I SA/Bd 470/04

Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz,, Asesor sądowy Grzegorz Saniewski, Protokolant Damian Bronowicki, po rozpoznaniu w dniu 20 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. K. o wznowienie postępowania w sprawie o sygnaturze S.A./Bd 1869/03 ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 19 listopada 2003r. sygn. akt SA/Bd 1869/03 oddalił skargę R. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w T. z dnia [...] Nr [...] uznającą zgłoszenie celne za nieprawidłowe. Tym samym Sąd uznał, że zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji nie narusza prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Pismem z dnia [...] strona skarżąca powołując się na art.273§2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Skarżący w uzasadnieniu podnosi, iż decyzja organu instancji mająca charakter decyzji deklaratoryjnej potwierdziła powstanie z dniem 26 listopada 1999r.określonego stanu prawnego i kwota niedopłaty została zarejestrowana na zasadzie art.229 ustawy Kodeks celny. Do chwili obecnej organ nie powiadomił skarżącego o zarejestrowaniu kwoty wynikającej z długu celnego, co stanowi naruszenie przepisu art.230 ustawy Kodeks celny. Okoliczność ta została ujawniona w dniu 9 kwietnia 2004r. Zdaniem skarżącego nie ponosi on odpowiedzialności za powstały dług celny. Skarżący zarzuca, iż Sąd prowadząc postępowanie nie stwierdził i nie usunął naruszenia prawa w zakresie ujawnionej okoliczności, a zdaniem skarżącego ten nowy fakt jest przesłanką uzasadniającą wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem odwoławczym, którego istota polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wylicza enumeratywnie przyczyny, które są podstawą żądania wznowienia postępowania. Zgodnie z art.273 § 2 można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Unormowanie zawarte w art.273 §2 i art.281 cyt. ustawy jest powtórzeniem unormowania zawartego w art.403 §2 i 411 Kodeksu postępowania cywilnego, a zatem dotychczasowe orzecznictwo tak Sądu Najwyższego jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego wypracowane na tle przepisów kpc zachowuje swoją aktualność przy stosowaniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając sprawę należało zgodnie z art. 281 cyt. ustawy ustalić, czy istotnie została spełniona przesłanka określona w art.273 § 2, a więc czy dopiero po wydaniu prawomocnego wyroku nastąpiło wykrycie takich okoliczności faktycznych czy środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Zwrot "wykrycie" zawarty w treści art.273 §2 odnosi się tylko do takiej sytuacji, gdy nowe okoliczności i dowody nie zostały ujawnione w poprzednim postępowaniu, gdyż nie były stronom znane (por. postanowienie SN z dnia 15 maja 1968r.OSNC 1969/2/36). W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż nie zaistniała merytoryczna przesłanka do wznowienia postępowania sądowego na podstawie art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się do argumentacji zawartej w skardze o wznowienie postępowania należy stwierdzić, iż powiadomienie o zarejestrowaniu kwoty należności nie wpływa na uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe jak i na wysokość długu celnego. Jest to czynność materialno-techniczna. Kwestia prawidłowego poinformowania dłużnika o zarejestrowaniu długu celnego może mieć znaczenie dla egzekwowania należności celnych, natomiast nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie określenia wysokości należności celnych. Przyczyna restytucyjna charakterystyczna dla instytucji wznowienia postępowania polega bowiem na tym, że opiera się na okolicznościach, które pozostają w związku przyczynowym z treścią rozstrzygnięcia sprawy (art. 273 § 2 ). Nie mogą być więc brane pod uwagę przyczyny , które nie wchodziły w zakres okoliczności które składały się na podstawę stanu rzeczy istniejącego w chwili orzekania przez Sąd (por. postanowienie SN z dnia 30 listopada 1984 r. w sprawie sygn. akt I CO 18/84, LEX nr 8655). Ponadto należy zwrócić uwagę, iż w momencie doręczenia decyzji organów celnych o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe skarżący został poinformowany o wysokości długu celnego. Zdaniem Sądu, skoro nie zaistniała w sprawie przesłanka określona w art.273 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to brak jest podstaw do wznowienia postępowania. Na marginesie należy zauważyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 maja 2004r.sygn.akt GSK 36/04 oddalił skargę kasacyjną R. K. od orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Bydgoszczy z dnia 19 listopada 2003r.sygn.akt SA/Bd 1869/03 w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i uznał, że zarzuty skargi kasacyjnej nie są zasadne zarówno co do naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i postępowania. Ponadto na podstawie przepisu art.277 cyt. ustawy skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. W przedmiotowej sprawie strona podnosi, że okoliczność będąca podstawą wznowienia została przez nią ujawniona w dniu 9 kwietnia 2004r. Zatem termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania upłynął w dniu 9 lipca 2004r. Strona natomiast złożyła skargę po tym terminie tj. w dniu 22 lipca 2004r.(data stempla pocztowego). Na podstawie art.281 powoływanej ustawy Sąd rozstrzyga na rozprawie o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Zgodnie z przepisem art.103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę –Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271)w sprawie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić.