I SA/Bd 444/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Liwacz Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant sekretarz sądowy Natalia Nowak po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku od towarów i usług za styczeń 2001 r. i grudzień 2001 r. oddala skargę Pismem z dnia [...]. A. M. (skarżący) wniósł do Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. o umorzenie odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł od zaległości w podatku od towarów i usług za styczeń 2001r. oraz w kwocie [...]zł od zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2001r. a także o wstrzymanie czynności egzekucyjnych do czasu rozpatrzenia wniosku. W uzasadnieniu podatnik zobowiązał się do uregulowania zaległości w podatku od towarów i usług za wyżej wskazane miesiące w łącznej kwocie [...] zł w terminie 30 dni po uprawomocnieniu się decyzji umarzającej odsetki za zwłokę. Wskazał, że środki niezbędne na uregulowanie należności głównej zaległości podatkowych pozyska z pożyczek zaciągniętych w kręgach rodzinnych. Zdaniem podatnika, umorzenie odsetek za zwłokę zakończy prowadzoną od 10 lat sprawę, przyniesie pewną spłatę zaległości podatkowych, przez co Skarb Państwa nie będzie ponosić dalszych kosztów. Jednocześnie zaznaczył, że jedynym składnikiem majątku jaki ma jakiekolwiek odniesienie do wysokości zobowiązania podatkowego, są udziały jakie posiada w spółce "I.-T.", które zostały zajęte przez organ podatkowy w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Aktualnie organ podejmuje starania mające na celu ich sprzedaż. W ocenie podatnika, jako że przedmiotowe udziały są udziałami mniejszościowymi, ich wartość rynkowa jest mniejsza niż wartość księgowa. W konsekwencji ewentualna sprzedaż udziałów nawet jeżeli nastąpi, nie przyniesie takich przychodów, aby pokryć zobowiązanie w całości. Decyzją z dnia [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. odmówił udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań i umorzenia odsetek za zwłokę w żądanym zakresie. Wskutek wniesionego odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w B.decyzją z dnia [...]. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przedstawiając sytuację majątkową podatnika wskazał, że prowadzi on wraz z małżonką wspólne gospodarstwo domowe. Posiada służebność wieczystą w postaci prawa zamieszkiwania na parterze domu mieszkalnego córki, który wcześniej darował jej na podstawie umowy darowizny z dnia [...]. Nie partycypuje w kosztach utrzymania gospodarstwa domowego, a jedynie ponosi wydatki na elementarne potrzeby bytowe, tj. wydatki na leczenie w kwocie [...] zł oraz wydatki związane z zakupem artykułów konsumpcyjnych – [...] zł. Ponadto wraz z małżonką posiada nieruchomość zabudowaną położoną w O. o powierzchni [...] ha o wartości [...] zł. Małżonka uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w "I.-T." Spółce z o.o. w wysokości [...]zł brutto miesięcznie. Źródłem utrzymania podatnika jest dochód w wysokości [...] zł. Ponadto organ ustalił, że podatnik pełni funkcję prezesa w "A." Spółka z o.o. w D., w której posiada [...] udziałów o łącznej wartości [...]zł (Krajowy Rejestr Sądowy stan na dzień 24 stycznia 2014r.). Jest także wraz z małżonką wspólnikiem "I.-T." Spółki z o.o. Oddział w G., w której każdy z nich posiada po [...] udziałów. Organ powołując się na biegłego rewidenta opinię z dnia 14 marca 2013r. wskazał, że udziały podatnika w spółce "I.-Tr." na dzień 31 grudnia 2012r. zostały wycenione na kwotę [...] zł. W zeznaniach o wysokości uzyskanego dochodu (poniesionej straty) PIT-37 za lata 2010-2012 podatnik wykazał dochody z wynagrodzenia za pracę w wysokościach: za 2010r. – [...] zł, za 2011r. – [...] zł, za 2012r. – [...] zł natomiast małżonka podatnika wykazała dochody z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokościach odpowiednio: [...] zł, [...] zł, [...] zł. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zaległości podatkowe wynikają z przeprowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. postępowania kontrolnego w PW "A." A., Ha. i G. M. w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń i grudzień 2001r. Z uwagi na to, że nie odtworzono ewidencji księgowej za wymienione okresy (kserokopii dowodów sprzedaży, potwierdzonych za zgodność z oryginałem duplikatów faktur) zniszczonej w pożarze, decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2001r. w kwocie [...] zł i za grudzień 2001r. w wysokości [...] zł. