I SA/Bd 451/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Dudra Asesor sądowy Urszula Wiśniewska (spr.) Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 03 października 2006 r. sprawy ze skargi Wioletty P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu pojazdu oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2006 Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. nr [...] z dnia [...] 2005r. określającą Wiolecie P. kwotę podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu samochodu osobowego. W uzasadnieniu wskazano, iż w dniu [...] 2004r.Wioletta P. zakupiła na terenie Holandii samochód osobowy marki O. \N dniu [...] 2004r., złożyła deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego. Następnie postanowieniem z dnia [...] 2005r., Naczelnik Urzędu Celnego w B., wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia kwoty podatku od towarów i usług VAT z tytułu importu towaru, a w dniu [...] 2005r., wydał decyzję określającą ten podatek. W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji określającej prawidłową kwotę podatku od towarów i usług VAT należnego z tytułu importu pojazdu, podatniczka wskazała, iż na podstawie art. 560 k.c. odstąpiła od zawartej umowy. Ponieważ jednak sprzedający nie zgodził się na obniżenie ceny, oraz usuniecie wad doszło do zwrotu pojazdu na zasadzie porozumienia miedzy stronami. Podkreśla, iż nie rozporządzała samochodem jak właściciel. W ocenie strony organ pierwszej instancji nie ustosunkował się do przedstawionych dowodów. Wskazała także, iż najmniej istotny w sprawie jest fakt zakupu samochodu gdyż cała rzecz polega na jego zwrocie w związku z tym na barku ustawowych przesłanek importu. Dyrektor Izby Celnej ustosunkowując się do zarzutów odwołania wskazał, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 3) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54 poz. 534), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlega m.in. import towarów. Zgodnie zaś z art. 170 ust. 6. cyt. ustawy za import towarów uważa się również wykorzystanie (wprowadzenie do wolnego obrotu) po dniu 30 kwietnia 2004 r., na terytorium kraju, przez podatnika lub każdy inny podmiot niebędący podatnikiem, towarów dostarczonych im przed dniem 1 maja 2004r. na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub terytorium nowych państw członkowskich, jeżeli: 1) przed dniem 1 maja 2004 r. do dostawy tych towarów na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub na terytorium nowych państw członkowskich miały lub mogły mieć zastosowanie odpowiednio przepisy art. 18 ust. 3 i 4 ustawy, o której mowa wart. 175, oraz 2) przed dniem 1 maja 2004 r. nie został dokonany import tych towarów w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 175. Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż w przedmiotowej sprawie do dostawy towarów na terytorium nowych państw członkowskich mogły mieć zastosowanie odpowiednio przepisy art. 18 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późno zm.) po spełnieniu warunków opisanych w art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. Ponadto Strona po dniu 30 kwietnia 2004r., wprowadziła do wolnego obrotu pojazd marki O., który kupiła przed dniem 01 maja 2004r. na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem i przed 01 maja 2004 r. nie został dokonany import pojazdu w rozumieniu ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późno zm.). Organ odnosząc się do znajdującego się w aktach sprawy oświadczenia z dnia [...] 2005r.,wyjaśnił, że nie kwestionuje tego, że strona zawarła trójstronne porozumienie w dniu [...] 