2012r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania poprzez podpisanie skargi, ewentualne nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 06 czerwca 2012r. Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego upłynął w dniu 13 czerwca 2012r. W zakreślonym terminie, jak również do dnia wydania niniejszego postanowienia brak nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności tj. bada, z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego obarczone jest obowiązkiem spełnienia wymogów formalnych. Skarga wedle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270) dalej p.p.s.a. winna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym i warunkiem formalnym wynikającym z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest podpisanie pisma przez osobę kierującą go do Sądu albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając na uwadze powyższy przepis, należy stwierdzić, iż brak formalny skargi nie został uzupełniony i zachodzi tym samym przesłanka do jej odrzucenia. Jednocześnie w punkcie drugim postanowienia, w odpowiedzi na złożony przez skarżącego wraz ze skargą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. (podobnie NSA w postanowieniach z 8 listopada 2011r I FZ 349/11, postanowieniu z 4 listopada 2011r, postanowieniu z 21 października 2010rII OZ 295/11). Taka sytuacja występuje m.in. gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 ppsa (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Nizgódka - Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz" Zakamycze 2005, s. 596), a więc w sytuacji takiej jak rozważana w przedmiotowej sprawie. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi spełnia powyższą przesłankę. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. Bezzasadność skargi należy bowiem łączyć nie tylko z jej merytoryczną oceną, ale i możliwością jej wniesienia.