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy w administracyjnym toku instancji, a wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga została odrzucona postanowieniem z dnia 24 lipca 2006r. Organ odwoławczy podkreślił, że zaległości w podatku od towarów i usług są konsekwencją nieprzestrzegania przepisów prawa podatkowego, a podatnikowi nie zależało na odtworzeniu utraconych dokumentów źródłowych. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że podatnik nie dokonał żadnej wpłaty na poczet przedmiotowych zaległości podatkowych. Nie bez znaczenia, zdaniem organu, pozostaje również fakt, że w trakcie trwania postępowania kontrolnego jak i podatkowego podatnik wraz z żoną cały swój majątek darowali dzieciom bądź wnieśli do spółki z o.o. "I.-T." (rodzinnej). Organ ustalił, że podatnik otrzymał w dniu [...]r. otrzymał od "I.-T." zwrot kwoty [...] zł, którą w dniu [...]. przekazał spółce jako dopłatę do kapitału. Przy czym z ustaleń organu nie wynika, aby podatnik po otrzymaniu zwrotu dopłaty przeprowadzał transakcje polegające na zakupie dóbr o znacznej wartości, udzielaniu pożyczek czy też darowizn, zatem dysponował środkami finansowymi pozwalającymi na uregulowanie zaległości podatkowych oraz odsetek za zwłokę. Dyrektor zwrócił uwagę, że "I.-T." dokonując zwrotu dopłat naruszyła przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przekazując zwrotu dopłat wierzycielowi, pomimo skutecznego zajęcia udziałów. Naruszenie przepisów zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 października 2011r., sygn. akt I SA/Bd 536/11. Organ także zwrócił uwagę, że w dniu [...]., sygn. akt [...] na posiedzeniu o wyjawienie majątku podatnik zeznał, iż firma "I.-T." ma się finansowo świetnie, jednakże nigdy dotychczas nie podjęła uchwały o wypłacie dywidend z zysku spółki, albowiem w pierwszej kolejności otrzymałby ją Urząd Skarbowy a nie udziałowcy. Taka postawa, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, nie świadczy o tym, że podatnik dążył do zapłaty zaległości. Ponadto organ wskazał, że podatnik nie wywiązał się z udzielonego mu wsparcia w postaci rozłożenia zaległości w podatku dochodowym za 2000r. w kwocie [...] zł na 10 kwartalnych rat płacąc jedynie dwie pierwsze raty. Zdaniem organu źródłem pozwalającym na realizację ciążącego na podatniku obowiązku podatkowy są udziały podatnika i jego małżonki w Spółce "I.-T.", których sprzedaż w całości pokryje zaległości podatkowe wraz z odsetkami za zwłokę. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że instytucja umorzenia jest wyjątkiem i stanowi swoiste odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej polegającej na równości i powszechności opodatkowania, która ma zastosowanie gdy przemawia za tym ważny interes podatnika lub interes publiczny. Organ zaznaczył, że podatnik dysponował odpowiednimi środkami finansowymi i był w stanie uregulować zaległości podatkowe, jednakże nie podejmował żadnych działań zmierzających do spłaty zadłużenia, nawet przy udzielonym mu układzie ratalnym. Wyzbywając się majątku dążył świadomie do nieregulowania zaległości oraz uniemożliwiał skuteczna egzekucję. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej podatnik nie przedstawił żadnych okoliczności wyjątkowych, niezawinionych i uzasadnionych ważnym interesem podatnika i interesem publicznym. Zatem wobec braku przesłanek określonych w art. 67 a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) – dalej jako: O.p. organ odwoławczy podtrzymał stanowisko organu I instancji odmawiające umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku od towarów i usług za styczeń i grudzień 2001r. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem podatnik złożył skargę, w której wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości zarzucając jej: - naruszenie art. 187 § 1 O.p. poprzez nieuwzględnienie podnoszonych przez podatnika okoliczności wskazujących na zaistnienie w sprawie interesu publicznego tj. umorzenie odsetek za zwłokę przy jednoczesnej spłacie zaległości, w związku z faktem, że prowadzone równolegle postępowanie egzekucyjne nie przyniesie zaspokojenia roszczeń Skarbu Państwa oraz nieprecyzyjne - wadliwe ustalenia stanu faktycznego sprawy poprzez nieprawdziwe stwierdzenia jakoby darował swej córce dwa domy i posiadał 40 udziałów w spółce "A."" z siedzibą w Sz.; - naruszenie art. 67 § 1 O.p. poprzez oddalenie wniosku na zasadzie dowolności wykraczającej poza ustawowe ramy zasady uznaniowości. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że organ podatkowy oparł swoje rozstrzygnięcie na okoliczności posiadania przez nią zajętych w postępowaniu egzekucyjnym udziałów w spółce z o. o. "I.-T." z pominięciem innych istotnych okoliczności sprawy podnoszonych przez stronę, co stanowi naruszenie art. 187 § 1 O.p., a w konsekwencji art. 67 § 1 pkt 3 O.p. Skarżący uważa, że zasadniczą okolicznością w zakresie rozpatrywania zasadności zastosowania art. 67 § 1 pkt 3 O.p., zwłaszcza w kontekście interesu publicznego, jest kwestia możliwości zbycia tych udziałów. Zdaniem skarżącego zajęte w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego udziały stron, mimo ich znaczącej wartości są "niesprzedawalne". Wskazał, że posiada w spółce z o. o. "I.-T." udziały mniejszościowe, nieuprzywilejowane. Oczywistym jest więc, że pozyskanie nabywcy na omawiane udziały, w cenie ustalonej w oparciu o wycenę biegłego jest praktycznie niemożliwe, na co wskazują zasady doświadczenia życiowego. Zainteresowanym nabyciem zajętych udziałów, z uwagi na ich znaczną wartość może być jedynie przedsiębiorca posiadający określone doświadczenie w prowadzeniu działalności gospodarczej, a zatem doskonale zorientowany, który na zakup omawianych udziałów byłby zmuszony wydać sumę nieomal 4 mln zł, nie zyskując w zamian żadnego realnego wpływu na zarządzanie spółką i prowadzenie jej spraw. W konsekwencji - jak podnosi skarżący - nie istnieje realna możliwość zbycia omawianych udziałów, natomiast zupełną pewnością objęte jest twierdzenie, że absolutnie wykluczona jest ich sprzedaż, za cenę satysfakcjonującą Skarb Państwa, czyli wyższą niż kwota, którą strona chce uiścić w przypadku umorzenia odsetek za zwłokę· W ocenie strony skarżącej odmowa zastosowania ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, której towarzyszy zobowiązanie do zapłaty zaległości stanowi naruszenie zasady uznaniowości w tym interesu publicznego w rozumieniu art. 67 § l pkt 3 O.p. Skarżący zarzuca także dokonanie błędnej analizy stanu faktycznego poprzez stwierdzenie, że Strona darowała swej córce dwa domy, podczas gdy był to dokładnie jeden i ten sam dom oraz, że posiada 40 udziałów w spółce "A." z siedzibą w Sz.. W opinii strony darowanie córce domu, która w międzyczasie założyła rodzinę, nie jest żadnym argumentem mającym uzasadnić złą wolę. Skarżący zarzucił organom, że ustaleniu stanu faktycznego sprawy w sposób nieścisły, co miało na celu wykazać fakt dysponowania przez skarżącego jeszcze innym znacznym majątkiem, przez co uzasadnione byłoby podjęte rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd dministracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W oparciu zaś o treść art. 133 § 1 powołanej wyżej ustawy sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy tzn. na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2007r. II GSK 1776/06, LEX 327767 ). Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy organy podatkowe zasadnie odmówiły skarżącemu zastosowania ulgi w postaci umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za styczeń i grudzień 2001r. w kwocie [...] zł oraz [...]zł. Jak wynika ze stanu faktycznego zaległość wynika z podatku od towarów i usług, podatku, który jest podatkiem powszechnym, wielofazowym, proporcjonalnym oraz neutralnym dla podatników. To oznacza, że podatnicy podatku od towarów i usług co do zasady nie ponoszą ciężaru ww. podatku, dzięki przysługującej im możliwości do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. W rezultacie podatek ten płaci konsument. Podatek ten jest dochodem budżetu państwa, co oznacza, że podatnik nie może nim dysponować, jako źródłem finansowania swej działalności. Kwestię ulg w spłacie zobowiązań podatkowych reguluje cyt. ustawa Ordynacja podatkowa. Z treści przepisu art. 67a § 1 O.p. powołanego jako podstawa materialnoprawna zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych : • ważnym