2005r., na mocy którego samochód marki O. został przejęty przez A. z Niemczech. Porozumienie to, zawarte prawie rok od zakupu pojazdu nie ma jednak, zdaniem Dyrektora Izby Celnej w T., żadnego wpływu na obowiązek podatkowy, który powstał w momencie wykorzystania (wprowadzenia do wolnego obrotu) towaru na terytorium kraju ( art. 170 ust. 7 pkt. 2). Organ odwoławczy podkreślił, iż ustawodawca w art. 170 ust. 8 pkt. 1, 2, 3 wymienił sytuacje, w których obowiązek podatkowy nie powstaje. I tak w przypadku importu towarów obowiązek podatkowy nie powstaje jeżeli: 1) towary zostały wysłane lub transportowane poza terytorium Wspólnoty; lub 2) przedmiotem importu towarów, o których mowa w ust. 2 pkt 2, są towary inne niż środki transportu, a importowane towary zostały powrotnie wysłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego, z którego zostały wywiezione na warunkach wymienionych w ust. 6 pkt 1, do podmiotu, do którego miały lub mogły mieć zastosowanie odpowiednio przepisy art. 18 ust. 3 i 4 ustawy, o której mowa w art. 175; lub 3) przedmiotem importu towarów, o których mowa w ust. 2 pkt. 2, są środki transportu, uprzednio nabyte lub zaimportowane na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub terytorium nowych państw członkowskich przed dniem 1 maja 2004 r., zgodnie z ogólnymi warunkami opodatkowania obowiązującymi na tym terytorium, które z tytułu wywozu nie zostały objęte stawką 0% lub zwolnieniem lub zwrotem podatku od wartości dodanej lub innego podatku o podobnym charakterze. Zdanie pierwsze stosuje się jeżeli pierwsze użycie środka transportu miało miejsce przed dniem 01 maja 1996 r. W przypadku środków transportu, o których mowa w pkt. 3 ustępu 8 ustawodawca odsyła do ust. 2 pkt 2 art. 170, odnoszącego się do towarów które zostały przywiezione na terytorium kraju przed 01 maja 2004r., i w dniu 01 maja 2004r., pozostawały w dalszym ciągu na terytorium kraju objęte następującym przeznaczeniem celnym: 1) procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń; 2) procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych; 3) procedurą składu celnego; 4) procedurą tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed nadaniem przeznaczenia celnego; 5) wolny obszar celny / skład wolnocłowy Z powyższego organ wywodził, iż pkt 3 nie odnosi się przedmiotowej sprawy bowiem towar nie został przywieziony na terytorium kraju przed 01 maja 2004r., i nie został objęty przeznaczeniem, o którym mowa w ust. 2 pkt. 2 art. 170. Podsumowując stwierdzono, że w dniu [...] 2004r., została zawarta umowa kupna sprzedaży pomiędzy Wiolettą P. a H. W dniu [...] 2004r., pojazd został wprowadzony do wolnego obrotu. W tym też dniu weszły w życie przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w tym również art.170 ust.6 , zgodnie z którym sprowadzenie przedmiotowego samochodu na terytorium kraju uważany jest za import towarów, z tytułu którego powinien być pobrany podatek według zasad i stawek obowiązujących na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. Odnosząc się do zarzutów Strony dotyczących braku ustosunkowania się organu I instancji do przedstawionych dowodów organ odwoławczy podkreślił, że w uzasadnieniu decyzji wskazano motywy rozstrzygnięcia. Przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie dowodowe doprowadziło do stwierdzenia, iż w stosunku do pojazdu będącego przedmiotem postępowania powstał obowiązek podatkowy, a w związku z tym konieczność zapłaty podatku VAT z tytułu importu towarów. W toczącym się postępowaniu strona nie zaprzeczyła, że w dniu [...] 