I SA/Bd 471/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 08 października 2013r., na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi J.G.-O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2008r. postanawia: 1. przywrócić termin 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz doradcy podatkowego K. F. kwotę 100 (sto) zł tytułem nienależnie uiszczonego wpisu od wniosku Postanowieniem z dnia 08 lipca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę J. G.-O. z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270) – dalej p.p.s.a. Termin do wniesienia skargi mijał w dniu 29 maja 2013 r., natomiast skarga została wniesiona w dniu 31 maja 2013 r. Pismem z dnia 18 lipca 2013r. z zachowaniem ustawowego terminu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik skarżącej – doradca podatkowy K. F. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz dokonał czynności, o której mowa § 4 cyt. artykułu, tj. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]. W uzasadnieniu wniosku podał, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję, pomimo prawidłowego zaadresowania, nie została doręczona pod wskazanym adresem (ul. S. C. [...], T.), tylko w mieszkaniu żony pełnomocnika (ul. S. C. [...], T.). Przesyłkę odebrała pełnoletnia córka pełnomocnika, która przekazała ją adresatowi w dniu 06 maja 2013r. z informacją, że przyszła w tym samym dniu. Do wniosku dołączył oświadczenie córki o odebraniu przesyłki. W odpowiedzi na wniosek pełnomocnika o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Dyrektor Izby Skarbowej w B.w piśmie z dnia [...]. podał, że przesyłka została doręczona w sposób prawidłowy. W jego ocenie przesyłka została odebrana przez osobę o nazwisku F. i osoba ta jest adresatem przesyłki. Organ podkreślił, że z zwrotnego poświadczenia odbioru nie wynika, aby przesyłka została doręczona w innym miejscu niż wskazywał adres na niej umieszczony, czy też odbiór jej potwierdziła inna osoba niż adresat. W związku z kwestionowaniem przez pełnomocnika doręczenia przesyłki Sąd zwrócił się do Poczty o udzielenie odpowiedzi, pod jakim adresem i komu została doręczona przedmiotowa przesyłka. W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Pocztowego nr 19 w T. pismem z dnia [...]r. poinformował, że przedmiotowa przesyłka zastała doręczona pod adres S. C. [...], a odbiór listu potwierdziła córka adresata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało uznać za zasadny. Na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy). W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2002r., II SA/Ka 1977/00). Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. Ze złożonego wniosku o przywrócenie terminu wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona pod inny adres niż wskazany był na kopercie oraz potwierdzeniu odbioru, a odebrała ją córka pełnomocnika. Znajduje to potwierdzenie we wskazanym piśmie Poczty z dnia [...]r. (k. 67 akt sądowych). Pełnomocnik podał, że wprawdzie córka jest osobą pełnoletnią, jednakże nie można uznać jej za domownika adresata, albowiem adresem zamieszczonym na przesyłce był adres Kancelarii pełnomocnika, natomiast w mieszkaniu, w którym dokonano doręczenia pełnomocnik nie zamieszkiwał od [...]r. Pełnomocnik podkreślił, że w sytuacji niemożności dostarczenia przesyłki pod adres Kancelarii (ul. S. C. 1[...]), listonosz będąc w błędnym przekonaniu, że pełnomocnik nadal zamieszkuje pod adresem ul. S. C. [...] dostarczył tam przesyłkę pozostawiając ją córce pełnomocnika. W związku z powyższym należy stwierdzić, że pełnomocnik uprawdopodobnił, iż nie odebrał przedmiotowej przesyłki w dacie, która widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, tj. 29 kwietnia 2013r., a tym samym uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło bez naruszenia 7-dniowego terminu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a., a składając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik złożył skargę, czym wypełnił wymagania art. 87 § 4 omawianej ustawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu od wniosku Sąd orzekł na podstawie art. 225 p.p.s.a., zgodnie z którym opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.