interesem podatnika • lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Podkreślenia wymaga fakt, że Ustawodawca poprzez użycie w zacytowanym przepisie sformułowania "może" pozostawił organom prawo do odmowy nawet wówczas, gdy w sprawie zajdą ww. przesłanki w postaci ważnego interesu podatnika czy interesu publicznego. Zatem organ może, ale nie musi umorzyć dług wobec budżetu Państwa. Z powyższego wynika, że umorzenie zaległości podatkowej jest instytucją nadzwyczajną a zasadą jest płacenie podatków, to przypadki, wskazane w art. 67a O.p., powinny posiadać tę samą cechę. Nie można zatem z umorzenia zaległości czynić powszechnie stosowanego środka prowadzącego do zwolnienia od zapłaty podatku. W związku z powyższym obowiązkiem organu, w takich sprawach jest zebranie pełnego materiału dowodowego w zakresie ustalenia sytuacji materialnej podatnika. Jak wynika z treści cyt. przepisu ocenę, czy w konkretnym przypadku zachodzą wyjątkowe okoliczności, wymienione w tym przepisie, pozostawiono organowi podatkowemu. Tak rozumiany przepis prawa skutkuje ograniczeniem kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. Kontrola legalności decyzji w ramach tzw. uznania administracyjnego sprowadza się do badania, czy w procesie dowodowym do tej decyzji organ podatkowy: 1. uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych, mających wskazywać na ważny interes podatnika lub ważny interes publiczny uzasadniający udzielenie ulgi podatkowej; 2. czy w ramach swego uznania nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów. Rolą Sądu w tej sprawie było zatem zbadanie, czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym, tzn. czy organy prawidłowo zebrały materiał dowodowy i rozważyły wszystkie okoliczności , mogące mieć wpływ na wybór możliwości rozstrzygnięcia w zakresie udzielenia bądź odmowy udzielenia wnioskowanej ulgi. Sąd, co należy zaznaczyć, nie ocenia wydanej decyzji z punktu widzenia jej słuszności, stwierdzenie zatem, że w sprawie występują okoliczności odpowiadające takiej lub innej kierunkowej dyrektywie wyboru, może, lecz nie musi prowadzić do rozstrzygnięcia pozytywnego dla strony skarżącej. (por. wyrok NSA z 31 stycznia 2003r. Biul. Skarb. 2004/6/30), gdzie zawarto tezę: "Sąd Administracyjny nie jest więc kolejnym organem w postępowaniu administracyjnym i nie może poddawać ocenie, czy dokonany przez organ administracji państwowej wybór jest słuszny, co oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności (celowości) decyzji administracyjnej". Reasumując należy podkreślić, że organ orzekający w takiej sprawie ma obowiązek działać według zasad wynikających z obowiązywania przepisów cyt. ustawy Ordynacja podatkowa i ocenić wyniki postępowania wyjaśniającego w granicach swobodnej oceny dowodów na podstawie wiedzy i zasad doświadczenia życiowego, wysnuwając z zebranego materiału dowodowego wnioski, logicznie uzasadnione. Ustalenia dotyczące spełnienia przesłanek umorzenia, odnosić się przy tym winny do okoliczności, istniejących w czasie podejmowania decyzji. Co oznacza, że ocenie winna zostać poddana sytuacja skarżącego w okresie podejmowania decyzji przez organ I instancji, w tym wypadku jest to koniec 2013r. Wnioskowanie organu winno być poparte zebraniem pełnego, wyczerpującego materiału dowodowego. Skarżący swój wniosek o umorzenie odsetek uzasadniał niesprzedawalnością zajętych udziałów w firmie I. – T. sugerując, iż kupujący nie będzie miał "żadnego realnego wpływu na zarządzanie spółką i prowadzenie jej spraw". Dlatego zdaniem strony, dla budżetu Państwa korzystniejsza będzie sytuacja, w której organ umorzy odsetki ([...] zł oraz [...] zł) w zamian za co - skarżący natychmiast spłaci [...] zł długu wobec budżetu z tytułu zaległości w podatku VAT za styczeń i grudzień 2001r. Z tego wynika, że skarżący domaga się nieuzasadnionej preferencji dla siebie stawiając organom Państwa tego rodzaju propozycję. Organ w opinii Sądu zebrał wystarczające dowody, pozwalające na ocenę, czy w sprawie zachodzą ustawowe przesłanki, uzasadniające udzielenie wnioskowanej ulgi w postaci umorzenia odsetek od zaległości podatkowej zgodnie z art. 67 a § 1 pkt 3 O.p. Zdaniem organu podatnik nie wykazał, aby w jego sytuacji zaszły nadzwyczajne okoliczności, przez niego niezawinione, które miały wpływ na sytuacje materialną strony. Z takim stanowiskiem organu należy się zgodzić, zważywszy na stan faktyczny, który przedstawia się następująco: podatnik wraz z żoną mieszka u córki (w nieruchomości darowanej córce w roku 2004) i nie partycypuje w kosztach utrzymania, ponosi jedynie koszty leczenia i konsumpcji. Nadal jest zatrudniony w swoich dwóch firmach rodzinnych tj. na ½ etatu w firmie I.