2004r., dokonała zakupu pojazdu, który sprowadziła do kraju 01maja 2004r. Zdarzenie to spowodowało określone w ustawie o podatku od towarów i usług skutki prawne. Końcowo organ odwoławczy podkreślił, iż strona w trakcie prowadzonego postępowania nie przedstawiła zawartego porozumienia, a dołączone do akt sprawy oświadczenie jest jedynie oświadczeniem osoby trzeciej nie będącej stroną w sprawie, informującym o zawartym porozumieniu nie mającym wpływu na obowiązek podatkowy. Wskazano również, że stanowisko organów celnych w przedmiocie naliczania podatku VAT z tytułu importu pojazdu po wejściu Polski do Unii Europejskiej zostało potwierdzone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 06.04.2005 r., sygnatura akt I SA/Bd 708/04. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniesiono o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej w T. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu wskazano na okoliczności stanu faktycznego niniejszej sprawy. W dniu [...] 2004 r. skarżąca dokonała przedpłaty na samochód osobowy marki O.,. Przedpłata ta wynosiła około 1/10 wartości przedmiotu transakcji. Na powyższą okoliczność otrzymała rachunek numer [...], wystawiony przez Holenderską firmę A. W dniu [...] 2004 r. skarżąca dokonała całkowitej zapłaty należności wynikającej z rachunku, co oznaczało zawarcie transakcji kupna sprzedaży przedmiotowego pojazdu. Wówczas nastąpiło wydanie samochodu i tego samego dnia pojazd ten został przemieszczony z Holandii do Polski. Po dokonanym przeglądzie technicznym pojazdu i dopuszczeniu go do ruchu, podatniczka złożyła w Urzędzie Celnym w B. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U i zapłaciła podatek akcyzowy od wartości zakupionego samochodu osobowego. Skarżąca podkreśliła, iż na tym etapie zakończyło się działanie zmierzające do zarejestrowania zakupionego pojazdu, gdyż samochód postawiła "pod chmurką" i wówczas wyszły wady ukryte tego pojazdu. Z uwagi na to, iż sprzedający wycenił przedmiotowy samochód jako nieposiadający wad i określił jego wartość zbyt wysoko, strona zareklamowała zapłaconą kwotę i dążyła do jej obniżki. Jednakże sprzedający nie wyraził na to zgody, ale zaproponował inne rozwiązanie polegające na poszukaniu firmy, która przyjmie ten samochód w ramach porozumienia i zwróci zapłaconą kwotę. W dniu [...] 2005 r. firma niemiecka Pana L. B., A. Staelen, przyjęła komisyjnie przedmiotowy samochód w ramach porozumienia trójstronnego, zawartego pomiędzy Autokomisem z Holandii, skarżącą i autokomisem Pana L. B. Po zawarciu porozumienia i przekazaniu wymienionego pojazdu wraz z kompletem kluczyków i dokumentów, skarżąca otrzymała zwrot zapłaconej kwoty, tj. 1400 EUR. W związku z tym, iż nie doszło do skutecznie zawartej umowy pomiędzy skarżącą a auto - komisem z Holandii oraz wzajemnym zwrocie otrzymanych świadczeń, podatniczka powiadomiła Urząd Celny w B. o zawartym porozumieniu i przedłożyła pismo niemieckiego auto-komisu potwierdzające fakt przyjęcia tego pojazdu w ramach trójstronnego porozumienia oraz dokonaniu na jej rzecz zwrotu kwoty 1400 EUR. W tym samym czasie złożyła wniosek o unieważnienie złożonej deklaracji nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz o zwrot wpłaconej akcyzy. Składając niniejszą skargę skarżącą podkreśla, iż w zaskarżonej decyzji wskazuje się tylko i wyłącznie przepisy stanowiące o imporcie przedmiotowego pojazdu, natomiast lakonicznie w dwóch słowach ustosunkowano się do faktu zwrotu samochodu w świetle przepisów o rękojmi za wady fizyczne rzeczy sprzedanej wynikających z art. 556 i następnych Kodeksu cywilnego. Przytoczono wprawdzie przepisy Kodeksu cywilnego określające czynność cywilnoprawną jaką jest nabycie samochodu osobowego marki "O." , jednakże nie ustosunkowano się pod kątem zwrotu tego pojazdu z tytułu ukrytych wad i odzyskaniu zapłaconej kwoty. Niezaprzeczalne przecież jest, że nastąpił zwrot zakupionego towaru przed jego użytkowaniem, a więc nie ma znaczenia termin zawartego porozumienia lecz fakt niekonsumpcyjności transakcji i odstąpienia od importu. Strona stoi na stanowisku , iż postąpiła zgodnie z obowiązującym prawem, gdyż po stwierdzeniu wad zgłosiła występujące usterki firmie, która sprzedając przedmiotowy pojazd, udzieliła gwarancji jakościowej tej transakcji, o czym świadczy wysoka cena samochodu. Dlatego w wyniku podjętych działań było możliwe zawarcie porozumienia i komisyjnego przyjęcia samochodu gdzie stwierdzono, że samochód ma liczne wady ukryte, które powstały przed momentem jego sprzedaży. Najważniejszą rzeczą w tej sprawie był fakt, iż ten pojazd samochodowy nie był eksploatowany w Polsce i nie został po raz pierwszy w kraju zarejestrowany. Te właśnie ustalenia przyczyniły się do zawarcia porozumienia i zwrotu samochodu. Mając na względzie to, że samochód posiadał wady ukryte, o których strona nie wiedziała w momencie jego nabycia, zgodnie z art. 560 k.c. odstąpiła od zawartej transakcji (importu) przed jego pierwsza rejestracją w kraju. Podkreśla, że nie rozporządzała samochodem osobowym jak właściciel, wobec czego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu importu przedmiotowego pojazdu, gdyż w przypadku zwrotu towaru nie powstało zobowiązanie podatkowe wynikające z art. 5 ustawy o VAT. Strona wyjaśnia, iż w piśmie z dnia [...] 2005 r. złożyła organowi podatkowemu stosowne wyjaśnienia oraz wnosiła o umorzenie prowadzonego postępowania podatkowego, gdyż postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. W zaskarżonej decyzji nie ustosunkowano się, a więc odmówiono wiarygodności dowodom które przedstawiono jak również wyjaśnieniom, nie podając żadnej przyczyny takiego zachowania. Nie odniesiono się co do wiarygodności przedłożonego dokumentu z dnia [...] 2005r. W ocenie strony w tym wszystkim najmniej istotnym jest fakt nabycia towaru, gdyż cała rzecz polega właśnie na jego zwrocie i w związku z tym brakiem ustawowych przesłanek do importu towaru. Po 01 maja 2004 r. nie ma obowiązku zgłaszania urzędowi celnemu wywozu powrotnego towaru dlatego też nie ma takiej potrzeby składania odpowiedniej deklaracji na zwrot importowanego towaru. Zarówno Urząd Celny w B. jak i Izba Celna w T. nie wskazały żadnego przepisu, z którego strona nie mogłaby skorzystać przy rozwiązaniu umowy handlowej, powołując się jedynie na Kodeks cywilny przy zawieraniu takiej umowy. Zwrot przedmiotu transakcji w ramach porozumienia o którym mowa w Kodeksie cywilnym, nie stanowi inaczej jak tylko dokonanie rozwiązania umowy, a tym samym braku importu i podstaw do naliczania podatku VAT. Z powyższego wynika jednoznacznie fakt, iż skarżąca nie miała możliwości rozporządzania samochodem jak właściciel, gdyż pojazd ten przed jego pierwszą rejestracją w kraju został oddany wraz z dokumentami i kluczykami sprzedającemu, - a skarżąca otrzymała zwrot zapłaconej kwoty. Stąd Dyrektor Izby Celnej w T. jako organ odwoławczy nie może stać na stanowisku, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono jednoznacznie, że z dniem [...] 2004 r. strona stała się właścicielem samochodu osobowego marki "O.", tylko i wyłącznie na podstawie rachunku numer [...]