– T., w której posiada jako wspólnik [...] udziałów, których wartość została oceniona na dzień 31 grudnia 2012r. [....] zł (k. nr 103 – 117).Organ wskazał, że wartość tych udziałów na dzień 11 grudnia 13 r. wynosi [...] zł – postanowienie SR w Toruniu VII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego – sygn. akt [...]. W tej spółce wraz z żoną wchodzi w skład Rady Nadzorczej. Dodatkowo skarżący pracuje jako Prezes jeszcze w drugiej spółce rodzinnej A. na ¼ etatu, gdzie posiada 20 udziałów o wartości [...] zł. Organy zwróciły uwagę na fakt, że Spółka .I – T. nie wypłacała nigdy dywidend, a po wszczęciu postępowania egzekucyjnego wynagrodzenie skarżącego w tej spółce obniżyło się z [...] zł miesięcznie do [...] zł. Organy ustaliły, że ww. spółka naruszając przepisy wypłaciła skarżącemu w dniu [...]. aż [...] zł w formie dopłat. Zatem skarżący dysponował środkami, które mógł przeznaczyć na spłatę zadłużenia vide wyrok tut. Sądu w sprawie I SA/Bd 536/11 z dnia 19 października 2011r. Podkreślenia wymaga również fakt, że dopiero podczas postępowania mającego na celu wyjawienie majątku strony ustalono, że skarżący posiada jeszcze nieruchomość zabudowaną w O., o pow. [...] ha o wartości [...] zł, która została zajęta podczas egzekucji. Zajęto także udziały w spółce I. – T. o wartości [...] zł. Na uwagę zasługuje fakt, ze skarżący już w marcu 2004r. rozporządzili swym majątkiem na rzecz dzieci jak również na rzecz rodzinnej spółki " I. – T.. Bowiem już w dniu [...]. sprzedali ww. spółce nieruchomości o pow. [...] ha, która jest zabudowana budynkami przeznaczonymi na sklep, Hurtownię, Magazyn z pomieszczeniami paczkami i budynkiem sklepu "M." za kwotę [...] zł. Natomiast pozostały majątek skarżący wraz z małżonką darował swym dzieciom, i tak: 1. synowi A. w dniu [...]. nieruchomość położoną w D. o pow. [...] ha zabudowanej budynkiem mieszkalnym o pow. użytkowej 140 m2;, 2. córce A. w dniu [...]. nieruchomość zabudowaną w miejscowości D. II oraz w dniu [...]. nieruchomość zabudowaną w miejscowości D.I. Natomiast na rzecz swej rodzinnej firmy "I. – T." małżonkowie w formie darowizny w dniu [...]. wnieśli grunty orne o pow. [...] ha, a następnie w dniu [...]r. niezabudowane nieruchomości o pow. [...] ha oraz o pow. [...] ha położone w G.. Te fakty w sposób jednoznaczny wskazują, iż skarżący celowo pozbyli się majątku już w roku 2004 w celu uniknięcia egzekucji. Skarżący przez wszystkie lata od 2001 roku zachowywał bierność stąd powstały odsetki przekraczające wysokość zadłużenia. Mimo, że także dysponował środkami finansowymi po sprzedaży spółce w roku 2004 nieruchomości w kwocie [...] zł oraz po dokonaniu na jego rzecz dopłat w roku 2008 w kwocie [...] zł. Organy podały, że pomimo zawarcia układu ratalnego w roku 2010 skarżący po opłaceniu 2 rat zaprzestał spłaty, tym samym nie wywiązał się z układu. Należy zgodzić się z opinią organu, że w takiej sytuacji nie zachodzi żadna z przesłanek pozwalających na umorzenie zadłużenia zważywszy na majątek posiadany przez podatnika oraz działanie skarżącego, skierowane na świadome nieregulowanie zobowiązań wobec budżetu, pomimo charakteru ww. podatku. Działanie organu było zgodne z procedurą, o której mowa w cyt. ustawie Ordynacja podatkowa. Nie doszło do naruszenia przepisów art. 187 § 1 O.p., w rozumieniu strony poprzez nieuwzględnienie propozycji skarżącego, tj. umorzenie odsetek w wysokości ponad milion złotych za natychmiastowe uregulowanie 900.000,00 zł ustawowego obowiązku w postaci zapłaty podatku VAT - nie było zdaniem Sądu naruszeniem interesu publicznego. Płacenie podatków jest obowiązkiem wszystkich obywateli. Umorzenie zobowiązań jest sytuacją nadzwyczajną stąd przesłanki muszą również posiadać tę cechę. Takiej sytuacji w niniejszej sprawie nie stwierdzono. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił. E. Kruppik – Świetlicka T. Liwacz U. Wiśniewska