. Takie twierdzenie byłoby prawdziwe, gdyby nie fakt rozwiązania umowy i zwrotu przedmiotu transakcji oraz odzyskania zapłaconej kwoty. Ustosunkowanie się organu odwoławczego tylko i wyłącznie do zakupu (importu) rzeczy, z pominięciem stanowiska w zakresie zwrotu samochodu, nie odzwierciedla stanu faktycznego i prawnego. Również wniesiona uwaga w zaskarżonej decyzji, że w trakcie prowadzonego postępowania podatniczka nie przedstawiła zawartego porozumienia a dołączone do akt sprawy porozumienie jest jedynie oświadczeniem osoby trzeciej nie będącą stroną w sprawie, informującym o zawartym porozumieniu nie mającym wpływu na obowiązek podatkowy - jest absurdalna. Stanowisko takie potwierdza tylko fakt urzędu nie przyjaznego podatnikowi. Skarżąca podnosi, że w trakcie prowadzonego postępowania nie przedstawiła zawartego porozumienia trójstronnego, gdyż nikt takiego nie żądał. Prawdą jest, iż tego porozumienia nie zawarto na piśmie, lecz jest to porozumienie ustne. Natomiast przedłożono stosowny dokument w języku niemieckim i tłumaczeniu na język polski, z którego bezspornie wynika fakt potwierdzający zawarcie wymienionego porozumienia. Stąd strona niemiecka nie może być traktowana jako osoba trzecia, gdyż dzięki niej doszło do zawarcia porozumienia i zwrotu przedmiotu transakcji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w T. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu [...] 2006r. wpłynęło do sądu pismo procesowe skarżącej w którym podtrzymała zarzuty zawarte w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego tylko z punktu widzenia jej legalności tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z zm.) wynika zaś, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga nie została uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, o jakim mowa w art. 145 cyt. ustawy, oceniona według kryterium zgodności z prawem, jak wymaga tego przepis art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269). Skarga jest nieuzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego znajdującego zastosowanie do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, a jej wydanie poprzedzone zostało postępowaniem przeprowadzonym zgodnie z procedurą administracyjną. Stan faktyczny w istotnych dla rozstrzygnięcia okolicznościach nie był sporny. W dniu [...] 2004r. skarżąca nabyła na terenie Holandii samochód odosobowy marki O. , który następnie w dniu [...] 2004r. został sprowadzony do Polski. Po dokonaniu przeglądu technicznego strona złożyła w urzędzie celnym deklarację uproszczoną nabycia wewnatrzwspólnotowego i opłaciła należny podatek akcyzowy. Z uwagi na problemy z uzyskaniem zaświadczenia o niezaleganiu w podatku od towarów i usług samochód nie został zarejestrowany i nie był użytkowany (pismo strony z dnia [...] 2005r. , k- 33 akt administracyjnych). W dniu [...] 2005 r. firma niemiecka pana L. B. przejęła przedmiotowy samochód wraz z kompletem kluczyków i dokumentami a skarżąca uzyskała zwrot zapłaconej kwoty. Powyższej transakcji dokonano w ramach porozumienia trójstronnego pomiędzy skarżącą, auto-komisem z Holandii i firmą L. B. Mając na uwadze wskazane okoliczności a przede wszystkim fakt "zwrotu" nabytego samochodu skarżąca wywodzi, iż nie powstał wobec niej obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu. W ocenie strony zwrot przedmiotu transakcji w ramach porozumienia stanowi rozwiązanie umowy a tym samym brak importu i podstaw do naliczenia podatku VAT. Organy celne stoją na stanowisku, iż w świetle przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług a w szczególności jej art. 170 ust. 6 i 8 obowiązek podatkowy w zakresie importu powstał, a fakt odsprzedaży samochodu nie ma wpływu na tę kwestię. Zgodnie z art. 170 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. za import towarów uważa się również wykorzystanie (wprowadzenie do wolnego obrotu) po dniu 30 kwietnia 2004r. na terytorium kraju , przez podatnika lub każdy inny podmiot niebędący podatnikiem, towarów dostarczonych im przed dniem 01 maja 2004r. na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub na terytorium nowych państw członkowskich jeżeli: 1) przed dniem 01 maja 2004r. do dostawy tych towarów na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub na terytorium nowych państwach członkowskich miały lub mogły mieć zastosowanie odpowiednio przepisy art. 18 ust. 3 i 4 ustawy o której mowa w art. 175 (tj. ustawy z dnia 08 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym) oraz, 2) przed dniem 01 maja 2004r. nie został dokonany import tych towarów w rozumieniu ustawy o której mowa w art. 175. Organ błędnie przyjął, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma zarówno pkt 1 i 2 ust. 6 albowiem określone w nich sytuacje należy traktowa oddzielnie z uwagi na to, że art. 18 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 08 stycznia 1993r. dotyczył eksportu. Ustalony w sprawie stan faktyczny wyczerpał przesłanki określone w art. 170 ust. 6 pkt 2 skarżąca nabyła ("towar dostarczono") przed dniem 01 maja 2004r. na terytorium Wspólnoty (Holandia) towar (samochód osobowy) i przed dniem 01 maja 2004r. nie został dokonany import tego towaru. W świetle powołanego przepisu skarżąca dokonała zatem importu. Podkreślić w tym miejscu należy, iż żadnej z okoliczności istotnej z punktu widzenia treści powołanej normy prawnej tj. nabycie przed dniem 01 maja 2004r. na terytorium Wspólnoty oraz wprowadzenie do wolnego obrotu po dniu 30 kwietnia 2004r. skarżąca nie kwestionowała. Trafnie Dyrektor Izby Celnej wskazuje, iż w sprawie nie zaistniała również żadna sytuacja, o której mowa w art. 170 ust. 8 skutkująca nie powstaniem obowiązku podatkowego. Sytuacje te związane są bądź z faktem, że towary importowane , znalazły się po zakończeniu przeznaczenia celnego poza Wspólnotą , bądź też –będąc pierwotnie objęte procedurą odprawy czasowej – zostały powrotnie wywiezione. Nie jest sporne, iż samochód osobowy O. nie został objęty procedura odprawy czasowej. Skarżąca jako decydującą okoliczność wskazuje fakt wywozu samochodu (w czerwcu 2005r.) i oddanie go do auto-komisu w Niemczech oraz otrzymanie zwrotu pieniędzy. Organy słusznie jednak przyjęły, iż z punktu widzenia wskazanych wyżej przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług dla powstania obowiązku podatkowego w imporcie okoliczność ta nie ma żadnego znaczenia. Błędnie jest także twierdzenie strony, iż nie dysponowała samochodem jak właściciel. Pominąwszy już nawet fakt, iż w piśmie z dnia [...] 2005r. (k-21 akt administracyjnych) skarżąca twierdziła w dniu 01 maja 2004r nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, to wskazać należy, iż umowa sprzedaży pomiędzy skarżącą a kontrahentem holenderskim doszła do skutku (została zapłacona cena, towar został wydany kupującemu) wobec czego skarżąca nie tylko faktycznie dysponowała rzeczą, ale również posiadła tytuł własności. O tym , iż dysponowała rzeczą jak właściciel świadczy również fakt, iż w czerwcu 2005r. postanowiła samochód zbyć wobec czego został on nabyty przez auto-komis w Niemczech. Przedłożone w trakcie postępowania oświadczenie z dnia [...] 2005r. (k-64,65 akt administracyjnych) jak każdy dowód w sprawie zostało poddane ocenie przez organy co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W tym zakresie Sąd nie stwierdził naruszenia art. 180, 187 i 191 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). A zatem kwestie na , które szeroko powołano się w skardze tj. skorzystanie z prawa rękojmii nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia. Organ prawidłowo również ustalił, iż obowiązek podatkowy na podstawie art. 170 ust. 7 pkt 2) cyt. ustawy z dnia 11 marca 2004r. powstał w momencie wprowadzenia towaru na polski obszar celny a zatem w dniu 01 maja 2004r. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski należy stwierdzić, iż brak było przesłanek do uwzględnienia skargi i w związku z tym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).